ΑΠΟΨΕΙΣ

Η νηφάλια φωνή ενός Αγιορείτη

Μεταδίδεται ο κορωνοϊός με τη Θεία Κοινωνία ή όχι; Μια μερίδα ιεραρχών και κληρικών, και κάποιοι, ελάχιστοι, γιατροί συνεχίζουν να επιμένουν πως ο ιός δεν κολλάει με τη Θεία Μετάληψη, δίχως ωστόσο να προσκομίζουν επιστημονικά επιχειρήματα. Τροφοδοτούν έτσι αντιπαράθεση στην κοινωνία και ειδικά στον κόσμο των πιστών που δεν πείθονται από τις μεταφυσικές προσεγγίσεις τους. 

Αντί δικού μου σχολίου, παραχωρώ σήμερα τη στήλη σε μια αγιορείτικη φωνή, τον καθηγούμενο μονής του Αγίου Ορους (νέας αδελφότητας Ι.Μ. Εσφιγμένου), Βαρθολομαίο, που σε μακροσκελές άρθρο του στο Διαδίκτυο αναφέρεται στον διχασμό που προκαλεί αυτή η συζήτηση και θεωρώ ότι είναι ό,τι καλύτερο έχω διαβάσει για το θέμα αυτό. 

«Σήμερα η πίστη μας ίσως κινδυνεύει περισσότερο από κάποιους που συχνάζουν στους ναούς και προκαλούν φασαρίες, παρά από τα “ήμερα και λογικά πρόβατα”, που ενώ αγαπούν τον Θεό, μπορεί να αποφεύγουν τους ναούς λόγω των πρώτων. Οι ενορίες οφείλουν να είναι κοινότητες αγάπης. Αν δεν πάψουμε οι χριστιανοί να συμπεριφερόμαστε ως οπαδοί ομάδας και αν δεν πάψουμε να ασχολούμαστε αποκλειστικά με την προστασία της ταυτότητάς μας, δηλαδή, στην ουσία, να φροντίζουμε τον εγωισμό μας, δεν πρόκειται να έρθουμε σε καταλλαγή και κοινωνία αγάπης με τους υπολοίπους συνανθρώπους μας. Ο εθνοφυλετισμός διαλύει, δεν ενώνει την Εκκλησία. Με τέτοια στάση σκανδαλίζουμε όλους τους υπολοίπους. Οχι μόνο δεν θα προσέλθει περισσότερος κόσμος στην πίστη, αλλά κινδυνεύουμε να γίνουμε άπιστοι εμείς και τα παιδιά μας. Το επιχείρημα “άσε εμένα που πιστεύω να κοινωνήσω, εσύ που δεν πιστεύεις μην κοινωνάς” δεν ισχύει σε περίπτωση μιας πανδημίας. Εμείς πιστεύουμε, και αυτό είναι σεβαστό από όλους, όμως εκβιάζουμε το σύνολο της κοινωνίας να πιστέψει πως αυτό που κάνουμε δεν θα επιδεινώσει την κατάσταση. Η πανδημία είναι σαν την πυρκαγιά, μεταδίδεται από σπίτι σε σπίτι, έχει εστίες που αναζωπυρώνονται· συνεπώς ο κάθε ένας έχει άμεσο ενδιαφέρον για κάθε πιθανή εστία φωτιάς στο 
διπλανό του σπίτι.

… Συμπερασματικά, το όλο ζήτημα δεν είναι θέμα δίωξης των χριστιανών ή σεβασμού των άλλων στην πίστη μας. Οπως στην Εκκλησία όλοι οι πιστοί είμαστε ένα σώμα πνευματικό, δεν πρέπει να ξεχνούμε πως –σε καιρό πανδημίας– και όλοι οι άνθρωποι της Γης είμαστε ένα σώμα, στο πλαίσιο της υγείας. Συνεπώς, είναι εύλογες οι ανησυχίες του κοινωνικού σώματος, οφείλουμε να τις σεβαστούμε και δεν μπορούμε να επιβάλουμε τα πιστεύω μας σε όλους!».