ΒΙΒΛΙΟ

500 λέξεις με τον Νίκο Παπάνα

papanas

Ο Νίκος Παπάνας γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Είναι καθηγητής Ιατρικής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Από το 1988 έχει δημοσιεύσει ποιήματα, μεταφράσεις ποιημάτων και δοκίμια για την ποίηση σε λογοτεχνικά περιοδικά. Το 2004 έλαβε τιμητική διάκριση από τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βόρειας Ελλάδας. Πρόσφατα κυκλοφόρησε η ποιητική συλλογή του «Πρώτη δημοτικού και άλλα» από τις εκδόσεις Ιωλκός.

Ποια βιβλία έχετε αυτόν τον καιρό πλάι στο κρεβάτι σας;
Τα «Ανθη του Κακού» του Σαρλ Μποντλέρ, τα άπαντα του Τζον Κιτς, τα άπαντα του Ουίλιαμ Μπάρτλερ Γέιτς, τα άπαντα της Ελζε Λάσκερ-Σίλερ.

Ποιος ήρωας/ηρωίδα λογοτεχνίας θα θέλατε να είστε και γιατί;
Εχω συγκινηθεί και εν μέρει ταυτισθεί με διάφορους ήρωες της κλασικής λογοτεχνίας. Αν πρέπει όμως να διαλέξω, η πρώτη μου επιλογή θα είναι ο Φάουστ, επειδή ενσαρκώνει τη δίψα για ζωή, γνώση και αιώνια νιότη. Αν δικαιούμαι και δεύτερη επιλογή, θα προσθέσω τον Πρόσπερο από την «Τρικυμία» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, επειδή οι μαγικές δυνάμεις του υποδηλώνουν την παντοδυναμία και τη γοητεία του λόγου.

Διοργανώνετε ένα δείπνο. Ποιους ποιητές ή συγγραφείς καλείτε, ζώντες και τεθνεώτες;
Ωραία ιδέα! Θα ήθελα, αν μπορούσα, να καλέσω αρκετούς: Σαίξπηρ, Κιτς, Γέιτς, Χέλντερλιν, Νοβάλις, Λάσκερ-Σίλερ, Ρίλκε, Μποντλέρ, Ρεμπό, Πόε, Ντίκινσον, Σολωμό, Ελύτη, Βρεττάκο, Λειβαδίτη. Ελπίζω μόνο να χωρέσουμε!

Ποιο ήταν το πιο ενδιαφέρον στοιχείο που μάθατε πρόσφατα χάρη στην ανάγνωση ενός βιβλίου;
Το γεγονός ότι ο Ερνεστ Χέμινγουεϊ έζησε από κοντά την καταστροφή της Σμύρνης και έγραψε γι’ αυτήν ως ανταποκριτής καναδικής εφημερίδας.

Ποιο κλασικό βιβλίο διαβάσατε πρόσφατα για πρώτη φορά;
Το «Τενεκεδένιο ταμπούρλο» του Γκίντερ Γκρας.

Το βιβλίο που έχετε διαβάσει τις περισσότερες φορές;
Τα «Ανθη του Κακού» του Σαρλ Μποντλέρ και τα άπαντα του Οδυσσέα Ελύτη.

Εχετε Facebook, Twitter κτλ.; Βοηθάει τη συγγραφή, την προώθηση ενός συγγραφέα;
Εχω Facebook. Πιστεύω ότι μπορεί να συμβάλει στην προώθηση ενός βιβλίου.

Τι σηματοδοτεί η «πρώτη δημοτικού» στον τίτλο της ποιητικής σας συλλογής;
Την απόπειρα επιστροφής στην παιδική αθωότητα και στον λυρισμό, ενώ το «και άλλα» αυτοσαρκαστικά δείχνει τις δυσκολίες αυτής της απόπειρας.

H ιδιότητα του ιατρού πώς συμβαδίζει με αυτήν του ποιητή;
Τόσο η ιατρική όσο και η ποίηση θεραπεύουν τον ανθρώπινο πόνο. Επίσης, και οι δύο είναι απαιτητικές και χαρακτηρίζονται από εμμονή στην τελειότητα: Η πρώτη βαδίζει την ευθεία οδό του ορθολογισμού, ενώ η δεύτερη (για να χρησιμοποιήσω ένα στίχο της συλλογής μου) ανοίγει έναν αλλιώτικο δρόμο, ο οποίος καταλήγει ως λυτρωτικός «ανάποδος συλλογισμός» και εμπλουτίζει την ψυχή μας.