ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Αποψη: Η ελληνική πολιτική ηγεσία και το πιο επικίνδυνο τρίμηνο

greece--2

​​Η Ελλάδα πρέπει αναμφίβολα να σοβαρευτεί και να λάβει γενναίες πολιτικές αποφάσεις για την επιβίωσή της… Αλλά πρέπει να σοβαρευτεί επιτέλους και η Ευρώπη. Το προσεχές τρίμηνο (Φεβρουάριος – Απρίλιος) αποδεικνύεται, όπως φαίνεται, για την Ελλάδα το κρισιμότερο των τελευταίων δεκαετιών. Και αυτό εξαιτίας μιας μυωπικής πολιτικής, κοντόθωρης, μικρόψυχης και αυτοκαταστροφικής, από την πλευρά των ηγεσιών των ισχυρότερων δυνάμεων της Ευρώπης. Η Ελλάδα, εάν δεν αντιστρέψει τους όρους του παιχνιδιού, κινδυνεύει να γίνει Λίβανος! Και αυτό είναι δική της ευθύνη. Τη στιγμή αυτή είναι ο πλέον αδύναμος κρίκος της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Θα πρέπει επειγόντως, λοιπόν, να κλείσει στο οικονομικό επίπεδο το θέμα των μεταρρυθμίσεων και της αξιολόγησης και, παράλληλα, να κλείσει το πλέον καυτό πρόβλημα στο μεταναστευτικό με τα σύνορα, για να μην διωχθεί η χώρα από τη Συνθήκη του Σένγκεν και γίνει η Ελλάδα στρατώνας συγκέντρωσης (πρόσθετων) εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών. Απομονωμένη και ευρωπαϊκά τελειωμένη.

Το ελληνικό πολιτικό σύστημα και, πρώτα από όλους εννοείται, η ελληνική κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας θα πρέπει να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να πάρουν τις αναγκαίες ιστορικές αποφάσεις. Το πρόβλημα τείνει να γίνει υπαρξιακό. Θα πρέπει να διασώσουν τη χώρα από την άβυσσο. Να αλλάξουν τον ρού των εξελίξεων, να μη γίνει η Ελλάδα ο αποδιοπομπαίος τράγος και τσακιστεί ολότελα.

Το ελληνικό πολιτικό σύστημα, η κυβέρνηση, ο πρωθυπουργός θα πρέπει να σηκώσουν ένα τεράστιο εθνικό φορτίο στη συνέχεια εάν δεν κάνουν τη λογική πολιτική υπέρβαση σήμερα… Εάν φοβάσαι τις ενέσεις, δεν γίνεσαι γιατρός. Εάν φοβάσαι να παίρνεις μεγάλες αποφάσεις, απλώς δεν μπορεί να γίνεσαι πολιτικός. Ας σταθούν λοιπόν στο ύψος του θεσμικού και του ιστορικού τους ρόλου. Κομματικές σκοπιμότητες και συμψηφιστικοί μέσοι όροι δεν χωρούν στις κρίσιμες ιστορικές στιγμές. Και αυτό αφορά το σύνολο σχεδόν της ελληνικής πολιτικής τάξης, η οποία –δυστυχώς– στα δύσκολα «το βάζει πάντα στα πόδια».

Ας συνειδητοποιήσουμε μόνο ότι η αποπομπή από τη Σένγκεν μπορεί και να καταστεί χειρότερη από την έξοδο από το ευρώ. Και κυρίως, ας γνωρίζουμε όλοι, πολίτες και πολιτικοί, ότι, ενώ με την έξοδο από το ευρώ θα υπήρχαν αλυσιδωτές οικονομικές συνέπειες και για την υπόλοιπη Ευρώπη, με την απομάκρυνση της χώρας από τη Σένγκεν τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι. Αντιθέτως, μια τέτοια διαδικασία θα διευκολύνει αρκετούς κοντόθωρους πολιτικούς ηγέτες της Ευρώπης να εκμεταλλευθούν την εξέλιξη στα εσωτερικά τους ακροατήρια, η Ελλάδα θα «τιμωρηθεί» άσχημα, η οικονομία της θα διαλυθεί πλήρως. Αυτή θα είναι η κορύφωση της κρίσης! Ασφαλώς μια τέτοια εξέλιξη όχι μόνο θα τελειώσει το σημερινό πολιτικό σύστημα, αλλά θα δημιουργήσει και συνθήκες κοινωνικών εκρήξεων… Μονομερής, απαράδεκτη η αντίληψη των Ευρωπαίων ηγετών, αλλά ακόμη και η καγκελάριος της Γερμανίας Αγκελα Μέρκελ αδύναμη περισσότερο παρά δυνατή εμφανίζεται μετά τη μεταναστευτική κρίση, οι ευρωσκεπτικιστές εξάλλου, εθνικιστικές και λαϊκιστές, κερδίζουν έδαφος. Αλλά άμεσα ένα είναι το απολύτως βέβαιο: το μάρμαρο θα το πληρώσει η Ελλάδα. Επώδυνα. Η ελληνική πολιτική ηγεσία πρέπει να κινηθεί καθαρά, αποφασιστικά, σχεδόν αστραπιαία.

Για την επιβίωση της Ελλάδας είναι μονόδρομος.