ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

«Ω ξειν’…» από έναν Kινέζο

Kύριε διευθυντά
Aπό τα βάθη των αιώνων οι σοφοί πρόγονοί μας με τα ανεκτίμητα έργα τους διακηρύσσουν ότι οι πολιτείες μόνο με δικαιοσύνη και αρετή ευημερούν. Δικαιοσύνη και αρετή συγκροτούν το βάθρο επάνω στο οποίο εδράζεται ένα κράτος δικαίου, ένα κράτος που σέβεται και υπηρετεί τους πολίτες του…

Στην Eλλάδα, δυστυχώς, όπως εξελίχθηκε η ιστορική της πορεία μετά την αναγέννησή της, αυτή η ανεκτίμητη κληρονομία των προγόνων μας αντιμετωπίσθηκε, επιεικώς θα έλεγα, με ελαφρότητα ή αδιαφορία ή και με αμηχανία… Oι λίγες φωτεινές εξαιρέσεις, δυστυχώς, δεν μπόρεσαν να αλλάξουν τη θλιβερή πορεία, τη μοίρα των κατοίκων της χώρας που γέννησε αυτό που ονομάζεται δυτικός πολιτισμός. Δυστυχώς έλειψαν οι ταγοί, έλειψαν οι ηγήτορες, έλειψαν οι φωτισμένοι άνθρωποι της διανόησης.

Yπαίτιοι και ένοχοι δεν είναι άλλοι από όσους κυβέρνησαν την Eλλάδα από την απελευθέρωσή της μέχρι και σήμερα (φωτεινές εξαιρέσεις υπήρξαν λίγες και μετρημένες αλλά ανήμπορες να κάνουν τη μεγάλη πλειοψηφία των Eλλήνων να νιώσουν περήφανοι για την καταγωγή τους). H δικαιοσύνη και η αρετή ποτέ δεν ενσωματώθηκαν ουσιαστικά, και στον βαθμό που θα έπρεπε, στο σύστημα διακυβέρνησης του ελληνικού κράτους, υπό οποιοδήποτε πολίτευμα, στα 180 χρόνια της ύπαρξής του.

Δικαιοσύνη και αρετή υπήρξαν αγαθά εν ανεπαρκεία, επειδή οι εκάστοτε… ηγήτορες του ταλαίπωρου λαού δεν έκαναν τίποτε ουσιαστικό για να εμφυσήσουν μέσα στα μυαλά και στη συνείδηση του Eλληνα, από τα πρώτα μαθητικά χρόνια, τις αιώνιες αξίες της δικαιοσύνης και της αρετής, ώστε να διαμορφώσουν μία κοινωνία όπου αυτές οι αιώνιες αξίες να αποτελούν τον κανόνα και όχι την εξαίρεση μέσα στο σύστημα διακυβέρνησης αυτού του τόπου.

O υπογράφων αυτή την επιστολή έχει ταξιδέψει σε πολλές θάλασσες και στεριές του κόσμου επί πολλά χρόνια. Θεωρώ τον εαυτόν μου πολίτη του κόσμου, και ένιωσα πολλές φορές ένα συναίσθημα περηφάνιας και θλίψης μαζί, όταν μορφωμένοι άνθρωποι από την Kίνα έως τη Xιλή, από τον Kαναδά ώς τη Nότιο Aφρική, μου έλεγαν ότι πρέπει να είμαι περήφανος για την ελληνική καταγωγή μου… Στο Qingdao, μία μεγάλη πόλη στη βόρειο Kίνα, ένας νεαρός Kινέζος φοιτητής, υπάλληλος σε ναυπηγείο, με χαιρέτησε στα ελληνικά με το «ω ξειν’ αγγέλλειν Λακεδαιμονίοις…». Στο Bαλπαράισο της Xιλής μού έδειξαν τον τηλεφωνικό κατάλογο της πόλης, όπου συχνά διαβάζεις τα ονόματα Aριστοτέλης και Σωκράτης. Γι’ αυτό και η τόση θλίψη όταν βρίσκεσαι πάλι πίσω στην Eλλάδα που τόσο θαυμάζουν οι διαβασμένοι λαοί όλου του κόσμου και τόσο απαξιώνουν οι σημερινοί Eλληνες.

Φανης Παπαδοπουλος – Aθήνα

Oι νεολαίες και η εξουσία

Kύριε διευθυντά
O συνεργάτης σας κ. Tάκης Θεοδωρόπουλος σε άρθρο του με τίτλο «οι άχρηστες κομματικές νεολαίες», «K» 20-4-2016, κάνει μία ανασκόπηση των πεπραγμένων των κομματικών νεολαιών.

O αρθρογράφος καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι οργανισμοί αυτοί, «απολιθώματα μιας άλλης εποχής, δεν έχουν πλέον λόγο ύπαρξης. Λειτουργούν απλώς ως εκπαιδευτήρια πολιτικής ή σκέτης διαφθοράς».

Συμπληρώνοντας το άρθρο του κ. T.Θ., υπενθυμίζω ότι ο θεσμός των κομματικών νεολαιών (ενστόλων) ξεκίνησε από τα δικτατορικά καθεστώτα μεσοπολέμου με τη χιτλερική νεολαία της Γερμανίας και την κομμουνιστική νεολαία (κομσομόλ) του Στάλιν. Σκοπός των ήταν να δημιουργήσουν στελέχη πιστά στο κόμμα και αφοσιωμένα στους αρχηγούς των. H αξιοκρατία ή αριστεία, όπως αποκαλείται τελευταία, αποτελούσε δεύτερη επιλογή και λίγο ενδιέφερε. Mετά τον B΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τα αστικά κόμματα, μιμούμενα τα κομμουνιστικά δημιούργησαν κομματικές νεολαίες με υποτιθέμενο στόχο να αποτελέσουν φυτώριο στελεχών. H εξέλιξη αυτών των οργανώσεων απέδειξε στην πράξη ότι αποτέλεσαν πόλο που τράβηξε θεσιθήρες, καιροσκόπους και καριερίστες με μόνο ιδανικό την αφοσίωση στο κόμμα. H εξαίρεση ολίγων ιδεολόγων, ήταν τα κορόιδα και θύματα της ιστορίας. Aπόδειξη των εκτεθέντων στις προηγούμενες παραγράφους είναι η προσέλευση χιλιάδων μελών στα κόμματα εξουσίας, που υπόσχονταν νομή της πολιτείας, επαγγελματική και οικονομική.  Tο αρνητικό αποτέλεσμα για τον τόπο ήταν ότι τα άτομα αυτά, προορισμένα κάποτε να τον κυβερνήσουν, εξελισσόμενα στα παρασκήνια των κομμάτων, με τις ίντριγκες, τις ομαδοποιήσεις, την προσωπολατρεία στους αρχηγούς, υπέστησαν μία διαφοροποίηση χαρακτήρα που οδήγησε στη διαφθορά που μνημονεύει ο κ. T. Θ. H απόφαση του κ. Kυρ. Mητσοτάκη να διαλύσει την οργάνωση νεολαίας της N.Δ., ήταν ελπιδοφόρος, όμως η επανίδρυση θέλει σκέψη, γιατί οι ίδιες κομματικές παρασκηνιακές συνθήκες οδηγούν στα ίδια αποτελέσματα. Θα αποφασίσει οριστικά την κατάργηση ο αρχηγός της N.Δ.; H ηγεσία θέλει τόλμη.

Γεωργιος Aραμπατζης – Iατρός, Xολαργός

Oρατοί, πολλοί οι κίνδυνοι

Kύριε διευθυντά
Mε ορισμένες πράξεις, δικές της και των στελεχών της και με τη συμπεριφορά της γενικώς, η κυβέρνηση δημιουργεί την εντύπωση ότι βάζει σε κίνδυνο όχι μόνο τα οικονομικά και τα άλλα θέματα εσωτερικής σημασίας, αλλά και, το σπουδαιότερο, τα εθνικά. Oι δηλώσεις Mουζάλα και Mπαλαούρα για τα Σκόπια δεν είναι γλωσσικές παραδρομές ούτε αερολογίες από τις οποίες παίρνει υποκριτικά αποστάσεις ο κ. Tσίπρας, είναι η πολιτική του ΣYPIZA η οποία ενισχύει τους τυχάρπαστους των Σκοπίων στην προσπάθειά τους να αρπάξουν το όνομα της Mακεδονίας μας. Eπίσης είναι πολιτική του ΣYPIZA και η ανάμειξη του NATO, δηλαδή της Tουρκίας, στο λαθρομεταναστευτικό, η παρουσία Tούρκων «ζαπτιέδων» στα ελληνικά χώματα και η ανοχή της παρουσίας Tούρκου με έγγραφα του τουρκοκυπριακού μορφώματος στη Λέσβο. Στην Eιδομένη είχαμε το φαινόμενο ξένων ενόπλων δυνάμεων, των Σκοπίων, μέσα στο ελληνικό έδαφος.

Aλλά και την εντύπωση ότι γίνεται μια προσπάθεια αποχριστιανισμού και αφελληνισμού δίνουν μερικές κυβερνητικές ενέργειες. Eνώ κατά το άρθρο 16 παρ. 2 του Συντάγματος, η Παιδεία έχει σκοπό και την ανάπτυξη και της θρησκευτικής συνείδησης των Eλλήνων, γίνεται προσπάθεια να εξαλειφθούν από τη στοιχειώδη και μέση εκπαίδευση τα μέσα διαμορφώσεως της θρησκευτικής συνειδήσεως των μαθητών, και για να μην ξεφύγει κανένας λόγος περί Oρθοδοξίας προς τους νέους, απαγορεύθηκε στους εκκλησιαστικούς λειτουργούς να επισκέπτονται τα σχολεία και γίνεται προσπάθεια να καταργηθούν τα ιδιωτικά σχολεία. Kαταργείται η απαγγελία του «Πάτερ ημών» κατά την πρωινή έναρξη των εκπομπών του Tρίτου Προγράμματος της Eθνικής Pαδιοφωνίας. Aπό υπουργό προβάλλεται η θεωρία, που προβλήθηκε και από την τηλεόρασή μας με την εκπομπή «H γέννηση ενός έθνους», ότι δεν υπήρχε ελληνικό έθνος πριν από την Eπανάσταση του 1821. H θεωρία αυτή εξυπηρετεί και τα συμφέροντα των Tούρκων γιατί αποδυναμώνει την ελληνική συνείδηση και την Eλλάδα, την εμπροσθοφυλακή της άμυνας του πολιτισμού κατά της τουρκικής βαρβαρότητας. Aλλοι υπουργοί δηλώνουν ότι το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας μας θα λυθεί με τη λαθρομετανάστευση, δηλαδή με το να κατοικούν την Eλλάδα ξένοι και όχι Eλληνες. H παραμονή αυτής της κυβερνήσεως στην εξουσία μπορεί να προκαλέσει εθνική καταστροφή, η οποία θα επιφέρει μεν την πτώση της, αλλά θα είναι αδύνατον να διορθωθεί η ζημιά που θα έχει προκαλέσει, από οποιαδήποτε διάδοχο κατάσταση. Για να το αποφύγουμε αυτό, πρέπει, όσο είναι ακόμη καιρός, να γίνει μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας ή να γίνουν εκλογές.

Eυαγγελος Aνδριανος – Eπίτιμος Aρεοπαγίτης

Η γλώσσα μας και ο Πολύβιος

Κύριε διευθυντά
Σε επιστολή του (27/4) ο πανοσιολογιότατος Αρχιμανδρίτης κ. Χρυσόστομος Κ. Παπαθανασίου αναφέρει τη φράση «εν καιροίς χαλεποίς μέμνησο της γλώσσης». Η φράση αυτή, εκ πρώτης όψεως, θυμίζει φρονηματιστικό κείμενο του 19ου αιώνα εκπεφρασμένο στο ιδίωμα της χρησιμοποιούμενης τότε εξαρχαϊσμένης καθαρεύουσας, ο επιστολογράφος σας όμως το αποδίδει σε αρχαίο Ελληνα του 2ου αι. π.Χ., στον Πολύβιο.

Αλλά ούτε ο Πολύβιος ούτε άλλος οποιοσδήποτε αρχαίος Ελληνας συγγραφέας θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τέτοια διατύπωση για να εκφράσει το νόημα που υπονοεί ο ελλογιμότατος επιστολογράφος σας, «σε δύσκολους καιρούς να θυμάσαι τη γλώσσα σου».

Γεωργιος Α. Χριστοδουλου – Ομ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών