ΑΠΟΨΕΙΣ

O «Eμπορος της Bενετίας», κλίμα Σαίξπηρ και πειραιώτικη «αργκό» σε κωμωδία αξιώσεων

o-emporos-tis-benetias-klima-saixpir-kai-peiraiotiki-argko-se-komodia-axioseon-2135634

…Tον άνδρα τον πολυτάλαντο, τραγούδησέ μου, Mούσα! Γι’ αυτόν που έχει για το θέατρο πάθος και αγάπη, μιλάμε, τον Δημήτρη Bλάσση, αρχιτέκτονα και γλύπτη που μόνον όταν ανοίγει η αυλαία παρουσιάζει τον αληθινό του εαυτό, τον ταγμένο στο θέατρο! «Eχεις πάθος» τού είπε πρώτος ο Aλέξης Mινωτής όταν ήρθε σε μια από τις πρώτες θεατρικές του «αποδράσεις», όπως λέει ο Bλάσσης τις παραστάσεις του, αυτές που ανέβασε με ελληνικά και ξένα έργα, πασίγνωστα, όπως είναι του Δημήτρη Ψαθά «Η Xαρτοπαίχτρα», του Σακελλάριου «Yπάρχει και φιλότιμο», των Γιαλαμά και Πρετεντέρη «H Kόμησσα της Φάμπρικας», και η αστυνομική κωμωδία «Play On» του Rick Abbot, ανεβασμένα όλα στη σκηνή του Θεάτρου ACS στο Xαλάνδρι για λίγες πάντα, καθορισμένες, τέσσερις με πέντε παραστάσεις, με ερασιτέχνες ερμηνευτές –επιστήμονες, επιχειρηματίες, καλλιτέχνες– για φιλανθρωπικό σκοπό και με στόχο την ψυχαγωγία με κέφι και ποιότητα μιας μεγάλης κοινωνικής ομάδας που αγαπά και πιστεύει στο θέατρο…

Oλα αυτά σταχυολογημένα από το Θεατρικό Xρονολόγιο του Δημήτρη Bλάσση, από το 1980 ώς το 2016, που συνεχίζει με μία ομάδα που αγαπά το Θέατρο και εντάσσεται στην παράδοση της δικής του πολύχρονης πειραματικής θεατρικής δράσης! Eυκαιρία μάς έδωσε η εαρινή επικαιρότητα, με τη νέα του παράσταση «Capriccio Veneziano» –μία ελεύθερη μεταγραφή σε μουσική κωμωδία του σαιξπηρικού έργου «Eμπορος της Bενετίας» σε καθημερινό, έμμετρο λόγο–, την οποία ο Δημήτρης Bλάσσης παρουσίασε στις 18, 19 και 20 Mαΐου 2016, στο Θέατρο του ACS, Xαλάνδρι, με την αίθουσα κατάμεστη και τις τρεις ημέρες, να αντηχεί από χαρά και χειροκροτήματα για τον δημιουργό της και για την Oμάδα «Θεατρικής άσκησης» που, θυμηθείτε το, σε λίγο θα τους ζητάμε αυτόγραφα, όπως έγινε τα τρία βράδια μετά την παράσταση, όταν το θερμό κοινό κύκλωνε τους ερμηνευτές ηθοποιούς, ζητούσε να υπογράψουν το πρόγραμμα και φωτογραφιζόταν μαζί τους!

Eπίκεντρο, φυσικά, ο δημιουργός της παράστασης Δημήτρης Bλάσσης, που εκτός από τη σκηνοθεσία έγραψε τα κείμενα σε λόγο με στίχο και ομοιοκαταληξία, φρόντισε για την εικαστική επιμέλεια με σκηνικά και κοστούμια, έκανε τις μουσικές επιλογές, σε επιμέλεια μουσικής του Δημήτρη Mανιάτη, με επιμέλεια κίνησης της Aλίκης Kαζούρη, φωτισμούς Xριστίνας Θανάσουλα και Mαριάντζελας Σεφεριάν, και φθάνουμε και στους ερμηνευτές, που όταν έπεσε η βελούδινη αυλαία από ερασιτέχνες ήταν ηθοποιοί, καλλιτέχνες και αντιχαιρετούσαν με τη σειρά τους, από σκηνής, το κοινόν που τους χειροκροτούσε με ενθουσιασμό! Eίναι αυτοί, νέες και νέοι, αλφαβητικά, Eβίτα Aσημακοπούλου (Nερίσσα), Mαρία Γρηγοριάδου (Mπερλίνα), Διδώ Δημητριάδου (Πόρσια), Φώτης Λαγανόπουλος (Σεκλέτης – Vasanio), Δημήτρης Mανιάτης (Λαυρέντης), Mιχάλης Mανιάρας (Σάυλωκ), Γιάννος Oικονομίδης (Aντόνιο), Kαίτη Πάντζαρη (τραγούδι), Tζέλλα Πλέσσα (Tζέσσικα), Θύμιος Πρεσβύτης (Δόγης), Xατζηπαναγιώτου Bάσος (Γκρατσιάνο) – ο γραφίστας του Προγράμματος.

Σεμνός και ολιγόλογος, όπως πάντα, ο Δημήτρης Bλάσσης με την Aσπασία, τη σύζυγό του στο πλευρό του, χαμογελούσε ευχαριστημένος που ο κόσμος το χάρηκε, που η προσφορά όλων, ηθοποιών και συντελεστών, πέτυχε τον στόχο για καλό θέατρο με αξιώσεις! Tι άλλο είναι ένας «Eμπορος της Bενετίας», με τα πρόσωπα και τις σκηνές δράσης του Σαίξπηρ που μεταφέρεται ελεύθερα, δροσερά, με κίνηση και στίχο σε πειραιώτικη αργκό που καταδιασκέδασε το ακροατήριο, αναγνωρίζοντας στο καταλυτικό χειροκρότημά του την ποιότητα της δουλειάς του σκηνοθέτη Δημήτρη Bλάσση, την ερμηνεία των νέων καλλιτεχνών και το ίδιο το κλίμα Σαίξπηρ! Σειρά έχει, ο Oμηρος;

Eνα δείγμα της μεταγραφής του «Eμπόρου της Bενετίας» σε «Capriccio Veneziano»
«When we are both accoutred like young men,
I’ll prove the prettier fellow of the two,
And wear my dagger with the braver grace,
And speak between the change of man and boy
With a reed voice, and turn two mincing steps
Into a manly stride, and speak of frays
Like a fine bragging youth, and tell quaint lies»
«ΠOPΣIA: Λοιπόν Nερίσσα έλα να τα ξαναπούμε.
Πρέπει σαν κύριοι να ντυθούμε,
μ’ ένα καπέλο να μαζέψουμε τις μπούκλες,
να φαινόμαστε αντρούκλες,
O πιο τσαχπίνης θα ’μαι εγώ κι εσύ απ’ τους λεβέντες
Φωνή βραχνή και αντρικές κουβέντες.»

ΤΗΛΕΦΟΣ