ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Ο στρατηγός Πάγκαλος, η «Στρατιά του Εβρου»

o-stratigos-pagkalos-i-amp-laquo-stratia-toy-evroy-amp-raquo-2302919

Κύριε διευθυντά
Στην «Καθημερινή» της Τρίτης 12-2-2019 περιέχεται και η «Καθημερινή» της 25-7-1923 αναφερόμενη με πηχυαίους τίτλους στη Συνθήκη της Λωζάννης, που καθορίζει και τα οριστικά εθνικά μας σύνορα. Σπάνιο στην ιστορία της ανθρωπότητας ηττημένη χώρα να κατορθώσει να υπογράψει εθνική συνθήκη με τόσους ευνοϊκούς όρους. Τούτο οφείλεται ασφαλώς στην πολιτική μεγαλοφυΐα του Ελ. Βενιζέλου και στο διπλωματικό του δαιμόνιο, αλλά όχι μόνον.

Ο στρατηγός Θ. Πάγκαλος με τις οργανωτικές του ικανότητες ανασυγκρότησε μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και σχημάτισε τη «Στρατιά του Εβρου», αξιόμαχη και εμπειροπόλεμη και υπολογίσιμη από τη νικήτρια δύναμη του Κεμάλ. Ο στρατηγός Πάγκαλος επικοινώνησε με τον Ελ. Βενιζέλο, που διαπραγματευόταν στη Λωζάννη για την αξιόμαχη και εμπειροπόλεμη «Στρατιά του Εβρου» ότι μπορεί «σε 12 ώρες να καταλάβει την Κων/πολη». Είναι μία εθνική επιτυχία η Συνθήκη της Λωζάννης, γιατί οικοδομήθηκε πάνω στα ερείπια της Συνθήκης των Σεβρών.

Σ’ αυτή την εθνική επωφελή συνθήκη έχει τιμημένο μερίδιο η «Στρατιά του Εβρου» και ο δημιουργός της Θεόδωρος Πάγκαλος –παππούς του σημερινού Θ. Πάγκαλου– και πρέπει να μνημονεύεται από τους ιστορικούς μας γιατί αποδεικνύει ότι μέσα από την ήττα –από πολιτικά λάθη– η χώρα δεν αποδιοργανώθηκε, αλλά ο πατριωτικός και ο εθνικός δυναμισμός της έμεινε ανέπαφος και μπόρεσε να ανασυγκροτηθεί αμέσως μέσα από ερείπια.

Ηταν έργο του Θ. Πάγκαλου και αποτέλεσε ισχυρό διαπραγματευτικό όπλο στη διπλωματική φαρέτρα του Ελ. Βενιζέλου στη Λωζάννη.

Γ. Σταραντζης, Δικηγόρος στον Α. Πάγο και στο ΣτΕ, πρ. επιστημονικός συνεργάτης «Αρχείου Νομολογίας», νομικός συγγραφέας

o-stratigos-pagkalos-i-amp-laquo-stratia-toy-evroy-amp-raquo0
Οι ιθαγενείς της Αμερικής π.Κ. (προ Κολόμβου) φέρονται ως οι πρώτοι «ταμπακοχρήστες». Δολιοφθορέας των επόμενων γενεών θεωρείται ο διορατικός Γάλλος διπλωμάτης Ζαν Νικό (…-τινη) ο οποίος τον 16ο αιώνα διαφήμισε (αφιλοκερδώς είναι αλήθεια) στο ευρωπαϊκό κοινό τις ιδιότητες του καπνού, «αγαθό» που στη συνέχεια διαδόθηκε σε όλο τον γνωστό κόσμο – θαλασσοπόροι ήσαν οι διακινητές. Από εκεί και πέρα, η μάστιγα του μιμητισμού ανέλαβε δράση, καθιστώντας τη νικοτίνη παγκόσμια εξαρτησιογόνο ουσία. Από παρθενικό διαβατήριο βιαστικής ενηλικίωσης, έως τις τελευταίες ρουφηξιές μελλοθανάτων, το κάπνισμα διέγραψε ιστορία αιώνων, από τα χαρακώματα του πολέμου ώς τα σαλόνια της ειρήνης· βεβαίως και ως συνοδευτικό ή επίλογος άλλων απολαύσεων. Τι κι αν η Ιατρική έχει αποφανθεί τελεσίδικα με αυστηρότητα ότι σκοτώνει; Εξις δευτέρα φύσις. Ο επιβλητικός Ινδός της φωτογραφίας βυθίζεται σε πολύ βαρύ σύννεφο.