ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Προσωρινή εκεχειρία στον παγκόσμιο νομισματικό πόλεμο

Προσωρινή εκεχειρία στον παγκόσμιο νομισματικό πόλεμο

Εκεχειρία φαίνεται πως έχει αποφασιστεί τελευταία στον ακήρυχτο «νομισματικό πόλεμο», αλλά οι αναλυτές διερωτώνται κατά πόσον οι κεντρικές τράπεζες έχουν πραγματικά παραιτηθεί από την προσπάθεια να χειραγωγήσουν τις συναλλαγματικές ισοτιμίες για να τονώσουν τις οικονομίες τους. Tελευταία, η στάση των κεντρικών τραπεζών εμπνέει προβληματισμούς μεταξύ οικονομολόγων.

«Ο νομισματικός πόλεμος είναι στην πραγματικότητα ένας πόλεμος μεταξύ κεντρικών τραπεζών που μάχονται να στηρίξουν τα συμφέροντά τους, λαμβάνοντας υπόψη τι κάνουν οι ανταγωνίστριές τους κεντρικές τράπεζες», σχολιάζει σχετικά ο Σιβλέν Λογκαναντίν, αναλυτής της online χρηματιστηριακής FXCM. Την ίδια στιγμή, αναλυτές της HSBC εκτιμούν πως «έχει κηρυχθεί εκεχειρία στον παγκόσμιο νομισματικό πόλεμο». Ειδικότερα, σχολιάζουν ότι «καταπονημένη από τη μάχη, φαίνεται πως η ΕΚΤ εγκατέλειψε τη συνεχή προσπάθεια να εξωθήσει ανοδικά τον πληθωρισμό αποδυναμώνοντας την ισοτιμία, ενώ και η Τράπεζα της Ιαπωνίας συνειδητοποίησε τα όρια του συναλλαγματικού πολέμου μετά την αποτυχία της να αποδυναμώσει το γιεν υιοθετώντας αρνητικά επιτόκια». Φαίνεται πως η ΕΚΤ παρέδωσε τα όπλα στη συνεδρίαση της 10ης Μαρτίου.

Δεδομένου ότι επικράτησε μεγάλη αστάθεια στις διεθνείς αγορές τους πρώτους δύο μήνες του έτους, η ΕΚΤ φαίνεται πως εγκατέλειψε την προσπάθεια να οδηγήσει το ευρώ σε χαμηλότερα επίπεδα και προτίμησε να ανακοινώσει νέα μέτρα που θα διευκολύνουν τις πιστώσεις ώστε να ενισχύσει την ανάκαμψη της Ευρωζώνης. «Οι κεντρικές τράπεζες επινοούν καινοτομίες και προσαρμόζουν τη ρητορική τους», σχολίασαν οικονομολόγοι της Barclays, τονίζοντας ότι η ΕΚΤ έστρεψε «το επίκεντρο του ενδιαφέροντός της στη διευκόλυνση της πίστωσης και την τόνωση της εγχώριας ζήτησης» και εγκαταλείπει την έμμεση στρατηγική αποδυνάμωσης του ευρώ. Την ίδια στιγμή, στην ομιλία της την περασμένη εβδομάδα η πρόεδρος της Fed, Τζάνετ Γέλεν, «εξέπληξε τις αγορές αλλά με διαφορετικό τρόπο». Αντί να δώσει έμφαση στην ισχυρή ανάκαμψη της αμερικανικής οικονομίας, η κ. Γέλεν υπογράμμισε τους κινδύνους που απειλούν την παγκόσμια οικονομία και το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, με αποτέλεσμα να υποχωρήσει το δολάριο καθώς αναμένονται πλέον λιγότερες αυξήσεις επιτοκίων φέτος.

Δεδομένης της μεγάλης αστάθειας των αγορών στις αρχές του έτους, οι οικονομολόγοι της Barclays φτάνουν στο σημείο να πιθανολογήσουν πως οι κινήσεις της ΕΚΤ και της Fed ενδέχεται να υποδηλώνουν μια «σιωπηρή συμφωνία ανάμεσα στις δύο σημαντικότερες κεντρικές τράπεζες» που ίσως συνήφθη στη συνάντηση του G20 τα τέλη Φεβρουαρίου στη Σαγκάη. Για την HSBC το γεγονός ότι ήταν περιορισμένες οι κινήσεις του ευρώ έναντι του δολαρίου καταδεικνύει πως ορισμένοι παράγοντες της αγοράς διαβλέπουν περισσότερο συντονισμό ανάμεσα στην πολιτική που ακολουθούν οι κεντρικές τράπεζες. Αν, όμως, υπάρχει τέτοιου είδους συμφωνία, «για ποιο λόγο να κρατηθεί μυστική;» διερωτάται ο Τζούλιαν Τζέσοπ, οικονομολόγος της Capital Economics. «Αν δηλαδή οι ιθύνοντες που χαράσσουν πολιτική πιστεύουν πως οι συναλλαγματικές ισοτιμίες έχουν απομακρυνθεί σε ανησυχητικό βαθμό από τα θεμελιώδη μακροοικονομικά μεγέθη και η ισχύς του δολαρίου αρχίζει να αποτελεί μείζον πρόβλημα, τότε γιατί να μην το πούνε;» τονίζει ο ίδιος.

Οπως επισημαίνει, οι δύο κεντρικοί τραπεζίτες μίλησαν δημοσίως για άλλους κινδύνους που απειλούν την παγκόσμια οικονομία. Εκτιμά πως μια φραστική παρέμβαση θα μπορούσε να είναι αρκετή για να εξωθήσει το δολάριο σε υποχώρηση. «Στόχος μιας υποτίμησης είναι να δώσει ώθηση στις εξαγωγές για να αναπληρώσει το έλλειμμα στην ανάπτυξη και να επιταχύνει τον πληθωρισμό εξωθώντας ανοδικά τις τιμές των εισαγωγών», τονίζει ο Γιάσπερ Λόλερ, αναλυτής της CMC Markets. Και δεδομένου ότι η χειραγώγηση της ισοτιμίας είναι εύκολο μέσο για να επιτύχουν οι κεντρικές τράπεζες τους στόχους τους, δύσκολα μπορούν να απέχουν από αυτό.