ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Τα ρουσφέτια των πολιτικών

Η οικοδομή που σβήνει

Κύριε διευθυντά
Πρέπει να έχουν περάσει τρία ή τέσσερα χρόνια, τότε που μπαίναμε για καλά στο τούνελ της κρίσης, που σε μια δημόσια ομιλία του ο κ. Σαμαράς είχε αναφερθεί στην πτώση της οικοδομικής δραστηριότητας, που βέβαια τότε βρισκόταν ακόμη σε «ειδυλλιακή» κατάσταση σε σχέση με τη σημερινή, και είχε υποσχεθεί ότι από τις πρώτες φροντίδες του, αν και όταν αναλάμβανε την πρωθυπουργία, θα ήταν η αναθέρμανσή της, καθώς είναι παγκόσμια παραδεκτό ότι η οικοδομή αποτελεί την «ατμομηχανή» της οικονομίας με τα τόσα επαγγέλματα και τις τόσες επιχειρήσεις που εξαρτώνται απ’ αυτήν. Είναι λοιπόν περίεργο και ανεξήγητο (;) το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια έχει καταβληθεί ιδιαίτερα «φιλότιμη» προσπάθεια από όλους τους διατελέσαντες πρωθυπουργούς (ο κ. Σαμαράς απλώς συνέχισε και αποτέλειωσε το έργο προκατόχων του) ακριβώς προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Είναι σε όλους γνωστό -εκτός βέβαια από εκείνους που φορούν παραμορφωτικούς φακούς και που δυστυχώς δεν είναι καθόλου λίγοι στον τόπο μας- ότι το κυριότερο πρόβλημα της οικονομίας μας ήταν -και είναι- το υπερτροφικό, δύσκαμπτο, σπάταλο και διεφθαρμένο κράτος μας, με χειρότερο θύμα την ελεύθερη επιχειρηματικότητα. Το «τέρας» -το κράτος- για να εξακολουθήσει να καλοζεί έχει αρμέξει τόσο ανελέητα την «αγελάδα» -ό,τι έχει απομείνει από την ελεύθερη οικονομία- ώστε η αγελάδα κοντεύει να ψοφήσει από την κακουχία. Αλήθεια, αναρωτιέται κανείς σε τι χρησιμεύουν μέσα στην κυβερνητική μηχανή οι τόσες σοφές κεφαλές, οι σπουδαγμένες σε Χάρβαρντ, Γέιλ, LSE και σε άλλες με παρομοίως ηχηρά ονόματα οικονομικές σχολές, τη στιγμή που απ’ ό,τι φαίνεται ένας απλός ασπούδαστος άνθρωπος «της πιάτσας» θα τα κατάφερνε πολύ καλύτερα… Με το να περικόψεις οριζόντια τους μισθούς των κρατικών υπαλλήλων -κι αυτό απρόθυμα, «με το ζόρι», κι εντελώς άνισα, άδικα για κάποιους και χαριστικά για κάποιους άλλους- και ν’ αφήσεις σχεδόν ανέπαφο το «τέρας», ασφαλώς δεν διορθώνεις τίποτε, και αυτό το υποπτευόμαστε εμείς οι θνητοί πού οφείλεται. Είναι απορίας άξιον πώς δεν άσπρισαν ούτε έπεσαν ακόμη τα μαλλιά του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη με τόσους «συνεργάσιμους» συνυπουργούς που τον περιβάλλουν. Μόνο ένας Μητσοτάκης θα μπορούσε να έχει τέτοια όρια αντοχής και τέτοιο σιδερένιο στομάχι Και όσο για την «αγελάδα» -τον ιδιωτικό τομέα- μια και η οικοδομή είναι η ατμομηχανή που τη σέρνει -μισοπεθαμένη-, ας της δώσουμε τη μερίδα του λέοντος σε χαράτσια, ενιαίους φόρους, φόρους υπεραξίας, «πόθεν έσχες», ΦΠΑ, φόρους για ποσά που δεν εισπράχθηκαν λόγω εξωπραγματικών υψηλών αντικειμενικών, γιατί πουθενά αλλού δεν μπορούμε να βρούμε τόσο γρήγορα και τόσο εύκολα χρήματα.

Για να δούμε λοιπόν, τώρα που η αγελάδα πνέει τα λοίσθια, τώρα που και η ατμομηχανή έπιασε πάτο από βενζίνη, τώρα δηλαδή που όλοι οι επιχειρηματίες έχουμε πτωχεύσει ή βρισκόμαστε στα πρόθυρα πτώχευσης και πρώτοι και… χειρότεροι οι κατασκευαστές οικοδομών -και όλα τα συναφή επαγγέλματα- από πού θα βρείτε να εισπράξετε για να θρέψετε το «τέρας» σας(τον κρατικό μηχανισμό) και να επιδείξετε «πρωτογενές πλεόνασμα», κύριοι «σπουδαγμένοι» του Χάρβαρντ, του Γέιλ και του Λόντον Σκουλ οφ Εκονόμικς; Μήπως πελεκάτε το κλαδί όπου θρονιαστήκατε και δεν το ’χετε πάρει χαμπάρι λόγω των πολλών σπουδών;

Και όσο για το βολικό επιχείρημα «αυτά ζητάει η τρόικα, τι να κάνουμε;» ξέρετε πολύ καλά ότι με αυτό πείθετε μόνο τους αφελείς και απληροφόρητους. Αλλα σας ζήτησε η τρόικα -και η… επάρατη Μέρκελ-, από την αρχή, κύριε Παπανδρέου και κύριε Παπακωνσταντίνου, εσάς όμως σας βόλεψε να κάνετε άλλα για να μην κακοκαρδίσετε το τέρας, και φυσικό ήταν να μπερδευτούν και να αγανακτήσουν κι οι ξένοι -οι «τοκογλύφοι» κατά τον κ. Καμμένο και τους ψεκασμένους του- και ν’ αρχίσουν και αυτοί να ζητούν μέσα στην παραζάλη τους κάποια παράλογα πράγματα. Πού να φαντάζονταν τι θα τους περίμενε. Εδώ είναι Ελλάδα, δεν παίζουμε…

Στεφανος Κατσαρκας – Πολιτικός μηχανικός – Θεσσαλονίκη

Ο «Καλλικράτης» αδίκησε και την Αιδηψό

Κύριε διευθυντά
Η Αιδηψός και το Λουτράκι, επειδή ήταν εθνικές λουτροπόλεις με Προεδρικό Διάταγμα του 1934 (ΦΕΚ αρ. φύλλου 23-27-1-1934), ανεξαρτήτως πληθυσμιακού κριτηρίου αναγνωρίσθηκαν ως δήμοι. Το ίδιο και η τρίτη μεγάλη λουτρόπολη της χώρας, τα Καμένα Βούρλα, το 1964. Ερχεται όμως ο «Καλλικράτης» και διατηρεί –καλώς– την έδρα των δύο άλλων λουτροπόλεων και την καταργεί για τον Δήμο Λ. Αιδηψού, παραβιάζοντας έτσι το αρ. 4 του Συντάγματος, το οποίο ορίζει την ισότητα όλων έναντι του νόμου.

Ισότητα του νόμου σημαίνει ότι το νομοθετικό όργανο κατά την ψήφιση του νόμου και η διοίκηση κατά την άσκηση της κανονιστικής αρμοδιότητάς της, υποχρεούνται να μην προβαίνουν σε αδικαιολόγητες και αυθαίρετες διακρίσεις, όπως με τη λουτρόπολη Αιδηψού και εις βάρος της ο νομοθέτης υποχρεούται βάσει του αρ. 4 του Συντάγματος  να εισάγει ίση ρύθμιση για όλους που τελούν υπό αυτές ή όμοιες συνθήκες. Συνεπώς απαγορεύεται η άνιση μεταχείριση των ίσων πραγματικών καταστάσεων ως και ίση μεταχείριση άνισων και ανόμοιων καταστάσεων. Εδώ έγκειται η παραβίαση του Συντάγματος (αρ. 4) εις  βάρος της Αιδηψού.

Οι τρεις εθνικές λουτροπόλεις έπρεπε να αντιμετωπισθούν ομοίως από τον «Καλλικράτη», γιατί έχουμε όμοιες προϋποθέσεις. Το αρ. 4,1 του Συντάγματος περί ισότητας όλων έναντι του νόμου απορρέει άμεσα από την έννοια του κράτους δικαίου και την Αρχή της Νομιμότητας της διοικητικής δράσεως. Εάν πρέπει να γίνει μια τροποποίηση στον «Καλλικράτη», πρέπει να γίνει για την Αιδηψό, γιατί εις βάρος της παραβιάσθηκε κορυφαία συνταγματική διάταξη και εκθέτει στον νομικό ευρωπαϊκό πολιτισμό τη χώρα και το νομικό της κεκτημένο.

Η ισότητα είναι η ψυχή της δικαιοσύνης και το κρηπίδωμα του κράτους δικαίου και δεν υπάρχει τίποτα πιο άνισο από την άνιση μεταχείριση των ίσων. Ποιοι λοιπόν έπαιξαν με τους θεσμούς. Εκείνοι που ζητούν ίση μεταχείριση ή εκείνοι που παραβίασαν το Σύνταγμα; Σε μία εποχή που ο τουρισμός είναι –κατά τον πρωθυπουργό– πρωταθλητής της εθνικής οικονομίας και αποτελεί τη βαριά βιομηχανία της χώρας, επιτρέπεται η παγκόσμιος ναυαρχίδα του ιαματικού τουρισμού, η Αιδηψός, να χάσει την έδρα της και να υπαχθεί σε γεωκτηνοτροφικό δήμο; Ο όρος με τη δημογραφική και κοινωνιολογική έννοια και όχι απαξιωτικα.

Οσο για τους νομοθέτες του «Καλλικράτη», σας αναφέρω τούτο: Με επιτροπή αγώνα Αιδηψίων συμπατριωτών μου ζητήσαμε από τον τότε αρμόδιο υπουργό (Ραγκούση) ακρόαση και λόγω… φόρτου εργασίας μας παρέπεμψε σε μία πράγματι ωραία υφυπουργό (κ. Τζάκρη), η οποία κατά τη συζήτησή μας αγνοούσε πού βρίσκεται το Λουτράκι και η Αιδηψός!

Πώς λοιπόν να νομοθετήσεις άρθρα με τέτοιες άγνοιες; Οταν αγνοείς τις εθνικές λουτροπόλεις, όταν αγνοείς πού βρίσκονται; Ενα νομοθέτημα δεν μπορεί ποτέ να είναι τέλειο. Κανένα ανθρώπινο έργο είναι δίχως λάθη. Κι αυτός ο Θεός, όταν τελείωσε το έργο του και ήρθε η ώρα της βαθμολογίας του, έβαλε «Λίαν καλώς και όχι… άριστα»,  κ. πρ. υπουργέ. Η συνειδητή παραβίαση της Αρχής της ισότητας έναντι του νόμου κηλιδώνει τον νομικό πολιτισμό της χώρας μας. Η γενόμενη αδικία εις βάρος της Αιδηψού πρέπει να αποκατασταθεί με πολιτική πρωτοβουλία του νέου υπουργού Εσωτερικών κ. Αργύρη Ντινόπουλου, ο οποίος έχει αποδείξει ότι και πολιτική τόλμη διαθέτει και πολιτική εντιμότητα και αρετή.

Γιωργος Κ. Σταραντζης – Δικηγόρος

Ανάρμοστη συμπεριφορά

Κύριε διευθυντά
Είναι δύσκολη ίσως και βαρετή μερικές φορές η δουλειά των ανθρώπων που προσφέρουν υπηρεσίες στο κοινό. Αλλος αγοραστής ζητάει να βρει κάτι συγκεκριμένο, άλλος δεν ξέρει τι ζητάει και ο τρίτος μπορεί από παρόρμηση να αγοράσει ό,τι βρει μπροστά του όταν μπει σε κάποιο μαγαζί.

Η σχέση μεταξύ πωλητή και αγοραστή τα ρυθμίζει όλα!

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη συμπεριφορά μιας κυρίας σε κάποιο από τα νησιά μας. Διαφήμιζε τα προϊόντα της στην αγγλική γλώσσα –προφανώς έκανε λάθος την ενθικότητά μου– και όταν είπα απλά «Νο θενξ», για να αποφύγω την πίεσή της, έλαβα την εξής απάντηση: «Θένξι και ξερός, τον κακό σου τον καιρό», έφυγα βέβαια χαρίζοντάς της την ικανοποίηση ότι δεν κατάλαβα την «άψογη» συμπεριφορά της.

Κάτι ανάλογο συνέβη προ ημερών σε άλλο νησί επειδή δεν ψώνισα.

Υπάρχει νόμος προφανώς για ορισμένους εμπόρους να γίνεις πελάτης τους έστω και αν περάσεις έξω από το κατάστημά τους;

Η ευγένειά τους και η καλή συμπεριφορά τους είναι αυτά που απουσιάζουν. Σχολιάζουμε βέβαια άλλους λαούς για την τυπική ή «παγερή» τους ευγένεια. Εμείς είμαστε οι έξυπνοι που τα ξέρουμε όλα!

Δημητρα Παπαμιχαηλ – Χαλκίδα