ΑΠΟΨΕΙΣ

«Παπαγαλάκια» της ΕΛ.ΑΣ.

Η ανταπόκριση από τα Εξάρχεια νεαρού δημοσιογράφου «μικρού» τηλεοπτικού σταθμού την 6η Δεκεμβρίου έγινε viral όχι λόγω αμεροληψίας αλλά για το ακριβώς αντίθετο: για την επιλογή του ρεπόρτερ να χρωματίσει τη μετάδοση λέγοντας ότι «χιλιάδες κατέβηκαν στην πορεία για να φωνάξουν το σύνθημα που όλους ΜΑΣ ενώνει», υπονοώντας τη φράση «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι».

Ιντριγκάρει και προκαλεί μειδίαμα όταν ένας νέος συνάδελφος επιλέγει να βγει εκτός πλαισίου σε ένα απόλυτα συμβατικό περιβάλλον και μέσο, όπως το δελτίο ειδήσεων ενός τηλεοπτικού σταθμού. Το ρεπορτάζ του ωστόσο δεν κέρδισε δημοφιλία γι’ αυτό. Η μεροληψία θεωρήθηκε ένδειξη ανεξαρτησίας και μη χειραγώγησης, ενώ ένας σχολιογράφος που δεν κατάφερε να κρύψει τον ενθουσιασμό του διέβλεψε τη χρυσή ευκαιρία του μικρού τηλεοπτικού σταθμού στον οποίο εργάζεται ο δημοσιογράφος να μπει σφήνα στα μεγάλα κανάλια.

Για τις παραπάνω υπερβολές θα μπορούσε να θεωρηθεί υπεύθυνος ο με όρους συναισθήματος δημόσιος διάλογος μέσω social media. Τα δεδομένα όμως είναι χειρότερα. Ο νεαρός ρεπόρτερ της τηλεόρασης παραχώρησε συνέντευξη στο μέσο που εργάζεται και ανάμεσα στα όσα είπε ήταν ότι οι αστυνομικοί συντάκτες διαβάζουν αυτούσια τα δελτία Τύπου της ΕΛ.ΑΣ. και στέκονται στο πλευρό της αστυνομίας μπας και τσιμπήσουν καμιά είδηση.

Από τα πρώτα μου χρόνια στο αστυνομικό ρεπορτάζ είδα το όνομά μου τυπωμένο σε αφίσες με το σύνθημα «αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι». Συμβαίνει πράγματι δημοσιογράφοι από διάφορα πεδία να ταυτίζονται με το ρεπορτάζ τους. Συντάκτες μεταπηδούν από το πολιτικό ρεπορτάζ στην πολιτική και αστυνομικοί ρεπόρτερ συμπεριφέρονται, συχνά, ως ανακριτικοί υπάλληλοι.

Είναι πολλά όσα μπορούν να ειπωθούν για το θέμα. Το βέβαιο είναι ότι εκείνο που προσδίδει αξία στα ρεπορτάζ δεν είναι οι πληροφορίες που περιέχονται στα δελτία Τύπου αλλά εκείνες που συζητούνται πίσω από κλειστές πόρτες ή αποτυπώνονται σε διαβαθμισμένα έγγραφα που προορίζονται να μείνουν στο σκοτάδι. Η πρόσβαση του δημοσιογράφου σ’ αυτές/αυτά δεν είναι αποτέλεσμα συναλλαγής, όπως πολλοί πιστεύουν, αλλά έρευνας. Είναι στην κρίση του ρεπόρτερ αν αναμεταδίδει «αμάσητες» τις πληροφορίες της πηγής του, είτε καλύπτει το αστυνομικό ρεπορτάζ είτε συντάσσει δελτίο αντιπληροφόρησης με τα νέα του «μαύρου μπλοκ».