ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Και όμως, είχαμε μικρές, έστω, αυξήσεις μισθών

Τον χειμώνα, ιστορίες εταιρειών που μείωναν τους μισθούς του προσωπικού τους ακούγονταν παντού. Για πρώτη φορά μετά τη Μεγάλη Υφεση, φαινόταν πιθανό να υπάρξει μείωση του μέσου ωρομισθίου. Αυτό, ωστόσο, δεν συνέβη. Τους τελευταίους μήνες, σύμφωνα με δυο διαφορετικές έρευνες της κυβέρνησης των ΗΠΑ, η αύξηση των μισθών έχει ανακάμψει. Ακόμα και με την ανεργία στα υψηλά 26ετίας, οι περισσότεροι από όσους συνεχίζουν να εργάζονται έλαβαν φέτος αύξηση.

Η αντίφαση αυτή υπογραμμίζει ένα από τα πιο παραγνωρισμένα χαρακτηριστικά της Μεγάλης Υφεσης. Αν μη τι άλλο, στην αγορά εργασίας, τα δεινά της ύφεσης υπήρξαν ασυνήθιστα συγκεντρωμένα. Και αντί να κάνουν πολλές απολύσεις και κάποιες προσλήψεις, οι εταιρείες απέλυσαν και δεν προσέλαβαν.

Οι baby boomers φεύγουν από τις ηλικίες στις οποίες είθισται να ξεκινά ο κόσμος επιχείρηση. Η οικονομία απομακρύνεται από κλάδους όπως η μεταποίηση, όπου οι εποχικές απολύσεις είναι συνήθεις. Και η ομοσπονδιακή κυβέρνηση, ως πρόσφατα, δεν ήταν πρόθυμη να κάνει τις επενδύσεις που άλλοτε τόνωναν την επιχειρηματικότητα.

Θεωρητικά, οι εταιρείες δεν μειώνουν τους μισθούς, ακόμα κι όταν η ζήτηση εργασίας συρρικνώνεται. Φοβούνται ότι οι υπάλληλοι θα κινητοποιούνται λιγότερο ή θ’ αρχίσουν να αναζητούν άλλη δουλειά. Ετσι, αντί να μειώνουν μισθούς, οι εταιρείες απολύουν ή -στην καλύτερη περίπτωση- δεν προσλαμβάνουν. Ετσι περιορίζουν τις απώλειες.

Αλλωστε, και ο πληθωρισμός έχει υποχωρήσει κάτω του μηδενός, σε μεγάλο βαθμό χάρις στην κατακόρυφη πτώση των τιμών της ενέργειας. Οι τιμές υποχώρησαν κατά 2% καθ’ όλο το περασμένο έτος, ενώ ο εβδομαδιαίος μισθός είτε έμεινε σταθερός είτε αυξήθηκε κατά 1%, αναλόγως του τρόπου υπολογισμού του. Ετσι, προσαρμοσμένες για τον πληθωρισμό, οι αυξήσεις μισθών ήταν της τάξης του 2-3%. Δηλαδή, σχεδόν όσο και οι μεγαλύτερες αυξήσεις κατά τη διάρκεια του «μπουμ» των τελών της δεκαετίας του ’90…