ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Μεταρρυθμίσεις με πρόγραμμα και στόχο

Μεταρρυθμίσεις που θα δημιουργήσουν εισόδημα και θα αυξήσουν την απασχόληση ανακοινώνει σήμερα η κυβέρνηση, διά στόματος του υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γ. Αλογοσκούφη. Πρωταρχικός στόχος, όπως ανέφερε και στα εγκαίνια της 70ής ΔΕΘ ο πρωθυπουργός, είναι η δημιουργία μιας ανταγωνιστικής οικονομίας που θα προσελκύει επενδύσεις, θα έχει δημοσιονομική σταθερότητα και θα προσθέτει νέες θέσεις εργασίας.

Σήμερα, ο επικεφαλής του οικονομικού επιτελείου θα δώσει στη δημοσιότητα το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων, ευθυγραμμιζόμενος με τους άλλους Ευρωπαίους συναδέλφους του, στην ανάγκη να δημιουργηθεί μια ανταγωνιστική ευρωπαϊκή οικονομία. Οι κατευθύνσεις της Λισσαβώνας δίνουν τον τόνο επ’ αυτού και ταυτόχρονα δείχνουν τον δρόμο που απομένει μέχρι η Γηραιά Ηπειρος να φθάσει τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία.

Για την Ελλάδα, η προώθηση των μεταρρυθμίσεων, στο μεταολυμπιακό σκηνικό, αποκτά κεφαλαιώδη σημασία, καθώς πρέπει να συνδυαστούν με επίπονες προσπάθειες για ανάκτηση του χαμένου εδάφους στα δημόσια οικονομικά.

Κοινός τόπος είναι η υστέρηση της Ελλάδας σε όλους τους δείκτες μέτρησης της ανταγωνιστικότητας, γεγονός το οποίο προβάλλεται στις συρρικνωμένες εξαγωγές της χώρας. Στο οικονομικό επιτελείο υπογραμμίζουν ότι ισχυρή δόση μεταρρυθμίσεων θα ενσωματώνει και ο προϋπολογισμός του 2006, το προσχέδιο του οποίου κατατίθεται εντός των πρώτων ημερών του Οκτωβρίου στη Βουλή.

Στη συνέχεια περιγράφονται οι τρεις βασικοί άξονες του Εθνικού Προγράμματος Μεταρρυθμίσεων, με τις επί μέρους δράσεις που περιλαμβάνουν.

Μακροοικονομικές κατευθυντήριες γραμμές

1) Διασφάλιση της οικονομικής σταθερότητας για βιώσιμη ανάπτυξη. 2) Διασφάλιση της οικονομικής και δημοσιονομικής βιωσιμότητας ως βάση για αυξημένη απασχόληση. 3) Προώθηση αποδοτικής κατανομής των πόρων με προσανατολισμό την ανάπτυξη και την απασχόληση. 4) Εξασφάλιση της συμβολής των μισθολογικών εξελίξεων στην μακροοικονομική σταθερότητα και ανάπτυξη.

5) Προώθηση μεγαλύτερης συνοχής μεταξύ μακροοικονομικών, διαρθρωτικών και πολιτικών απασχόλησης. 6) Συμβολή σε μια δυναμική και λειτουργική ΟΝΕ.

Μικροοικονομικές κατευθυντήριες γραμμές

7) Αύξηση και βελτίωση των επενδύσεων σε έρευνα και ανάπτυξη, ιδιαίτερα από τις ιδιωτικές επιχειρήσεις. 8) Διευκόλυνση κάθε μορφής καινοτομίας. 9) Διευκόλυνση της διάδοσης και της αποτελεσματικής χρήσης των τεχνολογιών πληροφορίας και επικοινωνίας (ICT) και δόμηση μιας πλήρους κοινωνίας της πληροφορίας. 10) Ενίσχυση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της ευρωπαϊκής βιομηχανικής βάσης. 11) Ενθάρρυνση της βιώσιμης εκμετάλλευσης των πόρων και ενίσχυση της συνεργίας μεταξύ περιβαλλοντικής προστασίας και ανάπτυξης. 12) Επέκταση και εμβάθυνση της εσωτερικής αγοράς. 13) Εξασφάλιση ανοιχτών και ανταγωνιστικών αγορών εντός και εκτός Ευρώπης και αξιοποίηση των ευκαιριών της παγκοσμιοποίησης. 14) Δημιουργία πιο ανταγωνιστικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος και ενθάρρυνση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας μέσω βελτιωμένων ρυθμιστικών κανόνων. 15) Προώθηση μιας πιο επιχειρηματικής κουλτούρας και δημιουργία υποστηρικτικού περιβάλλοντος για τις MME. 16) Επέκταση, βελτίωση και διασύνδεση των ευρωπαϊκών υποδομών και ολοκλήρωση των διασυνοριακών έργων προτεραιότητας.

Κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση

17) Εφαρμογή πολιτικών απασχόλησης με στόχο την επίτευξη της πλήρους απασχόλησης, τη βελτίωση της ποιότητας και της παραγωγικότητας στην εργασία και την ενίσχυση της κοινωνικής και γεωγραφικής συνοχής. 18) Προώθηση της διά βίου προσέγγισης της εργασίας. 19) Εξασφάλιση προσβάσιμων αγορών εργασίας και πιο ανταποδοτικών και ελκυστικών μορφών απασχόλησης σε όσους αναζητούν εργασία, συμπεριλαμβανομένων των μειονεκτούντων και των εργασιακά μη ενεργών. 20) Βελτίωση της κάλυψης των αναγκών της αγοράς εργασίας. 21) Προώθηση της ευελιξίας σε συνδυασμό με την εργασιακή ασφάλεια και περιορισμός της κατάτμησης της αγοράς εργασίας, δίνοντας τη δέουσα προσοχή στον ρόλο των κοινωνικών εταίρων. 22) Εξασφάλιση εξελίξεων στο εργασιακό κόστος και στους μηχανισμούς προσδιορισμού των αμοιβών που να ευνοούν την απασχόληση. 23) Επέκταση και βελτίωση των επενδύσεων σε ανθρώπινο κεφάλαιο. 24) Υιοθέτηση συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης που να ανταποκρίνονται στις νέες απαιτήσεις.