ΑΠΟΨΕΙΣ

Από την Καββαδία στη Μαρίκα Παλέστη

Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, 17 τον αριθμό, μεταξύ αυτών και πρώην βουλευτές, κουνάνε το δάχτυλο στη Δημοκρατία. Αυτή δεν εκδικείται, υποστηρίζουν. Της παραχωρούν ευτυχώς το δικαίωμα να τιμωρεί όσους την απειλούν, όπως ο Κουφοντίνας. Ομως θέλουν να έχουν άποψη για τον τρόπο της τιμωρίας. Φυλακή μεν, αλλά όχι οποιαδήποτε φυλακή. Στο κάτω κάτω, στα θύματά του αυτός έδωσε την ευκαιρία να επιλέξουν το κοιμητήριο της αρεσκείας τους. Το θέμα, βέβαια, δεν είναι τι σκέφτεται ο Κυρίτσης ή η Καββαδία, που υπέγραψαν το κείμενο συμπαράστασης στον κατά συρροήν δολοφόνο. Ούτε η υπενθύμιση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να καταδικάζει την τρομοκρατία, όμως δεν χάνει ευκαιρία να υπερασπιστεί τους τρομοκράτες. Το θέμα είναι ότι όλοι αυτοί θεωρούν ότι ο Κουφοντίνας είναι πολιτικό ζήτημα. Ηταν, ενδεχομένως, στη δεκαετία του ’90, όταν έσπερνε νεκρούς. Σήμερα όμως είναι το ρετάλι μιας εποχής που η ελληνική κοινωνία την έχει αφήσει πίσω της. Και όσοι πιστεύουν ότι μπορούν να κάνουν πολιτική με την περίπτωσή του, απλώς δηλώνουν τη γραφικότητά τους. Δελαπατρίδηδες, χωρίς την αφέλεια και την αθωότητα του προτύπου της πολιτικής γραφικότητας. Και τη Μαρίκα Παλέστη τη θεωρούσαν γραφική, όμως εκείνη είχε κατεβεί με σύνθημα «Τα θυρωρεία στην ταράτσα». Τουλάχιστον εκπροσωπούσε τη συμπαθή τάξη των θυρωρών, που στη δεκαετία του ’60 ήταν πολυπληθής. Αυτοί σε ποιους απευθύνονται; Είναι και αυτός ένας τρόπος για να υπενθυμίσουν την ύπαρξή τους. Οπως κάθε γραφικός που σέβεται τον εαυτό του.

Θα μου πείτε ότι η Ελλάδα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που αντιμετωπίζει ακόμη πρόβλημα με την αριστερή τρομοκρατία. Φοβάμαι ότι δεν είναι ακριβής η διαπίστωση. Η Ελλάδα είναι η τελευταία χώρα όπου διάφοροι πιστεύουν ακόμη ότι η τρομοκρατία είναι πολιτικό ζήτημα. Ανάμεσά τους και μέλη και βουλευτές του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Στη μεταπολίτευση δεν υπήρχε θέμα Εμφυλίου. Υπήρχε όμως θέμα με το ΚΚΕ, που πολιτευόταν λες και ο Εμφύλιος δεν τέλειωσε ποτέ. Η Ελλάδα είναι η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που στο Κοινοβούλιό της εκπροσωπείται κόμμα το οποίο έχει ως στόχο την ανατροπή της «αστικής» δημοκρατίας. Κανείς δεν νοιάζεται. Είναι το γραφικό κειμήλιο μιας άλλης εποχής. Κάπου εκεί κινείται σήμερα και ο ΣΥΡΙΖΑ και οι διασυνδέσεις του με τον Κουφοντίνα.

Δεν ισχύει το ίδιο και για τους 83 πανεπιστημιακούς που συμπαρίστανται στον Κουφοντίνα. Ανάμεσά τους και παλιοί βετεράνοι του φιλοτρομοκρατικού αγώνα, όπως ο κ. Αγγελόπουλος. Ομως και πολλοί οι οποίοι εξακολουθούν να διδάσκουν. Αυτοί δεν είναι γραφικοί σαν την κ. Καββαδία. Αυτοί αναδεικνύουν τη βαθιά νόσο της ημετέρας παιδείας.