ΑΠΟΨΕΙΣ

Θεσμική δυσαρμονία

Κι όμως, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα, η πρόεδρος της Βουλής κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου είναι πετυχημένη σε μία εκ τις βασικότερες αποστολές του θεσμού που ενσαρκώνει. Αυτήν της ενότητας του πολιτικού κόσμου (του λεγόμενου «δημοκρατικού τόξου», τουλάχιστον). Το πρόβλημα είναι ότι η ενότητα αυτή αφορά την εναντίωση στο πρόσωπό της.

Η κ. Κωνσταντοπούλου έχει καταφέρει να τους εξοργίσει όλους. Το βραδάκι της περασμένης Παρασκευής, η πρόεδρος της Βουλής οργάνωσε εκδήλωση για τον εορτασμό της επετείου αποκατάστασης της Δημοκρατίας. Σε αυτήν είχε προσκαλέσει την πολιτειακή και πολιτική ηγεσία, ωστόσο ανταπόκριση δεν υπήρξε. Ούτε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κ. Προκόπης Παυλόπουλος, ούτε ο πρωθυπουργός, κ. Αλέξης Τσίπρας, ούτε κάποιος εκ των αρχηγών των κομμάτων της αντιπολίτευσης τίμησε την εκδήλωση με την παρουσία του. Το βαρύ κλίμα που εκτείνεται σε όλο το πολιτικό φάσμα για την κ. Κωνσταντοπούλου κατέστη περισσότερο από ποτέ εμφανές.

Βεβαίως, οτιδήποτε άλλο θα ήταν έκπληξη. Η κ. Κωνσταντοπούλου είχε φροντίσει, τα ξημερώματα της Πέμπτης, στην ομιλία-δοκιμασία για την Ολομέλεια της Βουλής, να αφήσει αιχμές για την απόφαση της Προεδρίας της Δημοκρατίας να μην πραγματοποιήσει δεξίωση για τον εορτασμό της επετείου, προκαλώντας την εύλογη ενόχληση του κ. Παυλόπουλου. Αιχμές που επανέλαβε κατά την ομιλία της στην εκδήλωση στο προαύλιο της Βουλής. Αραγε, αν ο ανώτατος πολιτειακός άρχων είχε προσέλθει, θα τις είχε αποφύγει;

Το μεσημέρι της ίδιας ημέρας είχε δεχθεί την ευγενική επισήμανση του κ. Τσίπρα ότι η διαφοροποίησή της από κεντρικές επιλογές της κυβέρνησης αποτελεί «θεσμική δυσαρμονία», η οποία ισοδυναμεί με έμμεση παρότρυνση να παραιτηθεί, κι ας έκανε η ίδια, εξερχόμενη του Μαξίμου, ότι δεν κατάλαβε τίποτα και ότι στις σχέσεις της με τον πρωθυπουργό όλα είναι καλά.

Στο γεύμα που παρέθεσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας το μεσημέρι της Παρασκευής προς τους πολιτικούς αρχηγούς για την επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας δεν πέρασε απαρατήρητο το γεγονός ότι η πρόεδρος της Βουλής δεν προσεκλήθη. Ενώ, όπως έγραψε ο Βασίλης Νέδος στο ρεπορτάζ για το γεύμα, «απόλυτη συμφωνία μεταξύ απάντων των παρευρισκομένων υπήρξε περί του ζητήματος θεσμικής δυσαρμονίας, το οποίο έχει προκύψει από τη στάση που τηρεί η κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου».

Η Νέα Δημοκρατία εμφανίζεται ότι ήταν έτοιμη, τα ξημερώματα της περασμένης Πέμπτης, να καταθέσει πρόταση μομφής κατά της κ. Κωνσταντοπούλου, κίνηση στην οποία, τελικά, δεν προχώρησε. Ο επικεφαλής του Ποταμιού κ. Σταύρος Θεοδωράκης είχε θέσει ζήτημα για την πρόεδρο της Βουλής την ίδια μέρα, ενώ η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Φώφη Γεννηματά ζήτησε, με επιστολή που απέστειλε την περασμένη Παρασκευή προς τον πρωθυπουργό, την απομάκρυνση της κ. Κωνσταντοπούλου από την Προεδρία της Βουλής.

Οι έντονες αποδοκιμασίες που συνόδευσαν την απόφασή της να ζητήσει και να λάβει τον λόγο τα ξημερώματα της Πέμπτης, πριν από την ψηφοφορία για τα προαπαιτούμενα, καταδεικνύουν ότι κάθε άλλο παρά τον σεβασμό του Σώματος έχει καταφέρει να κερδίσει. Δεν αρκεί ένας τίτλος για να εξασφαλίσει κανείς τον σεβασμό. Αυτός, κατά κανόνα, κερδίζεται από τον τρόπο με τον οποίο ασκεί τα καθήκοντά του.

Στην κ. Κωνσταντοπούλου δόθηκε η ευκαιρία, σε μικρή ηλικία και με μικρή εμπειρία για τα ελληνικά κοινοβουλευτικά δεδομένα, να χρισθεί πρόεδρος της Βουλής. Λίγους μήνες μετά δείχνει να είναι η μόνη που δεν αντιλαμβάνεται ότι έχει απολέσει κάθε έρεισμα για να παραμένει στον θώκο της.