ΑΠΟΨΕΙΣ

Η εθνική μας βλάβη

Γ​​ια την εισαγωγή των μαθητών στα Πρότυπα Πειραματικά Σχολεία, στα γυμνάσια και τα λύκεια απαιτούνται εξετάσεις. Το μέτρο είναι αντιδημοκρατικό, το ξέρω, όπως και ξέρω ότι θέλει πολλή δουλειά ακόμη για να τελειοποιηθεί ο κόσμος μας, να καταργηθούν οι εξετάσεις και η εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο. Είναι μάλιστα εξετάσεις στις οποίες, για να συμμετάσχει κανείς, πρέπει να κάνει αίτηση και να πάρει δελτίο συμμετοχής. Οπου υποθέτω ότι αν θέλεις το παιδί σου να φοιτήσει σε Πρότυπο Πειραματικό Σχολείο θα φροντίσεις, αν μη τι άλλο, να σεβαστείς τις προθεσμίες κατάθεσης της αίτησης συμμετοχής και παραλαβής του δελτίου για να μη σε καταριέται μια ολόκληρη ζωή ότι σε πήρε ο ύπνος και έχασε την ευκαιρία. Ομως, όπως όλοι γνωρίζουμε, το Μνημόνιο και οι συνεχείς αεροψεκασμοί, εκτός από τη ραγδαία αύξηση των ποσοστών ομοφυλοφιλίας και παχυσαρκίας, έχουν καταφέρει καίρια πλήγματα στην οργάνωση της καθημερινότητας. Ανθρωποι που μέχρι προχθές ήταν συνεπέστατοι στα ραντεβού τους σε αφήνουν να περιμένεις για ώρα, πολλοί ξεχνούν τα κλειδιά τους και δεν μπορούν να επιστρέψουν σπίτια τους και, γενικά, παρατηρείται μια κρίση γενικευμένης αφηρημάδας, η οποία δεν ξέρουμε πού θα καταλήξει. Θύματα αυτής της απαίσιας αφηρημάδας έπεσαν και ορισμένοι γονείς, οι οποίοι ξέχασαν να παραλάβουν τα δελτία συμμετοχής, με αποτέλεσμα τα παιδιά τους να μην μπορούν να συμμετάσχουν στις εξετάσεις.

Αντιλαμβάνεστε ότι ο θεσμός της οικογένειας, ήδη εξασθενημένος από την κατάρρευση των ηθών και την ψήφιση του Μεσοπροθέσμου, απειλήθηκε εκ νέου με ομηρικούς καβγάδες. Η κλαγγή των ύβρεων και της οργής έφτασε ώς τα αυτιά του φιλάνθρωπου δραματουργού της ελληνικής Παιδείας, του προέδρου του κόμματος Συμφωνία για τη Νέα Ελλάδα (ΣΥΜΕΛ), ως επίσης του κινήματος Ριζοσπαστική Κίνηση Σοσιαλδημοκρατικής Συμμαχίας (ΡΙΚΣΣΥ), ως επίσης καθηγητή συνταγματικού δικαίου –ουφ, τα είπα όλα–, ο οποίος χωρίς να το πολυσκεφτεί, σκεπτόμενος ότι πυρήνας της κοινωνικής συνοχής είναι η οικογένεια, όρθωσε το υπουργικό ανάστημα για να τον σώσει από περαιτέρω αποσάθρωση. Ετσι, έστειλε εντολή στους υφισταμένους του να δεχθούν και όσους δεν είχαν παραλάβει τα δελτία συμμετοχής, λόγω ανθρώπινης αδυναμίας.

Για την ιστορία, να επισημάνω ότι υπάρχει επιτροπή για τις εν λόγω εξετάσεις την οποία ο υπουργός, ως ανώτατος άρχων, την έγραψε εκεί που έγραψαν και οι εμπλεκόμενοι γονείς τις προθεσμίες. Σκέφτηκε άραγε πόσο αδικεί τους μαθητές και τους γονείς οι οποίοι είχαν παραλάβει τα δελτία εμπροθέσμως, σεβόμενοι τους κανόνες του παιχνιδιού; Σκέφτηκε κανείς την ηθική βλάβη που προξενεί στο παιδί, το οποίο μαθαίνει, από την εφηβεία του κιόλας, ότι οι διαδικασίες και οι κανόνες είναι για να παρακάμπτονται, αρκεί να βρεις τρόπο να εισακουσθείς από τον υπουργό ή κάποιον παρατρεχάμενο; Σκέφτηκε κανείς τους την ηθική βλάβη που προξένησαν στους υπόλοιπους μαθητές, οι οποίοι αντελήφθησαν ότι κακώς σεβάστηκαν τους κανόνες του παιχνιδιού αφού υπάρχει τρόπος για να τους παρακάμπτεις; Για τους γονείς δεν υπάρχει θέμα, γιατί αυτοί το ξέρουν ήδη. Και όλα αυτά στους καιρούς που η χώρα μεταρρυθμίζεται, υποτίθεται, ερήμην των πολιτικών της, και ερήμην των πολιτών της. Η εθνική βλάβη ως υπέρτατη αρχή.

ΥΓ.: Ο φίλος Βασίλης Αγγελικόπουλος και ο αναγνώστης Γιώργος Χριστόπουλος μου επεσήμαναν πως ο Χατζιδάκις εμφανίστηκε στο Ηρώδειο το 1964 με τους «Ορνιθες». Εχουν βέβαια δίκιο και είναι η αλήθεια ότι δεν το ήξερα. Να πω απλώς ότι ακριβώς αυτό επιβεβαιώνει πως η δεκαετία του εξήντα, με όλες της τις πολιτικές αναπηρίες, ήταν εντέλει πολύ πιο ανοιχτή από τη μεταπολίτευση με τη μονομανία της στράτευσης στην πολιτική ηγεμονία της Αριστεράς.