ΒΙΒΛΙΟ

500 λέξεις με τον Βασίλη Μπενόπουλο

benopoulos

Ο Βασίλης Ι. Μπενόπουλος γεννήθηκε το 1998 στην Αθήνα. Σπουδάζει Πολιτικές Επιστήμες, Φιλοσοφία και Δίκαιο (LLB) στο King’s College London. Εχει δημοσιεύσει κείμενα στην «Καθημερινή» και στο λογοτεχνικό περιοδικό «Νέα Εστία». Η συλλογή διηγημάτων «σε μια στιγμή» (εκδ. Αρμός) είναι το πρώτο του βιβλίο.

Ποια βιβλία έχετε αυτόν τον καιρό δίπλα σας;
Το «Dangling Man» του Σολ Μπέλοου, τη «Λέσχη» του Στρατή Τσίρκα και το «Islands in the Stream» του Χέμινγουεϊ. Επίσης, διαβάζω αποσπασματικά το βιβλίο της Aρεντ για τη δίκη του Αϊχμαν.

Ποιος ήρωας λογοτεχνίας θα θέλατε να είστε και γιατί;
Μάλλον ο Hugh Conway από το «Lost Horizon» του Hilton – Βρετανός διπλωμάτης που, αφού το αεροπλάνο του συγκρουστεί, βρίσκει καταφύγιο σε ένα απομονωμένο θιβετιανό μοναστήρι στο οποίο ο χρόνος κυλάει πιο αργά.

Διοργανώνετε ένα δείπνο. Ποιους συγγραφείς καλείτε, ζώντες και τεθνεώτες;
Τα… Νομπέλ Λογοτεχνίας 1950, 1953 και 1954: Μπέρτραντ Ράσελ, Ουίνστον Τσώρτσιλ, Ερνεστ Χέμινγουεϊ. Θα πάμε σε παραδοσιακή ταβέρνα για κοψίδια.

Ποιο ήταν το πιο ενδιαφέρον στοιχείο που μάθατε πρόσφατα χάρη στην ανάγνωση ενός βιβλίου;
Μου άρεσαν οι σκέψεις πάνω στην κοινοτοπία του κακού, στο βιβλίο της Aρεντ – «evil can never be radical, it can only be extreme, for it possesses neither depth nor any demonic dimension».

Ποιο κλασικό βιβλίο διαβάσατε πρόσφατα για πρώτη φορά;
Το «Tropic of Cancer» του Χένρι Μίλερ.

Το βιβλίο που έχετε διαβάσει τις περισσότερες φορές;
Το «Nine Stories» του Τζ. Ντ. Σάλιντζερ, που περιέχει κατά τη γνώμη μου μερικά από τα κορυφαία διηγήματα του 20ού αιώνα.

«Σε μια στιγμή» τιτλοφορούνται τα διηγήματά σας. Πώς γράφτηκαν, τι αποτυπώνουν;
Με μολύβι, με γραφομηχανή και στον υπολογιστή μεταξύ Λονδίνου και Αθήνας. Βλέπω τις ιστορίες σαν ασκήσεις διαλογισμού –παρατήρησης δηλαδή– και ο στόχος μου ήταν να σπρώξω τον αναγνώστη μέσα σε χώρους και καταστάσεις χωρίς πολλές εξηγήσεις και να τον αφήσω να παρατηρήσει κι αυτός. Η εντατική ενασχόλησή μου με την ανατολική φιλοσοφία τον τελευταίο χρόνο επηρέασε τις σκέψεις μου και με πολλούς τρόπους το βιβλίο είναι προϊόν αυτής της περιόδου.

Πρώτο βιβλίο και σε πολύ νεαρή ηλικία: συναισθήματα και εντυπώσεις.
Το γράψιμο είναι για μένα μια απαραίτητη διαδικασία, κουραστική αλλά καθαρτική. Η έκδοση απλά σηματοδοτεί την ολοκλήρωση – σε υποχρεώνει να σταματήσεις να δουλεύεις πάνω στο κείμενο και να προχωρήσεις στο επόμενο.

Εχετε Facebook, Twitter κ.λπ.; Βοηθάει τη συγγραφή, την προώθηση ενός συγγραφέα;
Σίγουρα δεν βοηθά τη συγγραφή – ίσως είναι χρήσιμο για την προώθηση. Εκτιμώ τον Patrick Modiano, που δεν έχει κανένα λογαριασμό και αφήνει τα βιβλία του να μιλούν για τον ίδιο. Εχω φυσικά Facebook, Instagram κ.λπ., αλλά προτιμώ να γράφω.