ΑΠΟΨΕΙΣ

Σαν σήμερα το 2012…

Οι λέξεις μόνον αθώες δεν είναι. Είναι η αιτία για όλα. Αυτές που δημιουργούν αποτελέσματα, οδηγούν σε πράξεις, γεννούν τελικά πολιτική. Χωρίς τις λέξεις, τίποτα καλό ή κακό δεν μπορεί να ξεκινήσει. Οχι τώρα. Παλαιόθεν. Οι εποχές που ζούμε είναι διαφορετικές, αλλά όχι πρωτόγνωρες. Δεν είμαι δηλαδή της άποψης ότι ζούμε εποχή τεράτων.

Πάντα υπήρχε και, δυστυχώς, θα υπάρχει η λεκτική βία, η παραβατική συμπεριφορά. Αν ανατρέξουμε στο πρόσφατο παρελθόν, θα το διαπιστώσουμε. Η μόνη διαφορά είναι πως στην εποχή μας οι λέξεις έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα, γιατί είναι… περισσότερες. Πλήθος λέξεων, βουητό. 

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δίνουν βήμα στους πάντες να δημιουργήσουν τους δικούς τους μικρούς ή μεγαλύτερους δορυφόρους. Ολοι έχουν το δικό τους «κοινό», τη δική τους απήχηση. Αυτό κάνει τις λέξεις πολλές. Χιλιάδες σταγόνες που μπορεί όλες μαζί να δημιουργήσουν χειμάρρους. Με την παραπάνω κοινή διαπίστωση δεν δηλώνω κατά των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. 

Αντιθέτως, στη βραχύβια ιστορία τους έχουν αποδείξει πως μπορούν να πετύχουν σημαντικές νίκες και να ενοχλήσουν την εξουσία. Αλλά, ταυτόχρονα, μπορεί η τοξικότητα που παράγουν με τις λέξεις τους να αποδειχθεί ολέθρια. Υπάρχουν απτά παραδείγματα, που δεν είναι πολύ μακριά μας. Σαν σήμερα, στις 24 Φεβρουαρίου του 2012, ιδρύθηκαν οι Ανεξάρτητοι Ελληνες. Ενα κόμμα, απτή απόδειξη του τι μπορεί να γεννήσει το τέρας του Διαδικτύου. Ο αρχηγός τους ακολούθησε ένα κύμα της εποχής, χρησιμοποιώντας τότε λέξεις βαριές που ακούγονταν εύηχες και αναπαράγονταν με τεράστια ταχύτητα στα κοινωνικά δίκτυα. Προδότες, γερμανοτσολιάδες είναι τα πιο γνωστά και μη εξαιρετέα. Η αμετροέπεια, ο φανατισμός και τα σενάρια αίσχιστης συνωμοσίας γέννησαν ένα κόμμα «μέσα από το Διαδίκτυο», όπως επαιρόταν ο ίδιος ο δημιουργός του. Αποτέλεσμα ήταν το τέρας να είναι έτοιμο να καταπιεί και τον ίδιο, όταν μετά την απότομη μνημονιακή στροφή και την προσγείωση στην πραγματικότητα δεν τόλμησε για, χρόνια ολόκληρα, να πλησιάσει ξανά τη σελίδα του στο Facebook. Το έκανε γιατί ήξερε πως ο όχλος που είχε χαϊδέψει ήταν έτοιμος να τον καταπιεί. 

Τελικά οι λέξεις που δημιούργησαν ένα κόμμα με αρχικά 33 βουλευτές αποδείχθηκαν εθνικά επικίνδυνες. Αφησαν φανατισμό, διχασμό και διαψεύστηκαν από την ίδια την πραγματικότητα. Ας πάρουμε, όμως, τη θετική πλευρά τους: μας έδωσαν ένα πολύ πρόσφατο παράδειγμα. Ας μην το επαναλάβουμε και την επόμενη φορά να σκεφτούμε πως οι λέξεις δεν είναι ποτέ αθώες.