ΑΠΟΨΕΙΣ

Ο σχεδιασμός της πλάκας

Μέγα θέµα έγινε και πάλι ο τρίτος βανδαλισμός της αναθηματικής πλάκας για την τριπλή δολοφονία στη Marfin. Κάποιος την έσπασε και στα κοινωνικά δίκτυα κυκλοφορούν βίντεο με πολιτευτές να βγάζουν δεκάρικους. «Το αποτύπωμα τριών ετών Νέας Δημοκρατίας σήμερα στο μνημείο Marfin», είπε ο ανεξάρτητος βουλευτής κ. Κώνσταντίνος Μπογδάνος δείχνοντας τη σπασμένη πλάκα. «Η κουλτούρα των ανθρώπων που έκαναν αυτό δεν γίνεται απλά ανεκτή, επιβραβεύεται. Η Νέα Δημοκρατία επιβραβεύει την ανομία των μπάχαλων, αριστεριστών, δικαιωματιστών, Αντίφα αληταράδων. (…) Οι αλήτες έχουν γίνει κράτος εν κράτει, καθώς η πολιτική ορθότητα διαγράφει τη λογική» (Τwitter, 22.6.2022).

Ο λαϊκιστικός μύλος όλα τα αλέθει: μπάχαλους, αριστεριστές, δικαιωματιστές, πολιτική ορθότητα, και πάντα εμφιλοχωρεί «η αγάπη για την πατρίδα». Ομως ο τρίτος βανδαλισμός αναθηματικής πλάκας για τη Marfin πρέπει να μάς προβληματίσει. Υπάρχει βεβαίως μια «ιδεολογικοσυναισθηματική» παράμετρος και ο όρος μάλλον είναι ατυχής για να εκφράσει την τρικυμία στο κεφάλι των μαυροντυμένων με τις βαριοπούλες: κόμπλεξ, συναισθηματική ανωριμότητα, φιγούρα κ.λπ., κι όλα αυτά με κάποιο ιδεολογικό επιχρύσωμα.

Υπάρχει όμως και μια πρακτική παράμετρος με την οποία δεν ασχολούμαστε καθόλου. Κατ’ αρχάς, όλες οι αναθηματικές πλάκες είναι εντοιχισμένες, και αυτό στην περίπτωση της Marfin είναι λογικό. Εντός του κτιρίου δολοφονήθηκαν η Αγγελική Παπαθανασοπούλου, ο Επαμεινώνδας Τσάκαλης, η Παρασκευή Ζούλια, και όχι στο πεζοδρόμιο. Κατά δεύτερον, έχουμε ένα αναλόγιο με μια μαρμάρινη πλάκα πάχους δύο εκατοστών που μπορεί να σπάσει πολύ εύκολα, όχι μόνο από τους «ιδεολογικοσυναισθηματικώς» διαταραγμένους, αλλά και από «την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ ή χόρτου, η οποία ξέσπασε στο χέρι με τη βαριοπούλα» (Τάκης Θεοδωρόπουλος, 24.6.2022). Υπάρχουν και αγράμματοι πιτσιρικάδες που σπάνε πλάκα βανδαλίζοντας ό,τι βρουν μπροστά τους· από τα αναντικατάστατα ξύλινα βαγόνια του ηλεκτρικού μέχρι τα κτίρια της Αθηναϊκής Τριλογίας και μέχρι τους βράχους της Πνύκας. Γεμάτος γκράφιτι είναι ο χώρος πέριξ της Ακροπόλεως και είναι σίγουρο πως αν δεν φυλασσόταν ο Ιερός Βράχος θα βλέπαμε τοιχογραφίες εκεί όπου το ΚΚΕ κρεμάει τα πανό του.

Το εύθραυστο από γεννησιμιού του μνημείο της Marfin αναδεικνύει κι ένα συνολικότερο πρόβλημα των ελληνικών πόλεων. Τα πεζοδρόμια έχουν γίνει οι αποθήκες του αστικού χώρου. Δεν μιλάμε μόνο για τους ιδιώτες που χτίζουν σκαλιά ή τους περιπτερούχους που βγάζουν ένα επιπλέον ψυγείο. Η πολιτεία σωρεύει επί των πεζοδρομίων τα πάντα χωρίς τον παραμικρό σχεδιασμό. Υπάρχουν τα σήματα της τροχαίας που κρύβονται από δένδρα, τα οποία επίσης είναι ατάκτως ερριμμένα. Εκεί τοποθετούνται τα κουβούκλια των αστυνομικών, τα νέα μεγάλα ΚΑΦΑΟ των εταιρειών τηλεπικοινωνιών, εκεί και το αναλόγιο της Marfin. Τα πεζοδρόμια της πόλης μοιάζουν πλέον με τις αυθαίρετες εξοχικές κατοικίες, όπου στριμώχνουν ένα ακόμη κρεβάτι «γιατί αλλιώς πού θα κοιμηθεί ο μπατζανάκης;».