ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Ο αλησμόνητος «γραμματιζούμενος»

Κύριε διευθυντά
Η αρθρογραφία της «Καθημερινής» πάντα επίκαιρη. Διατυπώνονται συχνά άρθρα, και επιστολές, που εκφράζουν διαφορετικούς πολιτικούς (κομματικούς) χώρους. Και αυτό είναι «υγεία» για ένα έντυπο. Τώρα έχουμε επίκαιρη την εκπαίδευση. Να παραταθεί το σχολικό έτος; Να περιορίσουμε την ύλη; Να περάσουν τα παιδιά την τάξη χωρίς εξετάσεις; Στο φύλλο της 5/3/21, είχαμε προτάσεις από τρεις κυρίες για τη δυσλειτουργία των σχολείων. Η κ. Λαμπρινή Κουφάκη, φιλόλογος στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ανατόλια Θεσσαλονίκης, λέει: «Δεν ξέρω αν πρέπει να χαρακτηρίσω τη σχολική χρονιά χαμένη» και αποφαίνεται ότι «ένα πρώτο μέτρο επιβάλλεται να είναι η κατάργηση των εξετάσεων σε όλες τις τάξεις». Η κ. Ελένη Ιωαννίδου, μητέρα μαθητού στο Βαρβάκειο, λέει: «Οι διδακτικές ώρες στο δημόσιο σχολείο χάνονται με ευκολία για λόγους όπως, π.χ., κενά εκπαιδευτικών, συνελεύσεις σε ώρες σχολείου, καταλήψεις μαθητών, άδειες εκπαιδευτικών». Βέβαια, το «Ανατόλια» και το Βαρβάκειο δεν αποτελούν αντιπροσωπευτικό δείγμα των ελληνικών σχολείων. Η κ. Μάρθα Πασχαλίδου, φιλόλογος στο 1ο ΓΕΛ Ευόσμου, λέει: «Θα έπρεπε να έχει ήδη προβλεφθεί υποστηρικτική διδασκαλία για τα παιδιά που έμειναν πολύ πίσω».

Σε άλλο άρθρο διαβάζουμε: «Στη Βρετανία οι εξετάσεις GCSE και A-level με τις οποίες εισάγονται οι τελειόφοιτοι του λυκείου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, δεν θα πραγματοποιηθούν φέτος. Οι μαθητές θα περάσουν στα πανεπιστήμια με τη βαθμολογία των καθηγητών τους». Ας θυμηθούμε πώς λύνονταν τα προβλήματα στην Κατοχή και στον Εμφύλιο. Τότε πολλά σχολεία της υπαίθρου είχαν κλείσει. Το υπουργείο αποφάσισε να χωρίσει το σχολικό έτος σε δύο. Σεπτέμβριο – Δεκέμβριο μία τάξη, Ιανουάριο – Ιούνιο άλλη τάξη. Οι μαθητές των σχολείων που λειτουργούσαν κανονικά, κέρδισαν μία επιπλέον τάξη. Παράλληλα, ίσχυε και ο θεσμός «της κατ’ ιδίαν διδασκαλίας». Δηλαδή δεν ήταν υποχρεωτική η φοίτηση. Διαβάζαμε μόνοι μας ή με τη βοήθεια κάποιου «γραμματιζούμενου» στο χωριό. Στο Πλατύ Ημαθίας, για δύο χρόνια επί Κατοχής βρέθηκε ο γνωστός λογοτέχνης Γεράσιμος Γρηγόρης. Ημασταν μια ομάδα διαφόρων τάξεων. Μας δίδασκε «όλα» τα μαθήματα, Ιστορία, θρησκευτικά, φυτολογία κ.λπ. υποδείκνυε κάθε φορά δύο τρεις σελίδες να διαβάσουμε μόνοι μας. Δίδασκε Αρχαία, Νέα και Μαθηματικά. Τον Ιούνιο πηγαίναμε και δίναμε εξετάσεις μαζί με τους κανονικούς μαθητές. Αν συγκέντρωνες στις εξετάσεις στα τρία «πρωτεύοντα» μαθήματα άθροισμα βαθμών το 30, περνούσες την τάξη. Αδιάφορο τι έπαιρνες στα δευτερεύοντα. Δηλαδή, με άριστα το 20, αν είχες Αρχαία 7, Νέα 10 και Μαθηματικά 13 περνούσες την τάξη. Ετσι περάσαμε τις τάξεις ως κατ’ ιδίαν διδαχθέντες. Αγαπήσαμε τον Γεράσιμο. Ηταν ένας ευγενέστατος άνθρωπος και καλός δάσκαλος.