ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Ο τρόπος εκλογής ΠτΔ και η λαϊκή βούληση

Ο τρόπος εκλογής ΠτΔ και η λαϊκή βούληση

Κύριε διευθυντά
Στο «ευφυές» και τόσο διασκεδαστικό (όπως αρμόζει, άλλωστε, στο θέμα) άρθρο του αξιόλογου συνεργάτη της «Κ», συγγραφέως κ. Τάκη Θεοδωρόπουλου («Καθημερινή» 3/1/2020) σχετικά με τον τρόπο επιλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας και με τίτλο «Αρκεί να μη μιλάει πολύ» θα ήθελα να κάνω κάποια σχόλια και παρατηρήσεις:

1) Η πρόταση του κ. Θεοδωρόπουλου περί εκλογής του ΠτΔ διά κληρώσεως μου έφερε στο νου τη θεσμοθετημένη θέση της συριζαϊκής αντίληψης περί επιλογής των σημαιοφόρων στις σχολικές παρελάσεις «διά κληρώσεως» (σχετική η δημοσιευθείσα από 8.11.2017 επιστολή μου με τίτλο «Οι σημαιοφόροι της κλήρωσης») στη στήλη Γράμματα Αναγνωστών της εφημερίδας σας. Παρατηρεί κάποιος ότι η κλήρωση ως κριτήριο επιλογής μπορεί να λειτουργεί πάντοτε ως σανίδα σωτηρίας και σε κάθε περίπτωση, δηλαδή είτε ως λύση ανάγκης σε λογικά αδιέξοδα ή νοητική αχρησία είτε ως ιδεολογική προσέγγιση στον βωμό του σεβασμού των συνταγματικών αρχών της ισότητας κ.λπ.

2) Αναμφισβήτητα ο πιο δημοκρατικός τρόπος επιλογής του ΠτΔ είναι η άμεση εκλογή του από τον λαό, από υποψηφίους μέσα από τον λαό, με κριτήριο μοναδικό την αληθινή αξία και το ήθος του προσώπου (καλός και αγαθός των αρχαίων Ελλήνων) και όχι από υποψηφίους υποδεικνυομένους από πολιτικά κόμματα κατόπιν πολιτικής διεργασίας, επεξεργασίας ή σκοπιμοτήτων.

3) Κατά την προσωπική μου θέση, ο θεσμός του ΠτΔ, όπως λειτουργεί και ασκείται σήμερα στην Ελλάδα, είναι εντελώς «άχρηστος», με μοναδικό λόγο ύπαρξής του την απορρόφηση των σχετικών κονδυλίων από τον ελληνικό προϋπολογισμό για τις δαπάνες λειτουργίας του (μισθοί υπαλλήλων και συμβόλων, ταξίδια, δεξιώσεις, βαρύγδουποι λόγοι και μηνύματα δίχως συνέπεια και αποτέλεσμα).

Συνεπώς, στην περίπτωση αποδοχής της δικής μου πρότασης, ασφαλώς διά τροποποιήσεως νομίμως των σχετικών συνταγματικών διατάξεων, ο τίτλος του άρθρου του κ. Θεοδωρόπουλου «Αρκεί να μη μιλάει πολύ» θα μπορούσε να αντικατασταθεί ως εξής: «Αρκεί να μη μιλάει καθόλου».

Μπεσσυ Παπασωτηριου-Μπενου, Συνταξ. Συμβολαιογράφος