ΒΙΒΛΙΟ

500 λέξεις με τον Πέτρο Χριστούλια

khristoulias

Γεννήθηκε το 1979 στη Χαλκίδα και το 2005 αποφοίτησε από τη Σχολή Καλών Τεχνών της Θεσσαλονίκης. Από τότε δραστηριοποιείται κυρίως στον χώρο των κόμικ και του παιδικού βιβλίου με την ιδιότητα του εικονογράφου και κάποιες φορές του συγγραφέα. Η δουλειά του έχει διακριθεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Ποια βιβλία έχετε αυτόν τον καιρό πλάι στο κρεβάτι σας;
«Τα στερνά του Μίχαλου» του Μ. Καραγάτση, το graphic novel «Κάστρο» του R. Kleist, με θέμα τη ζωή του Φιντέλ Κάστρο, και ένα τεράστιο σε διαστάσεις συλλεκτικό βιβλίο της σειράς με τους νάνους και τα ζώα του Tony Wolf, που μου ζητεί συνέχεια να της διαβάζω η κόρη μου.

Ποιος ήρωας/ηρωίδα λογοτεχνίας θα θέλατε να είστε και γιατί;
Οι αγαπημένοι μου ήρωες λογοτεχνίας είναι χαρακτήρες που δεν θα ήθελα με τίποτα να είμαι στη θέση τους. Συνήθως τα συστατικά μιας καλής ιστορίας είναι οι δυσκολίες και τα βάσανα που περνούν οι πρωταγωνιστές.

Διοργανώνετε ένα δείπνο. Ποιους ποιητές ή συγγραφείς καλείτε, ζώντες και τεθνεώτες;
Φαντάζομαι ένα βράδυ σε μια ταβέρνα με μουσική κάπου στη Θεσσαλονίκη, αρχικά με τους φίλους μου Τάσο Ζαφειριάδη και Γιάννη Παλαβό, αλλά και με τους Γιώργο Σκαμπαρδώνη και Θωμά Κοροβίνη, που πιστεύω ότι θα το απολάμβαναν. Ετσι, για την ευλογία της αυθεντίας, φαντάζομαι σε μια καρέκλα δίπλα να τον έχει πάρει ο ύπνος επειδή ήπιε ένα ποτηράκι παραπάνω, τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη.

Ποιο ήταν το πιο ενδιαφέρον στοιχείο που μάθατε πρόσφατα χάρη στην ανάγνωση ενός βιβλίου;
Διαβάζοντας το «Με λένε κόκκινο» του Ορχάν Παμούκ, κατάλαβα όπως δεν θα είχα καταλάβει μέσα από κάποιο βιβλίο Ιστορίας Τέχνης, πόσο διαφορετικά αντιμετώπιζαν την αναπαράσταση οι καλλιτέχνες της ισλαμικής μικρογραφίας.

Ποιο κλασικό βιβλίο διαβάσατε πρόσφατα για πρώτη φορά;
Πάνω σε μια μικρή έρευνα που έκανα για το θέμα της γραφειοκρατίας στη λογοτεχνία, έπεσα πάνω σε ένα μικρό βιβλίο του Νικολάι Γκόγκολ, «Το παλτό».

Το βιβλίο που έχετε διαβάσει τις περισσότερες φορές;
Αυτό που χρειάστηκε να ξαναδιαβάσω πάνω από δύο φορές ήταν η συλλογή διηγημάτων του Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλου «Λιμενάρχης Ευρίπου» (εκδ. Νεφέλη).

Ποια είναι τα συστατικά ενός καλού εικονογραφημένου βιβλίου;
Το κείμενο πρέπει να αφήνει χώρο στην εικόνα, η οποία πρέπει να το συμπληρώνει με κάποιο δικό της σχόλιο και όχι να το αναπαράγει στείρα.

Ποιο γνωστό εικονογραφημένο βιβλίο θα θέλατε να είχατε εσείς εικονογραφήσει;
Δεν είμαι σίγουρος ότι θα λειτουργούσε αυτό. Μου αρέσει πολύ, για παράδειγμα, η σειρά με τον Νόι, του Benji Davis. Αν την είχα εικονογραφήσει εγώ, θα μετατρεπόταν αυτόματα σε κάτι πολύ πιο μεσογειακό και θα έχανε αυτή την ομορφιά του βόρειου Ατλαντικού.

Από τους ήρωες που έχετε σχεδιάσει, υπάρχουν κάποιοι με τους οποίους ταυτισθήκατε περισσότερο και γιατί;
Οι αντιήρωες στις σειρές κόμικς «Intra Muros» (σενάριο Τάσος Ζαφειριάδης) και «Μυστική ταυτότητα» έχουν αναπόφευκτα κάτι και από τον χαρακτήρα μου. Επίσης, σίγουρα έχουν περάσει στοιχεία μου και στον Καπετάν-Νυχτερίδα, όσο και αν ακούγεται δύσκολο για μια γκροτέσκ εκδοχή του Μπάτμαν στη μεταπολεμική Ελλάδα.