ΑΠΟΨΕΙΣ

Το 2019 σήμανε συναγερμό

Το 2019 επιταχύνθηκαν οι πολιτικές εξελίξεις και τα φυσικά φαινόμενα που επηρεάζουν όλο τον πλανήτη. Οι τρομακτικές συνέπειες της κλιματικής κρίσης, οι σκιές πάνω από την παγκόσμια οικονομία, τα κύματα μεταναστών και προσφύγων, η χαλάρωση των κανόνων της διεθνούς διακυβέρνησης που ενθαρρύνει την επιθετικότητα ολοένα και περισσότερων ηγετών και χωρών, επηρεάζουν όλο τον πλανήτη. Πόσο μάλλον τη χώρα μας, που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των εξελίξεων, που είναι στο ευαίσθητο στάδιο της ανάκαμψης, που δεν έχει ξεφύγει από την κρίση και τις συνέπειές της. Ο χρόνος που κλείνει έδειξε ότι, όσο και αν προσπαθεί η Ελλάδα να συνέλθει, το μέλλον της εξαρτάται από εξελίξεις που η ίδια δεν μπορεί να επηρεάσει. Αυτό που μπορεί και οφείλει να κάνει είναι να είναι έτοιμη, με την κοινωνία ενημερωμένη και τον πολιτικό κόσμο να επιχειρεί κάποια συνεννόηση.

Με τις εθνικές εκλογές του Ιουλίου έκλεισε ο κύκλος των κυβερνήσεων συνεργασίας που άνοιξε με την κρίση, όταν το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου, παρότι κέρδισε το 43,9% των ψήφων στις εκλογές του 2009, δεν άντεξε μόνο του το βάρος της διαχείρισης της κρίσης. Τώρα, με αυτοδυναμία, η κυβέρνηση της Ν.Δ. είναι σε θέση να κυβερνήσει όπως θέλει, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε αναζήτηση νέας ταυτότητας και πορείας: θα επιχειρήσει να «ενσωματώσει» τους κεντροαριστερούς και κεντρώους ψηφοφόρους που τον στήριξαν ή θα επιστρέψει στην εστία της ριζοσπαστικής αριστεράς; Το γεγονός ότι το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα κέρδισε 31% τον Ιούλιο δίνει στον ίδιο την πρωτοβουλία των κινήσεων για την επόμενη ημέρα. Επιπλέον, όμως, τον καθιστά υπεύθυνο να διαχειριστεί αυτή τη δύναμη και προς όφελος της χώρας. Για να αντιμετωπίσει η Ελλάδα τα ιδιαίτερα προβλήματά της και για να αντεπεξέλθει στις προκλήσεις της εποχής, πρέπει να αποφευχθούν οι άνευ ουσίας διχασμοί που χαρακτηρίζουν την πολιτική μας. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Αλέξης Τσίπρας είναι ικανοί να έρθουν σε τέτοια συνεννόηση, παρά τους «πολεμοχαρείς» στους κόλπους των παρατάξεών τους.

Η τουρκική επιθετικότητα είναι η πιο ορατή εκδήλωση των κινδύνων που συσσωρεύονται. Μας αναγκάζει να διαπιστώσουμε ότι, όσο και αν βαυκαλιζόμαστε ότι είμαστε το κέντρο του κόσμου και έχουμε πάντα δίκιο, οι απειλές απαιτούν αίσθηση της πραγματικότητας, νηφαλιότητα, αποφασιστικότητα και συνεργασίες. Οσο εμείς ομφαλοσκοπούμε, τόσο η Τουρκία θα επιχειρεί να μας φέρει προ τετελεσμένων· όσο εμείς πιστεύουμε ότι προτεραιότητα είναι οι μεταξύ μας διαμάχες (και κάθε ημέρα υπάρχει από μία για να φανατίζει τους οπαδούς), τόσο εμποδίζεται η εξέλιξη της Ελλάδας σε μια σύγχρονη χώρα όπου θα ήταν αυτονόητη η συνεργασία για τη λύση προβλημάτων και για την εξάλειψη προβληματικών, ακραίων συμπεριφορών (είτε συνδικαλιστών, είτε αστυνομικών, είτε αντιεξουσιαστών).

Το 2019 βρεθήκαμε, επίσης, με νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με νέες ηγεσίες στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Οι μηχανισμοί αυτοί καλούνται να προωθήσουν τα συμφέροντα των ευρωπαϊκών λαών και να τους προστατεύσουν μέσα σε έναν κόσμο ολοένα πιο έντονου ανταγωνισμού και αυξανόμενης αστάθειας. Επίσης, πρέπει να διαχειριστούν την υπονόμευση του ΝΑΤΟ από τον Αμερικανό πρόεδρο Τραμπ, καθώς και τις αντιδημοκρατικές συμπεριφορές που αναπτύσσονται σε χώρες που συνορεύουν με την Ε.Ε. αλλά και σε κάποια από τα μέλη της. Επικίνδυνη αδυναμία της Ε.Ε. είναι η ασάφεια που επικρατεί στην ισχυρότερη χώρα της, τη Γερμανία, καθώς βαίνει προς το τέλος της η θητεία της Αγκελα Μέρκελ στην καγκελαρία χωρίς να διαφαίνεται η πορεία της χώρας τα επόμενα χρόνια. Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν διατυπώνει αναγκαίους προβληματισμούς και προτείνει λύσεις για το μέλλον της Ε.Ε., όμως χωρίς τη συνεργασία της Γερμανίας τίποτα δεν μπορεί να γίνει. Μια ισχυρή Ευρώπη είναι προϋπόθεση για την ανάκαμψη και την επιβίωση της Ελλάδας. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να προσπαθήσουμε κι εμείς, αλλά ότι χωρίς την Ευρώπη, ό,τι και αν κάνουμε δεν θα αρκεί. Γι’ αυτό, προτεραιότητα είναι η σοβαρότητα, η εσωτερική συνοχή και συνεννόηση, η δραστική συμμετοχή στην Ε.Ε. και η ανάπτυξη αξιόπιστων συμμαχιών.