ΑΠΟΨΕΙΣ

Ανίατες αδυναμίες

Παρόλο που άριστα το γνωρίζουμε, δεν παύει να μας αποσβολώνει: Ενα κράτος τυφλό, ανισόρροπο, αυτοκαταστροφικό είναι το δικό μας, που αφήνει να διαφεύγει παντοιοτρόπως -ακόμη και σε καιρό κοινωνικο-οικονομικού «συναγερμού» και οδυνηρής ταλάντευσης πάνω από τον γκρεμό- δημόσιο χρήμα. Για παράδειγμα, ένα βήμα πριν από τη χρεοκοπία και με αλαλάζοντα τα εκπτωχευμένα πλήθη, αποφεύγει να πιάσει τους μεγαλο-φοροφυγάδες για να ζητήσει τα οφειλόμενα και στραγγίζει τους μικρούς. «Χτυπάει» όπου και όπως βρει, για τη βιτρίνα, επιβάλλοντας αναιτιολόγητα ή υπέρογκα (λόγω των τραγικά καθυστερημένων ελέγχων) πρόστιμα, τα οποία συνήθως δεν καταφέρνει να εισπράξει – μισό εκατομμύριο πολίτες χρωστούν ποσά έως 2.000 ευρώ. Καθυστερεί τόσο απερίγραπτα στην έκδοση δικαστικών αποφάσεων όταν ο φορολογούμενος καταφύγει στα δικαστήρια -συνήθης πρακτική-, που δεν εισπράττει ποτέ ούτε από το «λαβράκι» που «έπιασε» (για την έκδοση αμετάκλητης απόφασης μπορεί να χρειαστούν και 20 χρόνια). Και το σπουδαιότερο, ακόμη και σήμερα παραμένει γαντζωμένο από τη συναλλαγή «χαρίζοντας» αμειβόμενο το «αίμα» των ανυποψίαστων «προβάτων» – το εντυπωσιακό δεν είναι ότι δεκάδες εφοριακοί συλλαμβάνονται με λογαριασμούς εκατομμυρίων και ακίνητα δισεκατομμυρίων (αυτό είναι αναμενόμενο, κάπου πηγαίνουν τα «αργύρια» της προδοσίας), αλλά ότι ακόμη περισσότεροι εφοριακοί συλλαμβάνονται να μην υποβάλλουν καν οι ίδιοι δήλωση εισοδήματος! Αποτέλεσμα είναι η διοίκηση να παραμένει ένα απέραντο χαμαιτυπείο και τώρα το κράτος να βγάζει στο σφυρί ακόμη και τα δημόσια κτίρια (39, μεταξύ των οποίων εκείνα που στεγάζουν υπουργεία ή υπηρεσίες αιχμής).

Η έκθεση του γενικού επιθεωρητή δημόσιας διοίκησης κ. Λέανδρου Ρακιντζή, μεταξύ των επαναλαμβανόμενων με εντυπωσιακή ακρίβεια κάθε χρόνο περιστατικών διαφθοράς σε υπηρεσίες που διαχειρίζονται δημόσιο χρήμα, κατέγραψε την πλήρη ανικανότητα του φοροειπρακτικού μηχανισμού να λειτουργήσει: σε πολλές ΔΟΥ χιλιάδες δηλώσεις προς εκκαθάριση εκκρεμούν εδώ και χρόνια, απουσιάζουν σχεδόν ολοκληρωτικά οι φορολογικοί έλεγχοι, δεν εισπράττονται βεβαιωμένες οφειλές – για παράδειγμα τα 27 εκατομμύρια από τέλη κυκλοφορίας που δεν έχουν καταβάλει 114.625 ιδιοκτήτες αυτοκινήτων! Και μάλιστα μετά τον υποτιθέμενο «αγώνα δρόμου» για την εξυγίανση των εφοριών στη μαστιζόμενη από την κρίση Ελλάδα. Εγινε -με τυμπανοκρουσίες- η καθαίρεση 20 διευθυντών ΔΟΥ, η μετακίνηση 70 υπαλλήλων από θέσεις κλειδιά, αλλά κάθε μήνα του 2011 συνεχίζουν να μπαίνουν στα ταμεία των εφοριών λιγότερα έσοδα κατά 1 και πλέον δισ. ευρώ -σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο- ενώ οι ληξιπρόθεσμες ανείσπρακτες από το Δημόσιο οφειλές εξακολουθούν να ξεπερνούν τα 20 δισ. ευρώ (τα μισά από αυτά αφορούν τις 10 μεγαλύτερες ΔΟΥ της χώρας που έχουν, θεωρητικά, άρτιο μηχανισμό). Χρυσοφόρα για πολλούς η αταξία λειτουργειών και ικανοτήτων.

Η ιστορία του κράτους, παρέλαση των αδυναμιών του. Συνεχείς οι παλιλλογίες με το «πώς» και το «γιατί» και οι αναδρομές στην αιτία – εν μέσω αδρανείας.

Τι ακριβώς συμβαίνει; Το κράτος, όπως ο άνθρωπος, τη στιγμή της πτώσης επαναλαμβάνει τον εαυτό του για παρηγοριά και για πρόσχημα;