ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Αξιωματικοί και δημοσιεύματα

Το Φεστιβάλ Αθηνών Κύριε διευθυντά

Τα επικριτικά άρθρα συνεργατών της έγκριτης εφημερίδας σας για την κοινοβουλευτική μου ερώτηση, με την οποία πρότεινα την επιστροφή των Επιδαυρίων στο Εθνικό Θέατρο, συνεχίστηκαν.
Αυτό δεν είναι αρνητικό, αρκεί να δημοσιεύονται και οι απαντήσεις μου, ώστε ο δημόσιος διάλογος να δίνει μια ολοκληρωμένη εικόνα στους αναγνώστες. Η Μαρία Κατσουνάκη γράφει την 10/7/14 για την «Οπισθοδρόμηση με ονοματεπώνυμο», συνδυάζοντας μια σωστή δημοσιογραφική κριτική με μια άστοχη, που αποσκοπεί στη στήριξη ενός μεγάλου λάθους.

Από τη μια πλευρά, η σωστή κριτική της είναι αυτή που καυτηριάζει τη διαρκή ιδεολογική αγκύλωση και άρνηση των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ να αποδεχθούν εκ προοιμίου την οποιαδήποτε σύνδεση των αρχαιοτήτων, όπως αυτών της Αρχαίας Μεσσήνης, με την επιχειρηματικότητα.

Από την άλλη πλευρά, η άστοχη κριτική της είναι αυτή που αναφέρεται στην καλόπιστη και λογικότατη πρότασή μου να επιστραφεί η ευθύνη των Επιδαυρίων στο Εθνικό Θέατρο για εντελώς αυτονόητους λόγους, που και τα μικρά παιδιά μπορούν να καταλάβουν, όχι όμως και η κυρία Κατσουνάκη.

Κύριε διευθυντά. Αποτελεί ξεπεσμό και παρακμή των Επιδαυρίων να μη γίνονται παραστάσεις ημέρα Παρασκευή μόνο και μόνο διότι είναι βέβαιο ότι το φιλοθεάμον κοινό θα αγνοήσει τους ερασιτεχνικούς πειραματισμούς πάνω στα αρχαία μεγαλουργήματα.

Εκ του αποτελέσματος αποδείχθηκε περίτρανα ότι είχα δίκιο. Ας ερευνήσει η κ. Κατσουνάκη, που δηλώνει ότι συχνάζει στην Επίδαυρο, πόσα εισιτήρια κόπηκαν στις 2 τελευταίες σαββατιάτικες παραστάσεις.

Μήπως κόπηκαν μόλις 1.500 και 700 εισιτήρια, αντίστοιχα; Μήπως οι θεατές ήταν κάπως περισσότεροι, αλλά με προσκλήσεις, για να μη φαίνεται εντελώς άδειο το τεράστιο θέατρο των 11.000 θέσεων; Πόσοι θεατές, που είχαν πληρώσει εισιτήριο, αποχώρησαν μέσα στην παράσταση με έντονες αποδοκιμασίες;

Δεν γνωρίζω τον διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών, ούτε αν έχει «ορκισμένους εχθρούς» ή όχι. Σίγουρα εχθρός του είναι ο εαυτός του, εφόσον δεν επιδεικνύει νηφαλιότητα και παίρνει τέτοιες απαράδεκτες αποφάσεις που έχουν βαριές συνέπειες τόσο για τη φήμη του θεσμού των Επιδαυρίων όσο και για την οικονομία της περιοχής. Οι άνθρωποι που απασχολούνται στις γύρω πόλεις και χωριά εξαρτώνται για την επιβίωσή τους από τις ημέρες των παραστάσεων της Επιδαύρου και την επιτυχία τους.

Το συμπέρασμα είναι ότι ως μάνατζερ ο διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών απέτυχε, έχοντας ολοκληρώσει τον κύκλο του, και δεν έχει τίποτε περισσότερο να δώσει.

Ας σημειωθεί ότι η κριτική μου δεν απευθύνεται στους νεαρούς σκηνοθέτες και τους υπόλοιπους συντελεστές των παραστάσεων αυτών, ούτε αμφισβητεί την καλλιτεχνική τους πρόθεση, αλλά επικεντρώνεται στον χώρο που έγιναν, διότι οι συγκεκριμένοι πειραματισμοί δεν ανήκουν στο μεγάλο θέατρο της Επιδαύρου. Υπάρχουν πολλά άλλα μικρότερα θέατρα για τέτοιες προσεγγίσεις.
Δυστυχώς, αντί να περιορισθεί στην όποια έκθεση σεβαστής γνώμης, η κυρία Κατσουνάκη προχωρά σε σχόλια για «κρατικοκέντητες χλαμύδες» και «ωμή ιδιοτέλεια». Οταν αναφέρεται σε «ιδιοτέλεια», μπορεί ενδεχομένως να κοιτάζει στον καθρέπτη, αλλά δεν με αγγίζει.

Εχω την εντύπωση ότι δεν πρόκειται για χιούμορ, ούτε για έντιμη κριτική. Οι αναφορές αυτές υποδεικνύουν σκοπιμότητα. Ας ξέρει ότι με τα γραφόμενά της δεν βοηθά καθόλου τον διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών να συνειδητοποιήσει τα τραγικά λάθη του, παρά μόνον τον παρωθεί να τα συνεχίσει.

Παναγιωτα (Τανια) Ιακωβιδου – Βουλευτής Β΄ Αθηνών της Ν.Δ.

Απάντηση

Η μόνη παρεξήγηση που θα ήθελα να διαλύσω είναι ότι παρά τη σθεναρή επιμονή της κ. Ιακωβίδου ότι δεν δίνονται παραστάσεις στην Επίδαυρο την Παρασκευή, «κι αυτό αποτελεί ξεπεσμό και παρακμή του θεσμού», οι ημέρες δεν περιορίστηκαν. Εκτός από τις δύο πρώτες θεατρικές παραστάσεις, όλες οι επόμενες παρουσιάζονται κανονικά Παρασκευή και Σάββατο, ως είθισται. Εάν κάποιος κόπτεται για τον θεσμό, μια στοιχειώδη πληροφορία ατζέντας την αντλεί από παντού. Κατά τα άλλα αφήνω την επιστολή στην κρίση του αναγνώστη.

Μαρια Κατσουνακη