ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Αντικρουόμενα συμφέροντα

antikroyomena-symferonta-2105984

Η πετρελαϊκή βιομηχανία και οι φίλοι της στο Κογκρέσο, κατά κύριο λόγο Ρεπουμπλικανοί, επιθυμούν να απαλλαγούν από τους περιορισμούς στις εξαγωγές αργού, οι οποίοι τέθηκαν σε ισχύ πριν από σαράντα χρόνια, κατά τη διάρκεια της πετρελαϊκής κρίσης στη δεκαετία του 1970. Ο πρόεδρος Ομπάμα και η πλειοψηφία των Δημοκρατικών ορθά αντιτάσσονται σε μία τέτοια προοπτική, τουλάχιστον υπό τη μορφή, που λαμβάνει τώρα. Η έκρηξη στην παραγωγή πετρελαίου κατά τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργήσει εσωτερικό κορεσμό και εν μέρει αυτό οφείλεται στο ότι τα αμερικανικά διυλιστήρια δεν έχουν τη δυνατότητα να επεξεργαστούν το πετρέλαιο, το οποίο ανακαλύφθηκε στο Τέξας και τη Βόρεια Ντακότα, ώστε να παραχθεί βενζίνη, ντίζελ και άλλα εμπορεύσιμα καύσιμα.

Οι παραγωγοί, ως εκ τούτου, ασκούν πιέσεις προς το Κογκρέσο και την κυβέρνηση του Μπαράκ Oμπάμα να επιτρέψει την πώληση αμερικανικού αργού στη διεθνή αγορά, δηλαδή να επιτραπούν οι εξαγωγές πέραν των πολύ περιορισμένων ορίων, που προβλέπει ο νόμος. Το 1975, σημειωτέον, το Κογκρέσο απαγόρευσε τις εξαγωγές πετρελαίου. Tότε οι ΗΠΑ είχαν γονατίσει από το εμπάργκο πετρελαίου του ΟΠΕΚ και τις τεράστιες ουρές στα πρατήρια βενζίνης, εξ ου και επέτρεπαν στις εξαγωγές ελάχιστες υπερβάσεις λόγω «εθνικού συμφέροντος». Μέχρι προσφάτως δεν υπήρχε σοβαρό εθνικό συμφέρον των ΗΠΑ να τροποποιήσουν την πολιτική αυτή, ούτε καν επειδή η μείωση των πετρελαϊκών αποθεμάτων καθιστά τη χώρα εξαρτημένη από εισαγωγές, που προέρχονται από ενίοτε εχθρικά και ασταθή κράτη.

Το διάστημα από το 2010 έως το 2014, εντούτοις, η εγχώρια παραγωγή πετρελαίου εκτινάχθηκε κατά 59% στα 3,2 δισεκατομμύρια βαρέλια το έτος, σύμφωνα με την Υπηρεσία Πληροφοριών Ενέργειας. Την ίδια περίοδο οι εισαγωγές ελαττώθηκαν 21% στα 3,4 δισ. βαρέλια τον χρόνο. Οι εταιρείες, οι οποίες παράγουν αργό, ισχυρίζονται ότι η άρση των εξαγωγικών περιορισμών θα τονώσουν την οικονομία και θα προμηθεύσουν τους ξένους συμμάχους των ΗΠΑ με μία ακόμα πηγή πετρελαίου, άρα θα εξαρτώνται λιγότερο από τη Ρωσία και τη Μέση Ανατολή.

Ωστόσο, οι εταιρείες, οι οποίες κάνουν τη διύλιση, προβληματίζονται, με το αν διευκολυνθεί η πώληση αμερικανικού πετρελαίου στο εξωτερικό, αυξηθεί η συνολική ζήτηση και αυξηθούν και οι τιμές που εκείνες πληρώνουν για το αργό και πληγούν τα κέρδη τους.

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις και η επιστημονική κοινότητα μετά βεβαιότητας εμμένουν στο ότι αν επιτραπούν περισσότερες εξαγωγές πετρελαίου, αυτό θα οδηγήσει στην ενίσχυση της παραγωγής πετρελαίου, θα επιτραπεί η εξόρυξη σε ευαίσθητα υπεράκτια ύδατα και θα αυξήσει την εκπομπή ρύπων, οι οποίοι και ευθύνονται για την κλιματική αλλαγή. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι πολιτικοί χρειάζεται να επινοήσουν τρόπους εναλλακτικούς για τη μείωση της χρήσης των ορυκτών καυσίμων και την περιστολή των εκπομπών ρύπων. Εντούτοις, πρόσφατη έκθεση της Υπηρεσίας Πληροφοριών Ενέργειας επιβεβαιώνει ότι η άρση των εξαγωγικών περιορισμών στο πετρέλαιο των ΗΠΑ θα επιφέρει πολύ μικρή αύξηση στην παραγωγή του εμπορεύματος μέσα σε ορίζοντα δεκαετίας και θα επηρεάσει ελάχιστα ή και καθόλου τις εγχώριες τιμές βενζίνης. Τροποποιώντας τη σχετική νομοθεσία, θα υπάρξει μείωση των κερδών για τα διυλιστήρια των ΗΠΑ σχεδόν κατά 22,7 δισ. δολ. την επόμενη δεκαετία, ενώ παράλληλα θα αυξήσει τα κέρδη των εταιρειών παραγωγής πετρελαίου έως και κατά 29,7 δισ. δολάρια.

Ενδεχομένως, στο σημείο αυτό να βρίσκεται και η ευκαιρία. Η Βουλή των Αντιπροσώπων ψήφισε νόμο για την άρση των περιορισμών στις εξαγωγές αργού. Ο Λευκός Οίκος δήλωσε πως θα ασκήσει βέτο και αυτό είναι σχεδόν βέβαιο πως δεν θα το υπερσκελίσουν οι Ρεπουμπλικανοί.

Τι θα συνέβαινε, όμως, εάν ο κλάδος των πετρελαϊκών έκανε μία πρόταση, όπως, λόγου χάριν, ένα νομοσχέδιο, το οποίο θα προχωρούσε σε άρση των εξαγωγικών περιορισμών με αντάλλαγμα μία δέσμη μέτρων, τα οποία θα συνέδραμαν στη μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής;