ΣΤΙΛ

Η χαμένη αθωότητα: Γιατί οι σημερινές stars δεν έχουν τη γοητεία του παλιού Hollywood

spl103324_001
spl421420_022
spl402721_001
spl828562_004

Η Marilyn Monroe πάντα αργούσε στα ραντεβού της. Δεν ήταν μια συνήθεια που είχε υιοθετήσει επειδή ήταν diva, αλλά μια εσωτερική της ανάγκη να προκαλεί πάντα το ενδιαφέρον όταν έμπαινε σε ένα δωμάτιο. Ήθελε να την κοιτούν όλοι γιατί ένιωθε ότι πρέπει να ανταποκρίνεται κάθε φορά στην ιδανική εικόνα που είχε σχηματίσει ο κόσμος για εκείνη. Η Marilyn είχε καταφέρει κάτι που οι περισσότερες σημερινές stars δεν μπορούν: σε κάθε της εμφάνιση ήταν λαμπερή και γοητευτική αναδεικνύοντας τις τέλειες αναλογίες της  αλλά χωρίς να είναι υπερβολικά προκλητική δείχνοντας παραπάνω από όσα έπρεπε. Χρησιμοποιούσε την μόδα για να έχει περισσότερο στιλ και σεξαπίλ χωρίς να κάνει τα ίδια τα ρούχα ‘είδηση’ .

Η γοητεία της Marilyn είναι διαχρονική ακριβώς επειδή ανταποκρίνεται όχι μόνο στα αισθητικά μας κριτήρια αλλά και τα ηθικά. Ήταν όμορφη χωρίς να γίνεται προκλητική, κάτι που οι σημερινές διάσημες γυναίκες δεν μπορούν να πετύχουν. Για τις περισσότερες πλέον το ‘σέξι’ σημαίνει ‘σεξουαλικά διαθέσιμη’ κι αυτό προβάλλουν μέσα από τις φωτογραφήσεις, τις δημόσιες εμφανίσεις ή τα videoclip στα οποία συμμετέχουν. Η γοητεία, η μαγεία και ο ρομαντισμός, τα στοιχεία που έκαναν την Marilyn και άλλες stars, όπως την Elizabeth Taylor ή την Joan Collins, ποθητές έχουν σήμερα εξαφανιστεί. Οι διάσημες πλέον έχουν μανία με την πρόκληση και μετρούν ‘likes’ και χρήματα κάθε φορά που δείχνουν λίγη παραπάνω σάρκα.

Η μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε αυτές τις δύο γενιές γυναικών είναι ακόμα πιο εμφανείς στις φωτογραφίες των σημερινών κοριτσιών που μιμούνται την Marilyn ή την Taylor. Η πόζα, τα ρούχα, το μακιγιάζ μπορεί να είναι το ίδιο, όμως το βλέμμα ή η στάση του σώματος δεν αποπνέει ερωτισμό. Οι πόζες τους είναι υπερβολικές, σαν καρικατούρες των παλιών προτύπων ομορφιάς. Δεν θα ήταν άτοπο το συμπέρασμα πως η ίδια η βιομηχανία του θεάματος αλλά και οι σημερινές κοινωνικές συμπεριφορές έχουν σπρώξει τις stars σε ένα αγώνα δρόμου όπου αναδεικνύουν τα χειρότερα στοιχεία του εαυτού τους, όχι για να τονίσουν την αυθεντικότητά τους αλλά περισσότερο με επαναστατικές ή εκδικητικές διαθέσεις. Λες και οι ίδιες οι σταρ θέλουν να τιμωρήσουν τους ‘δημιουργούς’ τους (αλλά και τις ίδιες) που τις έκαναν προϊόντα, πρότυπα ομορφιάς που πουλούν μόνο όταν προκαλούν. 

Εξάλλου, τα σημερινά πρότυπα ομορφιάς δεν ευνοούν την αυθεντικότητα. Οι γυναίκες έχουν αναγκαστεί να μοιάζουν μεταξύ τους αναδεικνύοντας με τη βοήθεια του πλαστικού χειρούργου ή του make-up artist έντονα σαρκώδη χείλη, σηκωμένα φρύδια και μεγάλο ντεκολτέ. Καμιά δεν μοιάζει μοναδική, με κάποιες φωτεινές, φυσικά, εξαιρέσεις της Jennifer Lawrence, της Anne Hathaway, της Scarlett Johansson ή της Charlize Theron. Το φαινόμενο αυτό, φυσικά, δεν είναι κάτι καινούριο. Εδώ και δεκαετίες οι γυναίκες ακολουθούσαν πρότυπα που δεν προωθούσαν τη φυσική ομορφιά, όμως το καινούριο στοιχείο που έφεραν μαζί τους οι νεαρές stars όπως η Kim Kardashian, η Rita Ora ή η Miley Cyrus είναι το θράσος και η υπερβολή. Υπερβολή, επειδή οι γυναίκες αυτές δεν κατάλαβαν ποτέ τι σημαίνει να είσαι όμορφη και θράσος γιατί πουλάνε ‘σεξ’ χωρίς να προσπαθούν να το κρύψουν, χωρίς να το καλύπτουν με χάρη.

Όταν η Jane Fonda φωτογραφιζόταν γυμνή στην παραλία έμοιαζε αθώα και σέξι, γοητευτική αλλά και σεμνή. Σήμερα δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τις γυναίκες που  ‘τα βγάζουν όλα στη φόρα’. Είναι κάτι που κέρδισαν με το σπαθί τους, άλλωστε, το δικαίωμα δηλαδή να διαθέτουν το σώμα τους και να το επιδεικνύουν ακριβώς όπως και οι άντρες, χωρίς ντροπή. Μπορεί αυτό να είναι ένα, αδιαμφισβήτητο για πολλούς, δικαίωμα όλων των γυναικών, όμως, αυτόματα αφαίρεσε την αισθητική, την χάρη και την διαχρονικότητα από την εικόνα τους.

Επιμέλεια: Ιωάννα Χουλιαρά