ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Ο Βενιζέλος και το χαρτόσημο

Kύριε διευθυντά
Από τις τακτικές, απευθείας και εκ του σύνεγγυς, επαφές μου με τις υπηρεσίες ορισμένων από τα πλέον προηγμένα, προνομιούχα και ευημερούντα ιδρυτικά κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Eνωσης, διαπίστωσα με έκπληξη ότι, μιμούμενα την Ελλάδα, άρχισαν τα τελευταία χρόνια να υιοθετούν και να εφαρμόζουν δικές μας δημοσιονομικές μεθόδους και πρακτικές, επικολλώντας, έναντι αντιτίμου, χαρτόσημα στα έγγραφά τους που πρώτοι εμείς, σε παγκόσμια πρωτοτυπία και σε δύσκολες πάλι οικονομικά συνθήκες, είχαμε νομοθετικά θεσπίσει και που όμως, κατά ένα μεγάλο μέρος τους, έχουμε τώρα καταργήσει.  Με το Π.Δ. 28/28.7.1931, ενόψει της επερχόμενης πτώχευσης, ο Ελευθέριος Βενιζέλος θέσπισε τον ισχύοντα μέχρι σήμερα Κώδικα Τελών Χαρτοσήμου, δυνάμει του οποίου όλες οι δανειακές συμβάσεις, μισθώσεις κ.λπ. υπόκεινται σε τέλος χαρτοσήμου 3,6% το οποίο μέχρι 300 δρχ. είχε τη μορφή γραμματοσήμου που ονομαζόταν «κινητόν επίσημα», δηλαδή σήμα που τίθεται με την επικόλλησή του σε αιτήσεις, πιστοποιητικά, επικυρώσεις και λοιπά έγγραφα, για δε τα μεγαλύτερα ποσά εκδιδόταν και εκδίδεται το οικείο αποδεικτικό πληρωμής.

Με το Ν.Δ. 105/69 επιβλήθηκε η δήλωση «περί ατομικής ευθύνης του δηλούντος ή βεβαιούντος» και διετίθετο έναντι αντιτίμου.

Επειδή όμως η δήλωση αυτή παρέπεμπε στο δικτατορικό καθεστώς, μετονομάστηκε και αντικαστάθηκε από τη δήλωση του νόμου 1599/86 και έκτοτε διατίθεται δωρεάν, πλην όμως με το ίδιο ακριβώς περιεχόμενο, όπως άλλωστε ατελώς εκδίδονται και όλα σχεδόν τα πιστοποιητικά του Δημοσίου, αιτήσεις κ.λπ., διατηρουμένου του τέλους 3,6% μόνο για τα μισθώματα και τις δανειακές συμβάσεις.

Σημειωτέον ότι ένα μεγάλο ποσοστό από αυτό το τέλος χαρτοσήμου, όπως άλλωστε και από το προϊόν των λαχείων, ΠΡΟΠΟ κ.λπ. προοριζόταν για συντάξεις κ.λπ.

Η παραδοξότητα συνίσταται στο γεγονός ότι μολονότι εμείς οι Eλληνες είμαστε πάντοτε οι παγκόσμια εμπνευσμένοι πρωτοπόροι σε ιδέες και οι ακαταπόνητοι ρέκτες επίσης στην πρωτοπορία της εφαρμογής τους, εντούτοις εγκαταλείψαμε οικειοθελώς την από το 1931 αποκλειστική μας «ευρεσιτεχνία» και λησμονούμε τη δική μας διαχρονική ρήση ότι «ο εξ ιδίου αμαρτήματος ου δοκεί ζημιούσθαι».

Ηλιας Κ. Κυπραιος – Τέως υπ. ευρωβουλευτής – πολιτευτής Δωδεκανήσου