ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Περί Δικαιοσύνης και παρεμβάσεων

Κύριε διευθυντά 
Εναυσμα αυτής της επιστολής μου είναι το άρθρο (21.2) του κ. Κώστα Σημίτη για τη Δικαιοσύνη. Και επειδή ύστερα από 64 χρόνια μάχιμης δικηγορίας την εγκατέλειψα για να ετοιμαστώ για την αποδημία μου (διανύω το 99ο), θεωρώ καθήκον μου να γράψω τα εξής: Οι διαπιστώσεις του κ. Σημίτη είναι βάσιμες και ασφαλώς θα ληφθούν υπόψη από τον γιατρό υπουργό που με ιπποκρατικό ζήλο (και αναμενόμενη επιτυχία) προσπαθεί να περιορίσει τις συνέπειές τους. Η ασθένεια που με σύνεση απέφυγε να στηλιτεύσει ευθέως ο κ. Σημίτης είναι η λόγω της «συναδελφικής – συντεχνιακής αλληλεγγύης», η οποία πολύ αργά αλλά εξίσου σταθερά προωθεί τις μολύνσεις στο σώμα της Δικαιοσύνης, που είναι οι κατάδηλα υπαίτια εκδιδόμενες κακές αποφάσεις, που όταν καταγγέλλονται, μένουν ατιμώρητες. Η παρέμβαση κάποιων πολιτικών ή άλλων ισχυρών, και όχι πάντοτε για οικονομικούς λόγους, αποτελεί τη συνήθη αιτία των κακών αποφάσεων. Από οποιονδήποτε όμως και αν προέρχεται η αιτία, πρέπει να πλήττεται αποτελεσματικά ο δικαστής που ενσυνείδητα παρέβη τον όρκο του. Ο δικαστής είναι σαν τον αξιωματικό του στρατού στη διάρκεια μάχης. Η αποφυγή τιμωρίας δεν πλήττει μόνο τον διάδικο που αδικήθηκε, αλλά, και κυρίως, τη Δικαιοσύνη. Αυτό πιστεύω και εύχομαι να περιοριστεί η εξάπλωση αυτού του ιού.