ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Ζήτημα της πολιτικής εξουσίας η τιμή του κοινού νομίσματος

Ντανιέλ Κοέν

«Η ΕΚΤ δεν κατέβασε πολύ τα επιτόκιά της στη φάση της ύφεσης και δεν θα τα μειώσει τώρα που η Ευρωζώνη ξεκινά μιαν οικονομική ανάκαμψη. Αντί να σκεφτόμαστε όμως χειρισμούς στα βραχυπρόθεσμα επιτόκια, θα πρέπει να συγκεντρώσουμε την προσοχή μας στα μακροπρόθεσμα, που δεν επηρεάζονται άμεσα και στα οποία στηρίζεται η χρηματοδότηση της ευρωπαϊκής οικονομίας. Διότι το χειρότερο σενάριο θα ήταν η συνέχιση της υποχώρησης του δολαρίου και μια άνοδος των μακροπροθέσμων αμερικανικών επιτοκίων που θα μεταδιδόταν στα ευρωπαϊκά.

Αν το ευρώ φτάσει στην περιοχή του 1,40 / 1,50 δολαρίου, θα πρέπει να σκεφτούμε μια πιο άμεση παρέμβαση στην αγορά συναλλάγματος, που θα προϋπέθετε την υιοθέτηση μιας κοινής θέσης στην Ευρώπη».

Ζαν-Πολ Φιτουσί

«Είναι εντυπωσιακό πόσο το ευρώ δεν εξελίσσεται σύμφωνα με τις ανάγκες της ευρωπαϊκής οικονομίας: υποτιμήθηκε όταν η Ευρώπη ήταν σε φάση μεγέθυνσης, από το 1998 ώς το 2000, όταν ένα ισχυρότερο ευρώ θα είχε επιτρέψει μια χαλαρότερη νομισματική πολιτική. Σήμερα, ανατιμάται ενώ η Ευρώπη βρίσκεται σε αβέβαιη ανάκαμψη. Απέναντι στην άνοδο του ευρώ, η ΕΚΤ μπορεί να κατεβάσει τα επιτόκιά της, αλλά αυτό δεν θα έλυνε το πρόβλημα της ανατίμησης. Η άσκηση της συναλλαγματικής πολιτικής ανήκει στην πολιτική εξουσία. Οι πολιτικές αρχές θα έπρεπε να δηλώσουν επίσημα ότι το ευρώ είναι υπερτιμημένο και ότι προτίθενται να δράσουν. Η μοίρα του ευρώ δεν βρίσκεται αποκλειστικά στα χέρια της ΕΚΤ».

Δηλώσεις που δημοσιεύθηκαν στη Le Monde στις 17.1.2004.