ΑΠΟΨΕΙΣ

Κάν’ το όπως ο Κιάμος

Οι ψαγμένοι δεν τους δίνουν σημασία. Οι έντεχνοι τους κοιτούν αφ’ υψηλού. Τους εγκαλούν συνήθως για τα σπαραξικάρδια σουξέ τους, που όλα γυρίζουν γύρω από ματωμένες καρδιές, μεγάλες αγάπες και πικρούς χωρισμούς. Μπορεί, λένε, να γεμίζουν τις πίστες με λουλούδια και τα πρώτα τραπέζια να κάνουν χαλασμό, αλλά δεν έχουν βάθος. Μπορεί να υπηρετούν τη μουσική, λένε, αλλά ζουν για τη μαρκίζα.

Ελα όμως που τα «μπουζούκια» βγήκαν μπροστά. Πήραν θέση στο πρώτο τραπέζι της επικαιρότητας και έβαλαν τα γυαλιά σε όσους δεν γύριζαν να τους κοιτάξουν και αποφεύγουν να πάρουν θέση. 

Ο Πάνος Κιάμος «σφύριξε κι έληξε» το παιχνίδι υπέρ της δημόσιας υγείας και της κοινής λογικής. Οσοι θέλουν να τον δουν από κοντά θα πρέπει να είναι εμβολιασμένοι ή να έχουν νοσήσει τους τελευταίους μήνες και άρα να έχουν αντισώματα. 

Στον ίδιο, COVID free, ρυθμό θα τραγουδήσει και ο Νίκος Βέρτης. Οσοι στηθούν στην ουρά για να μπουν στο μαγαζί όπου θα τραγουδήσει θα πρέπει να έχουν σηκώσει πιο πριν το μανίκι τους. 

Ο Βέρτης, μάλιστα, ήταν από τους πρώτους που πέρυσι το καλοκαίρι άλλαξε ωράριο και εμφανιζόταν απόγευμα στη Θεσσαλονίκη για να προλάβει την απαγόρευση κυκλοφορίας.

Δεν είναι θέμα γενναιότητας ή ηρωισμού. Δεν πηγαίνουν κόντρα στο ρεύμα. Είναι ζήτημα υγείας και οικονομίας. Ακόμη και αν κάποιος τα βάλει κάτω και τα υπολογίσει ψυχρά, θα δει ότι οι χώροι των εμβολιασμένων γεμίζουν περισσότερο από τους μεικτούς. 

Τα ρεζερβέ είναι 35% περισσότερα όταν τα τραπέζια είναι COVID free. Η αγορά, θα πει κάποιος, ρυθμίζει τον εαυτό της. Η κυβέρνηση άλλωστε ελπίζει ότι οι επιχειρηματίες θα σκεφτούν με βάση το πορτοφόλι τους και θα πάρουν εκείνοι τις δύσκολες αποφάσεις. 

Οι ανακοινώσεις των δύο τραγουδιστών ανέβασαν τα ντεσιμπέλ στα σχόλια των ανεμβολίαστων, που πλημμύρισαν τα σόσιαλ μίντια. Εγραφαν για διχασμό, εκτόξευαν κατάρες, απειλούσαν θεούς και δαίμονες και ορκίζονταν πίστη στον Νότη Σφακιανάκη.

Δεν βαριέσαι. Τα ίδια και χειρότερα έσυραν και στον Μπρους Σπρίνγκστιν στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, αλλά το μεγάλο «Αφεντικό» της ροκ τούς αγνόησε, ανέβηκε στη σκηνή του Μπροντγουέι και τραγούδησε για τη ζωή. Για να τον ακούσουν κάποιοι πήγαν να εμβολιαστούν. Γιατί όχι και για τον Κιάμο;