ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Ψαρεύοντας σε θολά νερά

Κύριε διευθυντά
O πρόεδρος του Συλλόγου Παράκτιας Αλιείας της Καλύμνου επισήμανε πρόσφατα ότι το ψάρεμα στην περιοχή τους έχει εξελιχθεί σε μάχη για τα ελληνοτουρκικά σύνορα, η οποία αποβαίνει εις βάρος της χώρας μας: «Συνήθως τη φετινή χρονιά τα τουρκικά σκάφη μπαίνουν έως και μισό μίλι μέσα στα δικά μας νερά. Ενώ παλιότερα ψάρευαν στην περιοχή και μικρές βάρκες από απέναντι, τα τελευταία χρόνια στέλνουν μεγάλα καΐκια, μηχανότρατες και γρι γρι, συνοδευόμενα από ακταιωρούς. […]. Αλλά τώρα έχουν μπει μπροστά άλλα σχέδια από απέναντι. Ο «πόλεμος της τσιπούρας» ωχριά μπροστά στην αντιπαράθεση για τα σύνορα…».
Τα θαλάσσια σύνορα στο Ανατολικό Αιγαίο έχουν θολώσει –και όχι μόνο για τους ψαράδες– εξαιτίας της αναθεωρητικής πολιτικής της Τουρκίας, που εκδηλώθηκε ωμά στο επεισόδιο των Ιμίων. Οι γείτονες φροντίζουν να μας υπενθυμίζουν τι συνέβη το 1996 και να απειλούν με τον πλέον επίσημο τρόπο ότι θα υπάρξει συνέχεια, αν εμείς επιμείνουμε «να ψαρεύουμε σε θολά νερά», δηλαδή να θεωρούμε «ελληνικά» νησιά που στην πραγματικότητα δεν μας ανήκουν: «Είμαστε απασχολημένοι με το να πολεμούμε τρομοκράτες, με τους γείτονές μας να ψαρεύουν σε θολά νερά, στην πόρτα μας. Αυτό δεν είναι ευπρόσδεκτο. Αν υπάρξει παρόμοια κατάσταση, τότε η Τουρκία, όπως πάντα, θα έχει πάρει τα απαραίτητα μέτρα» (Μπιναλί Γιλντιρίμ, πρωθυπουργός της Τουρκίας).

Και ενώ οι Τούρκοι επιχειρούν, έμπρακτα και συστηματικά, να αλιεύσουν ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο και μας δείχνουν με νόημα την ανεμπόδιστη στρατιωτική εισβολή τους στη Συρία για να μας φρονηματίσουν, εδώ στην Ελλάδα παραδέρνουμε στην ονοματολογική παραζάλη του Σκοπιανού, με τυφλά συλλαλητήρια που θυμίζουν την εποχή των «αγανακτισμένων» – και είδαμε πού μας οδήγησαν εκείνα τα συλλαλητήρια. Πλέουμε σαν υπνωτισμένοι στα θολά νερά του ανορθολογισμού, στα παλιά χρόνια όπου ίσχυε ο «από Βορρά κίνδυνος», έχοντας απωθήσει από τη μνήμη μας την τραγωδία της Κύπρου και το πάθημα των Ιμίων. Φανταζόμαστε τη θρυλική γοργόνα να μας ρωτάει αν «ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος» και μοναδική μας έγνοια είναι να απαντούμε εν χορώ «ζει και βασιλεύει στη Μακεδονία».

Μιχαηλ Πασχαλης, Ομότιμος καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης – Τμήμα Φιλολογίας