ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Ο Οργανισμός πλήρωσε πανάκριβα τρένα και ρήτρες της Siemens

Την 1η Ιουνίου του 2006 αγανακτισμένοι επιβάτες του προαστιακού που είχαν αγοράσει εισιτήριο για να μεταβούν από την Κόρινθο στην Αθήνα και δεν μπορούσαν να μπούν στα βαγόνια λόγω υπερπληρότητας των τρένων προκαλούν εκτεταμένα επεισόδια στην Κόρινθο. Το ίδιο βραδυ γίνονται παρόμοια επεισόδια στη στάση Νεραντζιώτισσα από αγανακτισμένους θεατές του ράλι ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ. Ενα μήνα αργότερα μία εισήγηση στο Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδος (ΟΣΕ) συνδέει τα επεισόδια με τον τρόπο εφαρμογής των περίφημων προγραμματικών συμφωνιών που είχε υπογράψει ο ΟΣΕ με τη Siemens και ειδικότερα της σύμβασης 33Α. Η συμφωνία αφορούσε 20 ηλεκτράμαξες τύπου Desiro Electric. Αυτές δεν είχαν παραδοθεί ώς την 1η Ιανουαρίου του 2002 και οι δύο πλευρές (ΟΣΕ και Siemens) είχαν συμφωνήσει ότι «οι ποινικές ρήτρες και οι τόκοι υπερημερίας από 1.1.2002 και εντεύθεν καθίστανται αδρανείς υπό την προϋπόθεση παράδοσης στον ΟΣΕ ισοδύναμου τροχαίου υλικού, το οποίο προσφέρεται για να καλύψει καθυστερήσεις παραδόσεων που προκύπτουν από 1.1.2003 και εντευθεν, μεταξύ του αρχικού χρονοδιαγράμματος και του προτεινομένου…».

Την 1η Μαΐου του 2004, λίγες μέρες μετά τις εκλογές και μήνες πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, υπογράφεται σύμβαση εκχώρησης δικαιώματος εκτέλεσης υπηρεσιών σιδηροδρομικής μεταφοράς επιβατών και ο ΟΣΕ αναλαμβάνει να εκχωρήσει στον Προαστιακό τροχαίο υλικό. Αρχικά ώς τον Φλεβάρη του 2006 το υλικό αυτό (συρμοί classic Desiro) εκμισθώνεται από τη Siemens από οφειλές της τελευταίας στον ΟΣΕ έναντι ρητρών καθυστέρησης και τόκων που της είχαν υπολογισθεί και στη συνέχεια εκμισθώνεται έναντι τιμήματος και για ένα 8μηνο.

Σε μία επιστολή που απέστειλε στις 15 Ιουλίου 2008 στην «Κ» ο κ Κ. Γιαννακός, πρώην διευθύνων σύμβουλος του ΟΣΕ, υποστηρίζει ότι ουδεμία εκμίσθωση συρμών classic desiro του ΟΣΕ υπήρξε. Αυτό που υποστηρίζει ο κ Γιαννακός είναι ακριβές, αλλά μόνο για τη δική του θητεία. Μετά τα επεισόδια του Ιουνίου μία 5μελής ομάδα διαπραγμάτευσης του ΟΣΕ υπό τον διάδοχο του κ. Γιαννακού κ. Διονύσιο Χιόνη (συμμετείχαν ακόμα οι Α. Ευσταθίου, Ι. Καμπανέλλης, Ν. Σπανός και Ε. Στεφανόπουλος, καθώς και ο τεχνικός διευθυντής κ. Δ. Ρουσσόπουλος) αποφασίζει την ενοικίαση των συρμών έναντι 798.000 ευρώ χωρίς να υπολογίζεται το κόστος συντήρησης.

Η ίδια η Siemens όρισε το κόστος συντήρησης σε 14.000 ευρώ τον μήνα για τον Νοέμβριο του 2005, ενώ η αρμόδια διευθυνση του ΟΣΕ το ανέβαζε στις 22.000 ευρώ. Αξίζει να σημειωθεί ότι από τους αρχικούς 17 συρμούς που είχαν παραχωρηθεί στον προαστιακό είχαν παρουσιαστεί από τον Φεβρουάριο του 2006 βλάβες σε 6. Το κόστος της συντήρησης ώς τον Φεβρουάριο του 2006 πλήρωνε ο ΟΣΕ. Στην εισήγηση ετίθετο ως προϋπόθεση από την αρμόδια διεύθυνση (μηχανοστασίων) ιμή ενοικίασης τέτοια που να διασφαλίζει την εξισορρόπηση του κόστους ενοικίου με τα προσδοκώμενα εσοδα. Αξίζει να σημιωθεί ότι σύμφωνα με έγγραφο της Siemens του Ιουλίου του 2002, ένας καινούργιος συρμός κόστιζε 2,625 εκατ. ευρώ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ΟΣΕ επιχείρησε να κάνει απευθείας ανάθεση για την ενοικίαση των 8 συρμών και στη συνέχεια διεθνή μειοδοτικό διαγωνισμό στον οποίο εμφανίστηκαν τα Ναυπηγεία με τη Siemens. Για το εγχείρημα αυτό ο ΟΣΕ πλήρωσε συνολικά 6,8 εκατομμύρια ευρώ, στα οποία όπως διευκρινίζει η Siemens περιλαμβάνεται το κόστος ασφάλισης και συντήρησης.

Επειδή ο ΟΣΕ δεν ήταν σε θέση να ολοκληρώσει εγκαίρως τις διαδικασίες του διαγωνισμού, η Siemens πλήρωσε φύλακτρα 5 εκατομμυρίων ευρώ. Και η εφαρμογή της προγραμματικής συμφωνίας 41α για την κατασκευή 106 βαγονιών είχε σοβαρά προβλήματα, καθώς σε «59 από τα 106 βαγόνια παρουσιάστηκαν σοβαρά προβλήματα» σύμφωνα με την αρμόδια διεύθυνση του ΟΣΕ. Ζητήθηκε ισοδύναμο τροχαίο υλικό και τιμολογήθηκε ένα πρόβλημα θορύβου από την αρμόδια διεύθυνση του ΟΣΕ σε 2,5 εκατ. ευρώ. Τελικά η διοίκηση με δική της πρωτοβουλία(!) κατέβασε το ποσό της ρήτρας στα 1,3 εκατ. ευρώ, ποσό που εισέπραξε από τη Siemens. Η γερμανική εταιρεία διαφωνεί με την παρακράτηση αυτή.