Υποβολείο

2' 56" χρόνος ανάγνωσης
Ακούστε το άρθρο

Αν βρέθηκες κάπου ολόγυρα στη Μεσόγειο αυτόν τον Ιούλιο, καυσωνισμένος επέστρεψες. l Δύσκολη ακόμα και η αναπνοή με το που πατούσες το πόδι εκτός κλιματισμού l – καύσωνες αλλεπάλληλοι και ανηλεείς, έως και 50° C εκεί που ήμουν εγώ· l σε περιοχή γνωστή μου πολλά χρόνια, φιλόξενη και δροσερή παρά θίν’ αλός. l Αλλοτε· όχι έτσι, όχι φέτος. l

Γκρίνια μεν, αλλά το καλοκαίρι, έστω και έτσι, δεν παύει να είναι… ανάσα. l Και πρόκληση για τις αισθήσεις. l Που τέρπονται μεν αλλά και υποφέρουν, όχι λιγότερο συχνά. l Αρχής γενομένης από το ανυπέρβλητο έθος (να πω πια;) των πυρκαγιών. l Συνόδευσε και φέτος τις καψαλισμένες διαθέσεις και αισθήσεις μας. l Πέραν αυτού τώρα, ένα κενό θα έλεγες l – μια αίσθηση έλλειψης τοξικής πολιτικής ατμόσφαιρας! l Αιτίες δεν ψάχνουμε, υπαίτιους αυτής δεν κατονομάζουμε, l άσ’ τους να χαρούν λίγη Ντίσνεϊλαντ, οι πεπτωκότες, l την παράδοξη αίσθηση αυτού του κενού σημειώνουμε. l Που οι συριζαίοι το βιώνουν μαχόμενοι ταυτόχρονα τον αγώνα τον άγονο l – ποιος θά ‘ναι ο τυχερός που θα κερδίσει την προεδρία, για να λουστεί εν συνεχεία την κουτρουβάλα του κόμματος. l Αισθήσεις ποικίλες κι από το νέο γκουβέρνο – αλλά αυτό υγεία νά ‘χουμε να το παινεύουμε ή να το καταχερίζουμε, ακόμη κι όταν αποτυγχάνει να μας λυτρώσει κι από το προπατορικό αμάρτημα. l Οσο για την οσμή ευωδίας τουριστικής α λα γκρέκα, πέρσι ψόφησε φέτος βρόμισε. l Οσμή σήψης πολυχρονεμένης, εκ της δεκαετίας του ’70 εξικνούμενη l με κυρίαρχα σουσούμια του ελληναρά και του κράτους του l – άρπα κόλλα, αυθαιρεσία, ασυδοσία, κερδοσκοπία και λυσσαλέα πλεονεξία. l Χάριν των οποίων στάχτη και μπούρμπερη να γίνει ακόμη και «Η Ελλαδάρα μας, ρε!». l Τώρα που η κάποτε ονειρική παραλία Καμάρι της Σαντορίνης έχει γίνει μακριά αλυσίδα πακτωμένων πολυκατοικιών, l η δε ανεμόεσσα Μύκονος με τις χρυσίζουσες παραλίες κατάντησε μια εφιαλτική ομπρελοξαπλώστρα σε σχήμα νήσου l – τώρα τρεχάτε πολεοδομίες μου να μη μας θέσει ο τουρίστας μας… l

Η Ευρώπη του Φελλίνι είχε παραμεριστεί από μια εντελώς άλλη Ευρώπη.

«Προτεραιότητες». l Ποια Υγεία, ποια Δικαιοσύνη, ποια Εκπαίδευση. l Αμέτρητες οι Πληγές του Φαραώ που απαιτεί να εξυγιανθούν «εδώ και τώρα» ο αθώος του αίματος πολίτης. l Αξιώνοντας δηλαδή κι έναν Μητσοτάκη σαν Φαραώ Ραμσή τον Β΄. l

Ο κατά την απουσία του Υποβολείου θάνατος του σπουδαίου Μίλαν Κούντερα, l από τους συγγραφείς που αγάπησα στη ζωή μου, l έκανε ακόμη πιο επίκαιρα τα «Μπερλουσκονικά παραλειπόμενα» που έχω υποσχεθεί πριν από τις εκλογές ακόμα. l Oταν πέθανε τότε ο Μπερλουσκόνι, δεν είχα δει, ακόμα και σε εκτενή δημοσιεύματα των ΜΜΕ, να επισημαίνεται πόσο ολέθρια υπήρξε η εισβολή του μπερλουσκονισμού στην ιταλική τηλεόραση· l το πολιτιστικό επίπεδο της οποίας υποβαθμίστηκε έτσι κατά πολλούς και ποικίλους τρόπους, l επηρεάζοντας ακολούθως, όπως καλά γνωρίζουμε κι εμείς στην Ελλάδα, όχι μόνο της ιταλικής αλλά και γενικότερα της ευρωπαϊκής κοινωνίας το επίπεδο. l Γράφει σχετικά με το ζήτημα αυτό ο Μίλαν Κούντερα στη «Συνάντηση» (εξαιρετικά δοκίμιά του για την ευρωπαϊκή τέχνη στον 20ό αιώνα, «Βιβλιοπωλείο της Εστίας», μετάφραση Γιάννης Η. Χάρης): l «Στην τελευταία αυτή περίοδο (της ζωής του) ο Φελλίνι συγκρούστηκε βίαια με τον Μπερλουσκόνι, αντιδρώντας στην τακτική του να διακόπτονται οι ταινίες στην τηλεόραση από διαφημίσεις. l Σ’ αυτήν τη σύγκρουση εγώ διέκρινα ένα βαθύτερο νόημα: καθώς το διαφημιστικό σποτ είναι κι αυτό κινηματογραφικό είδος, είχαμε σύγκρουση ανάμεσα σε δύο κληρονομιές των αδελφών Λυμιέρ: σύγκρουση ανάμεσα στο φιλμ σαν τέχνη και στο φιλμ σαν παράγοντα αποβλάκωσης. l Το αποτέλεσμα είναι γνωστό: το φιλμ σαν τέχνη έχασε. (…) l Η Ευρώπη του Φελλίνι είχε παραμεριστεί από μια εντελώς άλλη Ευρώπη».

Λάβετε μέρος στη συζήτηση 0 Εγγραφείτε για να διαβάσετε τα σχόλια ή
βρείτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει για να σχολιάσετε.
Για να σχολιάσετε, επιλέξτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει. Παρακαλούμε σχολιάστε με σεβασμό προς την δημοσιογραφική ομάδα και την κοινότητα της «Κ».
Σχολιάζοντας συμφωνείτε με τους όρους χρήσης.
Εγγραφή Συνδρομή