ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Ο φόβος(;) τους και η αξιολόγηση

Κύριε διευθυντά
Ενας μπόμπιρας, ήταν δεν ήταν τριάμισι χρόνων, βεβαιώνει τη μητέρα του: «Μαμά, δεν άνοιξα εγώ το ψυγείο και έβαλα το σκαμνί και έφαγα τα κεράσια» (γεγονός «Δεν θέλουμε αξιολόγηση», βεβαιώνει το 85% των δημόσιων λειτουργών). Μα ακόμα και εάν οι αρνούμενοι να αξιολογηθούν είναι φίλεργοι, πρόθυμοι, εξυπηρετικοί, και γνωρίζουν και τα γράμματα και ιδίως αν επείσθησαν-παρεσύρθησαν από ενδεχόμενες συνδικαλιστικές σκοπιμότητες, δεν παύουν να μας πληροφορούν εμμέσως πλην σαφώς, πως στερούνται: α. της αυτοεκτίμησης-αυτοπεποίθησής τους, β. του θάρρους της γνώμης τους και γ. ευθυκρισίας, αφού δεν αντιλαμβάνονται πως με το αίτημά τους αυτό βεβαιώνουν τον ελληνικό λαό, δηλαδή τους εργοδότες τους, ότι τουλάχιστον για τη δουλειά του δημόσιου λειτουργού στερούνται πολλών βασικών προσόντων. Τους ευχαριστούμε από καρδιάς για την ειλικρίνειά τους.

Πανος Κ. Παναγοπουλος, Γεωπόνος-Οικονομολόγος, διδάκτωρ του Πανεπ. της Σορβόννης, Αίγιον (Ενας από τα εκατομμύρια των εργοδοτών των Ελλήνων δημόσιων λειτουργών).