ΑΠΟΨΕΙΣ

Και όμως είναι απόλυτα ειλικρινείς…

Νομίζω ότι το μεγάλο λάθος όσων ήσαν αντίθετοι με τον Σύριζα ήταν ότι δεν τον πήραν στα σοβαρά, δεν άκουσαν όλα όσα έλεγαν τα στελέχη του, ο ίδιος ο αρχηγός του, αλλά και το κόμμα σε συλλογικό επίπεδο. Πιστεύαμε όλοι ότι δεν ήταν παρά λόγια του αέρα, υποσχέσεις ή εντυπωσιασμοί που, όταν θα βρεθούν αντιμέτωπα με την πραγματικότητα, θα σκάσουν σαν φούσκα. Θα προσαρμοστούν στην πραγματικότητα, σκεφτόμαστε, θα αλλάξουν πορεία, δεν γίνεται, και τελικά θα μπουν στο παιγνίδι με τους ίδιους όρους με τους οποίους παίζουν και οι υπόλοιποι. Τελικά, τα πράγματα δεν ήταν έτσι, και το αποτέλεσμα ήταν ότι οδήγησαν την οικονομία στην καταστροφή, γιατί και μόνο οι κλειστές τράπεζες είναι καταστροφή. Αλλά το είχαν δηλώσει ήδη, όπως και τώρα δηλώνουν ότι δεν θα αλλάξουν ρότα.

Επιμένω, λοιπόν, ότι οι άνθρωποι μας είχαν προειδοποιήσει, μόνο που δεν δώσαμε σημασία, πιστεύοντας ότι ήταν μεγάλα λόγια. Ο ιδεολογικός μπροστάρης του Σύριζα, ο αγλαός Φλαμπουράρης, σε μια συνέντευξη που είχε δώσει στην Καθημερινή, είχε πει πολλά πράγματα. Συγκρατήσαμε και γελάσαμε με την ανοησία του, ότι το χρέος είναι αέρας, αλλά ο Φλαμπουράρης είπε και άλλα. Και δεν δίστασε να πει ότι ο εχθρός είναι ο καπιταλισμός. Για να σκεφτούμε, όμως, ότι ο αγλαός Φλαμπουράρης είναι υπουργός μιας κυβέρνησης ενός καπιταλιστικού –με όλες τις ιδιαιτερότητες της περίπτωσης– κράτους και ας αναρωτηθούμε πώς είναι δυνατόν να εργάζεται για το καλό της χώρας αυτής. Ο άνθρωπος, επομένως, δεν ήταν μόνο γραφικός, ήταν και ειλικρινής, αλλά και επικίνδυνος.

Αλλά και ο νυν υπουργός Οικονομικών, ο κομψός Τσακαλώτος, αντιμετωπίστηκε με πολλή συμπάθεια όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του, προφανώς γιατί το μέτρο σύγκρισης ήταν πολύ χαμηλά. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να λησμονούμε ότι τον τελευταίο καιρό αυτός ήταν ο υπεύθυνος της διαπραγμάτευσης και, ουσιαστικά, αυτός οδήγησε τη χώρα στο σημείο που βρίσκεται σήμερα, εξαιτίας του οι τράπεζες είναι κλειστές. Και έτσι, υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να πάρουν ούτε «τη σύνταξη των 500 ευρώ, με την οποία συντηρούν μια ολόκληρη οικογένεια», αλλά μόνο 120 ευρώ. Δεν ξέρω τι μπορούν να συντηρήσουν με το ποσό αυτό, αλλά σίγουρα είναι έργο Τσακαλώτου, μόνο που από σεμνότητα, φαντάζομαι, δεν το ομολογεί. Και ο ίδιος, βεβαίως, στην ομιλία του κατά την παράδοση-παραλαβή του υπουργείου, έδωσε τα εύσημα στον προκάτοχό του, υποστηρίζοντας ότι «σε αυτό το σημείο δεν θα είχαμε φτάσει χωρίς τον Γιάνη Βαρουφάκη». Αλλά, τουλάχιστον, μας καθησύχασε λέγοντας ότι «ελπίζει ότι θα μπορέσει να συνεχίσει αυτό το έργο».

Τι είναι εκείνο, λοιπόν, που μας κάνει να πιστεύουμε ότι θα ξεφύγουμε από την ολική καταστροφή και την έξοδο από το ευρώ. Οποιος πει ότι μας εξαπάτησαν θα έχει άδικο. Πολύ ειλικρινά, ο Τσακαλώτος δήλωσε ότι η πορεία προς το χάος θα συνεχιστεί, οπότε ας μην τον αδικούμε όταν εμφανίστηκε χωρίς ουσιαστικές προτάσεις στο Eurogroup. Παραμένει συνεπής με τον εαυτό του. Ποτέ δεν έκρυψε ότι η Ευρώπη δεν είναι του γούστου του και ότι δεν είναι διατεθειμένος να δουλέψει για αυτή την Ευρώπη.

Επομένως, αν νομίζουμε ότι θα αλλάξει κάτι στην πολιτική της κυβέρνησης, αυτό είναι σφάλμα. Οχι για άλλον λόγο, αλλά γιατί πιστεύω στην ειλικρίνεια του Τσακαλώτου.

* Ο κ. Κώστας Κωστής είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών