Υποβολείο

2' 56" χρόνος ανάγνωσης
Ακούστε το άρθρο

Κοίτα τι παθαίνουμε. l Εκεί που πριν από πέντε μήνες βολτάραμε ξένοιαστοι στους κήπους της Γεθσημανής και στα μονοπάτια του Ορους των Ελαιών, να βρεθούμε ξαφνικά σταυρωμένοι, με ατσαλόπροκες στα χέρια και τα πόδια. l Διότι για να το λέει ο μέχρι πρότινος πρωθυπουργός, έτσι θα ’ναι, δεν μπορεί να τερατολογεί ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης: l «Δεν παίζουμε στα ζάρια τα ιμάτια της δημοκρατίας, στηρίζοντας τη Δεξιά του κ. Μητσοτάκη στα μεγάλα ζητήματα, την ώρα που ο λαός μας σταυρώνεται από την πολιτική της», είπε κι ελάλησε. l Αυτό βέβαια το είπε μιλώντας σε ακροατήριο ζόμπι l -σε κάτι ληγμένα του Πασόκ, που ανέσυρε από χρονοντούλαπα και ντιβανοκασέλες- l με σκοπό να καρφώσει το Κίνημα Αλλαγής, ότι και καλά «στηρίζει τη Δεξιά». l Αλλά θέλει και πολύ ο Τσίπρας από ένα ρητορικό κάρφωμα να φτάσει να διακηρύσσει ότι ο λαός κρεμάται ήδη επί ξύλου από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, l εκεί ψηλά, εκεί ψηλά, εκεί ψηλά στον Γολγοθά; l Σιγά το πράμα και τη σοβαρότητα που διακυβεύει. l Αλλά αν τώρα, με μόλις πέντε μήνες Μητσοτάκη, μας βλέπει κιόλας στο σταυρό, l φαντάσου τι θα λέει σε τρία χρόνια. l Σαπάκια θα μας βλέπει, κρεμασμένα εκεί ψηλά, να μας τσιμπολογάνε γύπες και κοράκια. l Κι όλ’ αυτά για τι; Για να «εμψυχώσει» κάτι ζόμπι. l Ηλί, ηλί -για λιμά κι ημιθανή! l (Οντως δεν έχει το θεό του· l άκου να βλέπει σταυρώσεις χριστουγεννιάτικα). l Καλά λένε «τα εν οίκω μη εν δήμω». l Γι’ αυτό ακριβώς εκράχθη κατ’ αυτάς η Στέγη Ωνάση. l Επειδή τις διαπιστωμένες καιρό τώρα και επανειλημμένως l -από το Υποβολείο τουλάχιστον- l εμμονές της με τη «νεωτερικότητα» και την «πρωτοπορία», που ενδημούν αδυσώπητες στις σκηνές της, αποφάσισε αλαζονικά να τις επιδείξει l -χειρότερα: να τις επιβάλλει- l εν δήμω. l Με τον γνωστό ψυχροπολεμικό «χριστουγεννιάτικο» φωτισμό στη Βασιλίσσης Σοφίας.

l «Πού πας κυρά μου;!», θα έλεγε αν ζούσε ο Νικολάκης, θρυλικό γκαρσόνι-στοιχειό του Εθνικού, όπως το είχε πει, κατά το θρύλο, στη Μαίρη Αρώνη, διακόπτοντας την πρόβα, γιατί δεν του άρεσε καθόλου η «είσοδός» της σε μια σκηνή. l Βέβαια, λεφτά σου (που λέει ο λόγος) είναι, μπορείς να τα διαθέτεις όπως θες, εκμαιεύοντας «μεταμοντέρνες» θεατρικές παραστάσεις l στις οποίες συνήθως δεν καταλαβαίνει η αριστερά τι ποιεί η δεξιά. l (Εξ ου και οι φήμες ότι εισπρακτικώς δεν πάει καθόλου καλά η Στέγη -αλλά γι’ αυτό, ου φροντίς βεβαίως. l Δεν μας αφορά, όπως δεν ενδιαφέρει εσάς τι λέμε εμείς, «οι μπαγιάτικοι» l -ας είν’ καλά τα αφρόψαρα που εκπαιδεύει αρκούντως κάθε καλοκαίρι το Φεστιβάλ Αθηνών, ώστε να βρίσκουν και το χειμώνα αρμόδιο ενυδρείο). l Οι δρόμοι όμως της πόλης, και δη γιορτάδες μέρες, δεν είναι, l ω Στέγη και ω αληθώς εθνευεργετικό Ωνάσειο Ιδρυμα, l σκηνή για επιδείξεις μοντερνιάς ή «υψηλής» κι ανεπίδοτης αισθητικής.

l Συνελόντι ειπείν -αλλά το είπε επιγραμματικά την περασμένη Τρίτη ο Μιχάλης Τσιντσίνης στη στήλη του: l «Είναι άλλο να πηγαίνεις εσύ στη Στέγη, και άλλο να σου έρχεται η Στέγη στο κεφάλι». l Ωστόσο εσείς, δήμαρχε Μπακογιάννη, θα το ’χετε πάρει ήδη το μάθημα: l Οχι «παραχωρήσεις» εν λευκώ όταν πρόκειται για δημόσιο χώρο.

l Εκπονείς εσύ, ως Δήμος, τα όποια σχέδια l (φωτισμών, στολισμών, έργων, διευθετήσεων κτλ.) και κατόπιν αναζητείς χορηγούς να υιοθετήσουν ό,τι εσύ, ως Δήμος, έχεις αποφασίσει. l Καθαρά πράγματα, καθαρές κι οι ευθύνες. l Μόνον έτσι, και δυσάρεστα αποφεύγονται, και η συνέχεια της συμμετοχής χορηγών εξασφαλίζεται: l διότι μετά τα φετινά καζάντια και τα κραξίματα, ποιος θα δεχτεί του χρόνου να βάλει τα λεφτά του, και ν’ ακούσει κι από πάνω τα εξ αμάξης;

Λάβετε μέρος στη συζήτηση 0 Εγγραφείτε για να διαβάσετε τα σχόλια ή
βρείτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει για να σχολιάσετε.
Για να σχολιάσετε, επιλέξτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει. Παρακαλούμε σχολιάστε με σεβασμό προς την δημοσιογραφική ομάδα και την κοινότητα της «Κ».
Σχολιάζοντας συμφωνείτε με τους όρους χρήσης.
Εγγραφή Συνδρομή
MHT