ΑΠΟΨΕΙΣ

Γραμματα Αναγνωστων

Εικόνες από την Ακρόπολη

Κύριε διευθυντά

Εχω περπατήσει τελευταία μερικές φορές στην οδό Διονυσίου Αρεοπαγίτου και ειλικρινά στενοχωριέμαι πολύ γιατί έχω διαπιστώσει πως είναι ένας από τους πιο βρώμικους δρόμους της Αθήνας, που, δυστυχώς, έχει «καταντήσει» μια από τις πιο βρώμικες πόλεις της Ευρώπης. Ντροπή σε όλους μας και πρώτα στον δήμαρχο!

Ντροπή που δεν μπορούμε να κρατήσουμε καθαρό τον πιο επισκέψιμο δρόμο της πόλης, το δρόμο στον οποίο βρίσκονται το Μουσείο της Ακρόπολης, το Ηρώδειο, η Ακρόπολη! Δεν μπορεί να υπάρχουν τόσα τσιγάρα και σκουπίδια κάτω, δεν μπορεί να υπάρχουν τόσα σκουπίδια γύρω από τα φυτά που βρίσκονται κάτω από τον Βράχο της Ακρόπολης. Βέβαια, θα ήθελα να παρακαλέσω τους αρμόδιους να μαζέψουν και τους μετανάστες που πετάνε στον αέρα διάφορα αντικείμενα που διαφημίζουν και πωλούν κι αυτά σού έρχονται στο κεφάλι!

Επίσης, θα ήθελα να παρακαλέσω να μαζέψουν τους πλανόδιους μουσικούς, που με ηχεία «διαλαλούν» τη φάλτσα μουσική τους ακόμη και απέναντι από την είσοδο του Ηρωδείου, λες και θέλουν να συναγωνιστούν τους καλλιτέχνες που βρίσκονται μέσα στο θέατρο.

Ακόμη, θα ήθελα να παρακαλέσω τους αστυνομικούς που πολλές φορές κυκλοφορούν ή είναι σταθμευμένοι στην αρχή του δρόμου αυτού, να «γράφουν» τις μοτοσυκλέτες και τα αυτοκίνητα που ανενόχλητα, με υψηλές πολλές φορές ταχύτητες, κυκλοφορούν σε διάφορα τμήματα του δρόμου λες και πρόκειται για λεωφόρο ταχείας κυκλοφορίας… ο πεζόδρομος!

Αλλά, μη ζητάω πολλά. Μακάρι να γίνει κάτι με την καθαριότητα και κάποιος να φροντίσει τα μικρά παιδιά που οι προστάτες τους(;) τα βάζουν και παίζουν ακορντεόν μέρα-νύχτα έξω από το Μουσείο της Ακρόπολης.

Ειρηνη Σταυρου – Κουκάκι

Ο συνδικαλισμός

Κύριε διευθυντά

Οσυνδικαλισμός είναι ένας σημαντικότατος παράγων της κοινωνικής και οικονομικής μας ζωής και η δράση του μπορεί να έχει σοβαρότατες θετικές, αλλά και αρνητικές, μέχρι και καταστρεπτικές, επιπτώσεις στην οικονομία και στην κοινωνία. Μπορεί να προστατεύει τα συμφέροντα των εργαζομένων, να τους εξασφαλίζει ικανοποιητικές αμοιβές και γενικά καλύτερους όρους εργασίας και μπορεί να συμβάλλει στον περιορισμό της αρνητικής για το περιβάλλον λειτουργίας ορισμένων παραγωγικών μονάδων με τον έλεγχό τους. Μπορεί όμως και να επιφέρει και σοβαρότατα πλήγματα στην οικονομία και την κοινωνία και να δημιουργεί μεγάλα προβλήματα στην κοινωνική ζωή με ενέργειες που πλήττουν το κοινωνικό σύνολο. Παραδείγματα καταστρεπτικών συνεπειών ορισμένων μορφών συνδικαλιστικής δράσεως έχουμε: Μεγάλης διάρκειας απεργίες που είχαν κηρυχθεί για την ικανοποίηση αιτημάτων που ήσαν τελείως εκτός των δυνατοτήτων των επιχειρήσεων, κατάληψη των εγκαταστάσεών τους και παρεμπόδιση, ακόμη και με τη βία, όσων ήθελαν να εργασθούν, με συνέπεια το κλείσιμο μεγάλων βιομηχανικών μονάδων, τη μετεγκατάστασή τους στο εξωτερικό, τη δημιουργία στρατιάς ανέργων εργαζομένων που, υποτίθεται, ότι ο συνδικαλισμός προστατεύει και την αποβιομηχάνιση της Χώρας.

Σημειώνω ότι η παρεμπόδιση εργαζομένων που ήθελαν να εργασθούν έφθασε μέχρι το φόνο με εμπρησμό τριών εργαζομένων. Παρεμπόδιση της ελεύθερης κινήσεως των τουριστών με αποκλεισμούς λιμανιών, ακόμη και παρεμπόδιση της καθόδου τους από τα πλοία και με συνεχείς αποκλεισμούς των εμπορικών κέντρων των πόλεων.

Πλήγματα κατά της οικονομικής και κοινωνικής ζωής με τη διακοπή της ηλεκτροδοτήσεως, με την κατάληψη δημοσίων οδών και την παρεμπόδιση της ελεύθερης μετακίνησης προσώπων και της μεταφοράς αγαθών ζωτικής σημασίας για την καθημερινή ζωή και την οικονομία.

Οι αρνητικές αυτές επιπτώσεις της λειτουργίας του συνδικαλισμού μπορούν να περιορισθούν προς το συμφέρον του κοινωνικού συνόλου, αλλά και των ίδιων των εργαζομένων, με τα εξής μέτρα:

1. Αν η εκλογή των διοικήσεων των δευτεροβάθμιων και τριτοβάθμιων εργατικών ενώσεων γίνεται όχι με απόφαση των διοικήσεων των σωματείων που υπάγονται σε αυτές, αλλά με απόφαση της γενικής συνελεύσεως όλων των εργαζομένων που είναι μέλη των σωματείων που υπάγονται στις ενώσεις.

2. Αν η απεργία κηρύσσεται και οι κινητοποιήσεις γενικά αποφασίζονται μόνο με απόφαση της γενικής συνελεύσεως της συνδικαλιστικής οργανώσεως που πρέπει να συγκεντρώνει την απόλυτη πλειοψηφία όλων των μελών της.

3. Αν, κατά τη διάρκεια της απεργίας και της κινητοποιήσεως που έχει αποφασισθεί, ορισμένος αριθμός εργαζομένων μπορεί να ζητήσει τη σύγκληση γενικής συνελεύσεως για να αποφασίσει για την αναστολή τους.

4. Αν, όποιος συμμετέχει σε απεργία και κινητοποίηση που πραγματοποιείται χωρίς τους ανωτέρω όρους ή που έχει κηρυχθεί παράνομη με απόφαση δικαστηρίου: α΄ τιμωρείται κατά τις διατάξεις του Ποινικού Κώδικος· β΄ υποχρεώνεται να πληρώνει αποζημίωση σε όσους ζημιώνονται από την απεργία ή την κινητοποίηση· γ΄ μπορεί να απολυθεί από την εργασία του χωρίς τήρηση προθεσμίας καταγγελίας και χωρίς καταβολή αποζημιώσεως.

Ευαγγελος Ανδριανος – Επίτιμος Αρεοπαγίτης

Οικοδομικός συνεταιρισμός

Κύριε διευθυντά

Μέσω της «Καθημερινής» θα ήθελα να αναφερθώ στον Οικοδομικό Συνεταιρισμό Μονίμων Αξιωματικών Αεροπορίας (ΟΣΜΑΑ) «O Ικαρος».

Ο εν λόγω συνεταιρισμός που ιδρύθηκε το 1968 είναι Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου και υπάγεται υπό την Εποπτεία και τον Ελεγχο του υπουργού Εθνικής Αμύνης διά του Αρχηγού ΓΕΑ, σύμφωνα με το άρθρο 1 παραγρ. 2 του Νόμου 505/1970.

O Συνεταιρισμός το 1970 προέβη εις την αγορά της διατεθείσης εκτάσεως από το υπουργείο Γεωργίας των 3.000 στρεμμάτων εις την περιοχή Γραμματικού Αττικής έναντι του ποσού των 15.000.000 δραχμών και το οποίο ποσό εξοφλήθη από τα εγγραφέντα μέχρι τότε 252 μέλη του.

Το 1983 η τότε κυβέρνηση προκειμένου να ικανοποιήσει τους ψηφοφόρους της, ακύρωσε την αγορά αυτή και παρά τις επί 20 και πλέον χρόνια δικαστικές διαδικασίες του Συνεταιρισμού, η ελληνική δικαιοσύνη το 2004 ενέκρινε την ακύρωση της αγοράς και αποφάσισε να επιστραφούν τα 15.000.000 δρχ. εις τον συνεταιρισμό εντελώς άτοκα μετά από 34 ολόκληρα χρόνια.

Η δυσμενής αυτή απόφαση προκάλεσε την αγανάκτηση μεγάλου πλήθους του ελληνικού λαού για την ελληνική δικαιοσύνη.

Μετά την τελεσίδικη και αμετάκλητη αυτή απόφαση της ελληνικής δικαιοσύνης το 2004 ο συνεταιρισμός διέκοψε τις εργασίες του και από τότε μέχρι σήμερα επί 8 ολόκληρα χρόνια λειτουργεί ως μεσιτικό γραφείο.

Παράγοντες της αεροπορίας εισηγήθηκαν τη δημιουργία επιτροπής με επικεφαλής τον αντιπτέραρχο κ. Σκλήρη Ευστ. για να μεριμνήσει για τα οικοδομικά προβλήματα του Συνεταιρισμού.

Τόσο οι εισηγηθέντες για την επιτροπή, όσο και ο επικεφαλής αυτής είναι υποχρεωμένοι να δημοσιεύσουν εις την «Ηχώ των Αιθέρων», το σύνολο του έργου που έγινε αυτό το διάστημα των 8 χρόνων από αυτό το μεσιτικό γραφείο.

Να γίνει γνωστό πόσα οικόπεδα αγόρασαν και πόσα μέλη ικανοποιήθηκαν ή και ακόμα ποιο είναι το έργο που προσέφεραν.

Η απόκτηση έκτασης για τη δημιουργία οικοπέδου μέχρι σήμερα είναι εντελώς αδύνατο να επιτευχθεί, διότι: Το κράτος δεν έδωσε άλλη έκταση εις αντικατάσταση των 3.000 στρεμμάτων του Γραμματικού που πήρε πίσω. Οι σημερινές τιμές των οικοπέδων είναι απλησίαστες. Πιθανώς να μην υπάρχει αποθεματικό κεφάλαιο, διότι το σύνολον σχεδόν του κεφαλαίου των 346.000.000 δραχμών, διετέθη το 1990 για την αγορά εκτάσεως 1.017 στρεμμάτων εις την περιοχή Αετός Καρύστου. Με την αγορά αυτή ικανοποιήθηκαν 850 μέλη. Για τα υπόλοιπα μέλη τι γίνεται; Το ερώτημα μένει χωρίς απάντηση. H περαιτέρω λειτουργία του μεσιτικού γραφείου είναι τελείως χωρίς έργο και πολύ ζημιογόνος για το Δημόσιο, διότι: Απασχολεί στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό. Δεσμεύει 5-6 γραφεία του MTA. Πληρώνει ΔΕΗ, OTE, ΕΥΔΑΠ και το πιο απαράδεκτο και ακατανόητο είναι ότι έχει στη δύναμη του προσωπικού του μόνιμο δικηγόρο με μισθό.

Οι αξιότιμοι κ.κ. υπουργός Εθνικής Αμύνης και ο Αρχηγός ΓΕΑ βάσει του νόμου, είναι αρμόδιοι για να αποφασίσουν για την περαιτέρω ή όχι λειτουργία του γραφείου αυτού.

Η μόνη λύση για την απόκτηση οικοπέδου για τα υπόλοιπα μέλη είναι μόνον η διάθεση έκτασης από την πολιτεία, εις αντικατάσταση αυτής που πήρε από τα χέρια τού συνεταιρισμού των 3.000 στρεμμάτων εις το Γραμματικό.

Το θέμα αφορά προσωπικά εσάς, αξιότιμε κύριε υπουργέ, για να δώσετε λύση ή να καταργήσετε το μεσιτικό γραφείο, όπως καταργεί τώρα η πολιτεία τους άχρηστους και επιζήμιους οργανισμούς.

Θεοδωρος N. Κωνσταντινοπουλος – O 93χρονος αντισμήναρχος ε.α. μηχανικός – Αθήνα

Η βεβήλωση του Ιερού Λόφου

Κύριε διευθυντά

Φαίνεται πως η αποϊεροποίηση του Ιερού Λόφου της Ακρόπολης των Αθηνών, και ιδίως του Παρθενώνα, από τους διασώστες αρχαιολόγους και συντηρητές δεν έχει τελειωμό. Το κατέβασμα όλων των αρχαίων λίθων προκειμένου να συντηρηθούν διαταράσσει ανεπανόρθωτα τις αιθερικές σφραγίδες της πρωταρχικής τους τοποθέτησης από τους αρχαίους μύστες. H αλόγιστη, υπέρμετρη εξάλλου, χρήση νέων λίθων και η απομάκρυνση των πρωτότυπων μετοπών για την τοποθέτησή τους στο νέο Μουσείο της Ακρόπολης αλλοιώνουν τραγικά την αύρα των μνημείων. Είναι, φαίνεται, η συντήρηση των μνημείων μια σύγχρονη μορφή βανδαλισμού. Πάντως, έχει κανείς την αίσθηση ότι κάποιοι, υπό το πρόσχημα της διάσωσης των μνημείων, επιζητούν με αυτά τα ανοσιουργήματά τους να βεβηλώσουν τα ιερά και τα όσια του Ελληνισμού. Λες και σκοπεύουν έτσι -άλλοι συνειδητά και άλλοι ασυνείδητα- να αποδιοργανώσουν τον ελληνικό λαό, αποκόπτοντάς τον από τα σύμβολά του, αφού θα βλέπει πια μόνο τη συντηρημένη, μουσειακή τους μορφή, απογυμνωμένη όμως από την ψυχή τους. O Παρθενώνας παραμένει πια ένα διάτρητο κέλυφος και φαντάζει έτσι σαν «αδειανό πουκάμισο», όπως θα έλεγε και ο ποιητής.

Φοιβος I. Πιομπινος – Αθήνα