Χρήσιμοι αφελείς και «ευαισθησίες»

Χρήσιμοι αφελείς και «ευαισθησίες»

2' 15" χρόνος ανάγνωσης
Ακούστε το άρθρο

Για να πούμε και του στραβού το δίκιο, δεν ήταν ο Βλαντιμίρ Πούτιν που εφηύρε το «δόγμα της περικύκλωσης». Πολλά χρόνια πριν «απειληθεί» η Ρωσία από την Ουκρανία, η Τουρκία δήλωνε απειλούμενη από τη Σάμο. Σε όλες τις διεθνείς διασκέψεις οι διπλωμάτες της γείτονος άπλωναν τους χάρτες της Ανατολικής Μεσογείου και έλεγαν: «Ορίστε, Λέσβος, Χίος, Σάμος, Ρόδος, Καστελλόριζο κ.λπ., μας περικυκλώνουν». Το πρόβλημα με το τελευταίο νησί που «περικύκλωνε» τη μικρασιατική χερσόνησο, η Τουρκία το έλυσε με τον τρόπο του Πούτιν. Η Κύπρος είναι η Κριμαία της Ανατολικής Μεσογείου.

Βεβαίως, κάθε λογικός άνθρωπος δεν μπορούσε να πιστέψει ότι τα –τόσα δα– Ψαρά μπορούσαν να απειλήσουν την αχανή Τουρκία, αλλά πάλι η Εσθονία συγκρινόμενη με τη Ρωσία, είναι σχετικώς μικρότερη. Παρ’ όλα αυτά, η Τουρκία συντηρεί το «δόγμα της περικύκλωσης» είτε για μελλοντική χρήση είτε ως χαρτί για τις διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα. Και πιθανώς θα υπάρχουν χρήσιμοι αφελείς που φτιάχνουν περίτεχνες θεωρίες διεθνών σχέσεων κοιτώντας απλώς τους χάρτες και λένε: «Φως φανάρι! Η Τουρκία είναι περικυκλωμένη».

Ολες οι πρώην κομμουνιστικές χώρες εκλιπαρούν τους δυτικούς για να μπουν στο ΝΑΤΟ. Εχουν νιώσει στο πετσί τους τον ρωσικό ζυγό, που εσχάτως ονομαζόταν σοβιετικός, και το πρώτο πράγμα που έκαναν όταν έπεσαν οι κομμουνιστικές δικτατορίες ήταν να ζητήσουν ασφάλεια από τη Δύση. Φευ! Σε αντίθεση με όσα λένε οι «χρήσιμοι αφελείς» της Ρωσίας, η Δύση απέτρεπε με διάφορα τεχνάσματα την επέκτασή της στις πρώην σφαίρες επιρροής της ΕΣΣΔ. Απόδειξη το γεγονός ότι η Ουκρανία δεν εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ, επειδή αντιδρούν κάποιες ευρωπαϊκές χώρες.

Ο ψόγος προς τη Δύση δεν είναι αυτό που διακινούν τα ρωσικά τρολ. Είναι ακριβώς το αντίθετο. Σεβάστηκε υπερβολικώς τις ρωσικές «ευαισθησίες» –τρέχα-γύρευε τι σημαίνει ακριβώς ο όρος στις διεθνείς σχέσεις– με αποτέλεσμα εκατομμύρια άνθρωποι να παραμείνουν έρμαιο των ορέξεων δικτατορίσκων τύπου Πούτιν. Δεκάδες χιλιάδες από αυτούς θα ζούσαν αν οι δυτικοί γραφειοκράτες της πολιτικής δεν δείλιαζαν να κάνουν το αποφασιστικό βήμα για την ελευθερία όλων των λαών της γης. Χαρακτηριστική ήταν η ομιλία του πατρός Τζορτζ Μπους, ο οποίος πήγε στο Κίεβο, τέσσερις μήνες πριν από το δημοψήφισμα, για να αποτρέψει τους Ουκρανούς να ανεξαρτητοποιηθούν από την τότε ΕΣΣΔ. Στην περίφημη «ομιλία δειλίας του Κιέβου» (Chicken Kiev speech) ο τότε Αμερικανός πρόεδρος είπε ότι «έρχομαι εδώ να σας πω ότι συμπαραστεκόμαστε στον αγώνα για ελευθερία αυτής της μεγάλης χώρας. (…) Αλλά οι Αμερικανοί δεν θα υποστηρίξουν εκείνους που ζητούν την ανεξαρτησία της Ουκρανίας…» (1.8.1991).

Οι «καλοί» πολιτικοί δεν νοιάζονται για τις αγωνίες των λαών, ούτε καν για «σφαίρες επιρροής» κατά πως λένε οι περίτεχνες γεωπολιτικές θεωρίες. Πρωτίστως καίγονται για «σταθερότητα», να ‘χουν το κεφάλι τους ήσυχο για να επανεκλεγούν. Απλώς ο πρεσβύτερος Τζορτζ Μπους ήταν διπλά άτυχος. Οι Ουκρανοί ψήφισαν υπέρ της ανεξαρτησίας με 92,26% και ο ίδιος έχασε τις εκλογές.

Λάβετε μέρος στη συζήτηση 0 Εγγραφείτε για να διαβάσετε τα σχόλια ή
βρείτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει για να σχολιάσετε.
Για να σχολιάσετε, επιλέξτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει. Παρακαλούμε σχολιάστε με σεβασμό προς την δημοσιογραφική ομάδα και την κοινότητα της «Κ».
Σχολιάζοντας συμφωνείτε με τους όρους χρήσης.
Εγγραφή Συνδρομή