ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Τα φροντιστήρια και οι… πινακίδες

Κύριε διευθυντά
Πριν από χρόνια, η «Κ» είχε δημοσιεύσει στα Γράμματα Αναγνωστών κείμενό μου στο οποίο μεταξύ άλλων αναρωτιόμουν μήπως, εφόσον οι μαθητές γυμνασίου και λυκείου παρακολουθούν, ούτως ή άλλως, πολλές ώρες την εβδομάδα μαθήματα στα διάφορα φροντιστήρια –ανάλογα με την τσέπη του μπαμπά και τον πανικό της μαμάς–, θα έπρεπε η τελευταία τάξη του λυκείου να γίνει προαιρετική (ενόψει Πανελλαδικών). Ετσι, τα παιδιά εκτός του ότι θα διδάσκονταν ακριβώς την ύλη του υπ. Παιδείας, δεν θα είχαν τη συνήθεια να κάνουν καταλήψεις και απεργίες. Σήμερα, 24 χρόνια μετά, δεν θα έπρεπε να μας προξενεί κατάπληξη η απορία του νεαρού ευέλπιδος, ο οποίος ρώτησε τον καθηγητή του τι θα πει «απόβαση»! Εκτός αυτού πώς είναι δυνατόν οι μαθητές του 2021 να μάθουν τη θαυμαστή ελληνική γλώσσα όταν βλέπουν πινακίδες όπως «metaforikι εταιρεία», «stegno» καθάρισμα ή plynto στα βενζινάδικα (ευτυχώς βοηθάνε τα λατινικά, τουλάχιστον ηχητικά), και ακόμα πινακίδες περήφανα ψηλά σε κολόνες όπως «Αυθημερόν Πιστοποιιτικά». Ούτε τα δύο Νομπέλ ποίησης που πήραμε τους λένε τίποτα.

Προσέξτε ακόμα τις πινακίδες επί της Κηφισίας, από τον Φάρο Ψυχικού, έως σχεδόν την είσοδο στο Μαρούσι. Ολες, εκτός ελαχίστων, είναι γραμμένες σε διάφορες γλώσσες της Ε.Ε., όχι όμως στα ελληνικά. Η αρπαγή της Ευρώπης ωχριά μπροστά στην υφαρπαγή της γλώσσας μας.