ΑΠΟΨΕΙΣ

Μουσικοποιητική βραδιά – αφιέρωμα στον Γιάννη Θεοδωράκη. Μιλούν γι’ αυτόν οι φίλοι, παίζει η Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης»

Με την ποίηση του Γιάννη Θεοδωράκη, σε μουσική του Μίκη Θεοδωράκη τραγουδήσαμε τα νιάτα μας, την αγάπη μας, ποτίσαμε τις ευαισθησίες μας, χαθήκαμε και ξαναβρεθήκαμε στην Ομορφη Πόλη, με τις φωνές τις μυστικές που ακόμη μας καλούν. Τώρα είναι η σειρά της γενιάς των παιδιών του Γιάννη να τραγουδήσουν ποιητικά, να αγαπήσουν, να δονηθούν στον παλμό του ποιητή. Η κόρη του Μάρω, μιλάει στην πρόσκληση που μας καλεί, μεθαύριο Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου, ώρα 19.00 στον Πολυχώρο του Νέου Κόσμου, Τιμοκρέοντος 6α. Είναι μια μουσικοποιητική βραδιά, αφιερωμένη στον ποιητή και δημοσιογράφο Γιάννη Θεοδωράκη. Τη διοργανώνει ο Δήμος Αθηναίων, πολιτισμικός οργανισμός. Για τον Γιάννη Θεοδωράκη θα μιλήσουν οι φίλοι του από την ίδια γενιά και από την ίδια γνήσια πάστα ευαισθησίας – ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο Κώστας Παπαϊωάννου, ο Χρήστος Παπουτσάκης και ο νεότερος Παύλος Τσίμας. Συντονίζει ο Φώτος Λαμπρινός. Ποιήματα του Γιάννη Θεοδωράκη θα διαβάσει ο ηθοποιός Νίκος Μπουσδούκος. Η Λαϊκή Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης» θα παρουσιάσει πρόγραμμα από αποσπάσματα κύκλων τραγουδιών του μεγάλου συνθέτη και όλα τα τραγούδια που μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης σε ποίηση του αδελφού του Γιάννη Θεοδωράκη. Τραγουδούν η Μαρία Δημητριάδη και το Τρίφωνο: Ερωφίλη, Νίκος Κουρουπάκης, Δημήτρης Υφαντής.

Αλλά ας ακούσουμε αυτά που έχει να μας πει η κόρη του, η Μάρω:

… και το λιμάνι ήταν μικρό.

Από μικρό παιδί ταξίδευα στην Ομορφη Πόλη του πατέρα μου. Στην πόλη με τους απέραντους δρόμους, τα χιλιάδες χρώματα και εκείνες τις φωνές, που άλλοτε τρυφερές, άλλοτε σκληρές μου έφερναν στον νου αγαπημένες πατρίδες, πελάγη απλωμένα, ηλιοβασιλέματα φωτιά και σίδερα… Δεν έφυγα ποτέ από εκεί. Ούτε ο πατέρας έφυγε. Είναι ακόμη εδώ, κρυμμένος στα λιμάνια που κρατούσαν αιχμάλωτη τη θάλασσα. Δεν έφυγε. Απλά του αρέσει να λιποταχτεί. Ο πατέρας είναι κάπου εδώ, τριγύρω, να μας θυμίζει πως όσο έχουμε ακόμη μια ανάσα τα όνειρά μας χωρούν σε αυτήν την πόλη… ακόμη και αν το λιμάνι είναι μικρό. – Μάρω –