ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Οι διαχειριστές έβλεπαν την κρίση να έρχεται…

oi-diacheiristes-evlepan-tin-krisi-na-erchetai-amp-8230-2059078

Βασικός μέτοχος μεγάλης και υγιούς ελληνικής εταιρείας, εισηγμένης στο Χρηματιστήριο Αθηνών (Χ.Α.), την Τρίτη το μεσημέρι, μετά τις ανακοινώσεις για επίσπευση των διαδικασιών για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας κι ενώ ο Γενικός Δείκτης γκρεμιζόταν, εξηγούσε στην «Κ» για ποιο λόγο δεν… συγκινούνταν.

«Τέλη Οκτωβρίου» διηγούνταν, την ώρα που συνεργάτης του τον ενημέρωνε ότι η τιμή της μετοχής «του» έκανε βουτιά στο -12%, «ήρθε στα γραφεία μας το αμερικανικό fund (σ.σ. και ανέφερε το όνομά του, αλλά δεν έχει σημασία στην προκειμένη περίπτωση) που έχει τοποθετηθεί στο μετοχικό μας κεφάλαιο. Οι άνθρωποί του ήθελαν να μας ρωτήσουν αν θα είχαμε πρόβλημα στην περίπτωση που ενίσχυαν κι άλλο τη συμμετοχή τους, επειδή θεωρούσαν ότι η αποτίμηση της εταιρείας είναι χαμηλή και οι προοπτικές μας πολύ καλές. Τους απαντήσαμε πως όχι και μας είπαν ότι θα κινηθούν». Ωστόσο, δεν το έπραξαν ποτέ.

«Αρχές Νοεμβρίου», εξηγεί τον λόγο, «μας ενημέρωσαν ότι “παγώνουν” συνολικά την παρουσία τους στην Ελλάδα (σ.σ. το συγκεκριμένο fund έχει συμμετοχή σε τουλάχιστον τρεις ακόμα εισηγμένες στο Χ.Α.) γιατί περιμένουν εξελίξεις που θα κάνουν τη γενικότερη κατάσταση στη χώρα ακόμη πιο ρευστή».

Το αποτέλεσμα; Από εκείνη την ημέρα, οι Ελληνες συνομιλητές τους απλώς περίμεναν τη μέρα που οι Αμερικανοί διαχειριστές θα δικαιωθούν. Και έτυχε να είναι η 9η Δεκεμβρίου. Εξ ου και το βρετανικό φλέγμα ως προς τη διαχείριση του κραχ. Ωστόσο και πριν κανείς σπεύσει να αναζητήσει σε θεωρίες συνωμοσίας την επαλήθευση της πρόβλεψης των διαχειριστών από την άλλη άκρη του Ατλαντικού, ήταν φως φανάρι ότι αργά ή γρήγορα τα πράγματα θα εξελίσσονταν κάπως έτσι. Δύο αναλυτές μεγάλης ελληνικής τράπεζας θυμίζουν με νόημα ότι «τα πολιτικά γεγονότα στη χώρα μας ήταν προδιαγεγραμμένα». Και εξηγούν: «Η κυβέρνηση των 155 βουλευτών, το αργότερο έως το τέλος Φεβρουαρίου, θα έπρεπε να συγκεντρώσει 180 ψήφους για να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Το γεγονός ότι οι διαδικασίες επισπεύσθηκαν δημιούργησε ενδεχομένως αρνητικό κλίμα μόνον ως προς το σκέλος ότι φάνηκε να επιβάλλονται από τους δανειστές. Κατά τα άλλα, όλα ήταν αναμενόμενα».

Επόμενη μέρα

Και κάπως έτσι, φτάσαμε στην «επόμενη μέρα». Ο επιχειρηματικός κόσμος της χώρας, en blok, συστήνει «ψυχραιμία», «επικράτηση της λογικής» και «προσοχή». Οι τραπεζίτες, παράλληλα, παίρνουν και τα μέτρα τους κι αυτό γιατί οι υπερβολές του 2012 είναι ακόμη νωπές. Τότε, υπήρξε μέρα κατά τη διάρκεια των δύο εκλογικών αναμετρήσεων που το σύνολο των εκροών είχε φτάσει στα 2 δισ. ευρώ! Πόσο πιθανό είναι κάτι τέτοιο να επαναληφθεί και σήμερα;

«Μάλλον περιορισμένο», είναι η απάντηση που δίνεται αρμοδίως. Κι αυτό γιατί, έπειτα από εκείνη την περιπέτεια, οι πρώτοι που φρόντισαν να πάρουν τα μέτρα τους είναι οι ίδιοι οι… καταθέτες. Τι έκαναν; «Εσπασαν τις καταθέσεις τους στις τράπεζες κάτω από το όριο των 100.000 ευρώ, για να είναι καλυμμένες». Το αποτέλεσμα: Υπολογίζεται ότι το συνολικό υπόλοιπο των καταθέσεων που ξεπερνούν το όριο κυμαίνεται εκεί γύρω στα 10 δισ. ευρώ. Για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης, το αντίστοιχο ποσό, το 2012, έφτανε στα 50 δισ. ευρώ. Συνεπώς, όλοι τώρα μπορούν να αισθάνονται λίγο πιο ασφαλείς για την επόμενη μέρα. Οι καταθέτες για την τύχη των χρημάτων τους και οι τραπεζίτες για το όποιο κύμα φυγής. Αυτό δεν συνεπάγεται, ωστόσο, ότι δεν θα εξετασθούν και πάλι, όπως πάντα, όλα τα εναλλακτικά σενάρια.

Πάντως, αυτό στο οποίο δείχνουν όλοι (επιχειρήσεις, τράπεζες κ.λπ.) να συμφωνούν είναι ότι το όποιο ζήτημα στη διαχείριση αυτής της κατάστασης θα προκληθεί κυρίως σε περίπτωση προκήρυξης πρόωρων εθνικών εκλογών και από το κλίμα που θα επικρατήσει σε εκείνη τη φάση. Αυτό που φοβίζει κυρίως είναι η προοπτική ακυβερνησίας ή χαλαρής διακυβέρνησης ή διακυβέρνησης χωρίς σοβαρό και συγκεκριμένο σχεδιασμό. «Οι αγορές μυρίζονται από μακριά και πολύ νωρίς τον φόβο και την ανησυχία κι αυτό αποτυπώνεται στους δείκτες, στα spreads των ομολόγων και στις αποδόσεις», λένε όσοι τις παρακολουθούν εξ επαγγέλματος από κοντά. Γι’ αυτό και δεν πρέπει να δοθεί ούτε για μια στιγμή η εντύπωση ότι η χώρα περπατάει χωρίς σχέδιο…