ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

«Αφύλακτες πόρτες» κατά της COVID-19

Κύριε διευθυντά 
Με το lockdown κλείσαμε κάποιες πόρτες στη διασπορά του κορωνοϊού, αλλά αφήσαμε και κάποιες ανοιχτές. Φυσικά δεν αναφέρομαι στα ΜΜΜ, όπου σε ώρες αιχμής συναθροίζονται πολλοί επιβάτες και δεν τηρούνται τα μέτρα. Γιατί εδώ υπάρχει ένα άλλοθι, αφού δεν μπορεί να βρεθεί άμεση λύση. Εκεί που θα ήθελα να εστιάσω είναι σε όσους ανιχνεύονται θετικοί αλλά ασυμπτωματικοί και θα πρέπει να μπουν σε καραντίνα τουλάχιστον 10 ημερών. Μόνο που σε αυτούς συνιστάται από τους επιδημιολόγους ξεχωριστός χώρος διαβίωσης. Και όλα αυτά καλά και ωραία όταν πρόκειται για τάξεις υψηλής διαβίωσης που διαθέτουν μεγάλα διαμερίσματα, μεζονέτες ή και δεύτερες κατοικίες. Τι γίνεται όμως με άπορα άτομα και κυρίως οικονομικούς μετανάστες που συνωστίζονται πέντε και περισσότερα άτομα σε ένα δυαράκι; Γνωρίζουμε ότι σε κάποιες άλλες χώρες, όπως η Αμερική και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όλους αυτούς τους κοιμίζουν σε ειδικά νοικιασμένα ξενοδοχεία, όπου ο καθένας έχει ξεχωριστό δωμάτιο και μπάνιο, αλλά και έτοιμα γεύματα για όσο καιρό κρατάει η καραντίνα. Και το ερώτημα είναι: Εμείς εδώ τι κάνουμε;