ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Το «δόγμα Αϊκ», η αξιοπιστία, η επιλογή συνεργατών και η αμφίρροπη μάχη με το ταμπεραμέντο του

grammata-anagnwstwn--4

Κύριε διευθυντά
Για τη νέα κυβέρνηση, σημαντικότερο από το «τι» θα κάνει, είναι το «πώς», το «πότε» και, κυρίως, το «ποιος» (θα το κάνει). Το «τι» (πρέπει να κάνει) είναι γνωστό και καλά εμπεδωμένο. Ομως, το «ποιος», το «πώς» και το «πότε» είναι υπόθεση του μάνατζμεντ, απανταχού. Εκτός από τον δημόσιο τομέα της χώρας μας.

Ως ενδεικτική, παραθέτω μια επιστολή του Αμερικανού προέδρου Αϊζενχάουερ, γραμμένη το 1960, απευθυνόμενη προς τον Harry Luce, εκδότη του Time (από το Hurvard Business Review, March – April, 1977).

Πολλά έχει να θαυμάσει κανείς σε αυτή την επιστολή. Κυρίως, τη διάχυτη παρουσία της τεχνοκρατικής προσέγγισης και την επιχειρηματολογία με καθαρά όρους μάνατζμεντ. Ειδικότερη μνεία αξίζουν και οι ασκήσεις συναισθηματικής νοημοσύνης που αποπνέει το κείμενο.

Παραθέτω χαρακτηριστικά σημεία της επιστολής:

«Αγαπητέ Harry

Αναγνωρίζω μια γενική περιρρέουσα άποψη ότι υπήρξα ένας μάλλον εύκολος – μαλακός πρόεδρος.

[…] Η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει γίνει πλέον τόσο πολύπλοκη και καθοριστική της ζωής όλων μας, που θα ήταν υποκριτικό για κάποιον να ισχυρίζεται ότι θα μπορούσε να κατευθύνει και να ελέγχει όλες τις λεπτομέρειες ενός τόσο κρίσιμου σχεδιασμού.

Η παρουσία άξιων συνεργατών είναι προφανώς απαραίτητη… Ο έλεγχος και η ενθάρρυνση της νομιμοφροσύνης, της αφοσίωσης και της αποτελεσματικότητάς τους απαιτεί υπομονή, κατανόηση, προθυμία ανάθεσης και ανάληψη της ευθύνης για λάθη τους.

[…] Ισως θα έπρεπε να ήμουν περισσότερο απόλυτος στη λήψη και επικοινώνηση των αποφάσεών μου και στην εξαγγελία προγραμμάτων… Πρέπει να προσθέσω ότι ένα από τα προβλήματά μου ήταν και να αντιμετωπίζω – ελέγχω το ταμπεραμέντο μου. Ενα ταμπεραμέντο που είχα να αντιπαλέψω σε όλη μου τη ζωή.

Τέλος, υπάρχει και ένα ακόμη θέμα: να διατηρήσουμε μια σεβαστή εικόνα της αμερικανικής ζωής στα μάτια του κόσμου. Ανάμεσα στις ποιότητες που η αμερικανική κυβέρνηση πρέπει να προβάλλει είναι και αυτή της αξιοπιστίας, της αξιοπρέπειας. Κάτι που ο κύριος εκπρόσωπος της κυβέρνησης έχει χρέος κατεξοχήν να επιδεικνύει. […]

Δικός σας, Αϊκ»

Γιωργος Ι. Κωστουλας, Βούλα