ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Ο Δίας παρενέβαινε… (και) στη Δικαιοσύνη

Κύριε διευθυντά
Τη Δικαιοσύνη στον μύθο και στην εποχή μας σχολιάζει με το άρθρο του ο κ. Παντελής Μπουκάλας, αναφερόμενος και στον Αισχύλο (22/10).

Πράγματι ο μεγάλος τραγωδός στις «Ευμενίδες» μας χαρίζει την πρώτη ποινική δίκη στην Ιστορία, έστω και μυθολογική, κατά την οποία όχι μόνο λέγονται διαχρονικές αλήθειες, αλλά διαδραματίζονται γεγονότα τα οποία επαναλαμβάνονται 2.500 χρόνια μετά.

Ο Ορέστης, παρά την αποδεδειγμένη ενοχή του, πρέπει να αθωωθεί. Είναι το θέλημα του Δία και το δηλώνει ευθαρσώς ο θεός Απόλλωνας προς τους Δικαστές όταν καταθέτει ως μάρτυρας υπεράσπισης, θέλοντας να προκαταλάβει την απόφασή τους. […Το καλό που σας θέλω να στοχαστείτε και με τη βουλή να πάτε σύμφωνα του πατέρα μου, γιατί από τον Δία πιο πολλή δύναμη κανείς όρκος δεν έχει. (στίχ. 620-623)]. Αλλά και μετά το αποτέλεσμα της ισοψηφίας (πείθονται μόνον 6 από τους 12 Δικαστές) επεμβαίνει η συνήγορος υπεράσπισης θεά Αθηνά και πριν ο πρόεδρος αναγγείλει την απόφαση, αναφωνεί [Κηρύσσω τον Ορέστη αθώον, διότι υπάρχει ισοψηφία. (στίχ. 741)]

Στον θεοκεντρικό Αισχύλο, όπου το καθήκον, ο καταλογισμός των πράξεων του ανθρώπου και η απόδοση της Δικαιοσύνης ρυθμίζονται από τους Αθανάτους, η επιθυμία του Δία έπρεπε να εκτελεστεί έχοντας όμως αγαθό σκοπό, να νικήσει τις κακές Ερινύες και στη συνέχεια να τις εξευμενίσει, όπως και έγινε.

Σήμερα, 25 αιώνες μετά, διανύουμε την εποχή μιας νέας μυθοπλασίας στη Δικαιοσύνη, όπως τονίζει ο αρθρογράφος, επικίνδυνης και άνευ αγαθού σκοπού, θα πρόσθετα.

Ι. Κ. Γεωργιου – Καρδιολόγος