ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Νόμιμο το διάταγμα για την Προεδρία της Κυβέρνησης

Νόμιμο το διάταγμα για την Προεδρία της Κυβέρνησης

Νόμιμο, άλλα με κάποιες παρατηρήσεις, κρίθηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας το σχέδιο προεδρικού διατάγματος που αφορά στη συγκρότηση της Προεδρίας της Κυβέρνησης, με στόχο την υποστήριξη σε κρίσιμα θέματα του πρωθυπουργού, διπλωματικά, θεσμικά, επικοινωνίας και άλλα.

Το σχέδιο που επεξεργάστηκε το Ε’ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας με πρόεδρο τον Παναγιώτη Ευστρατίου κρίθηκε νόμιμο, όμως διατυπώθηκαν παρατηρήσεις σχετικά με τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και την εποπτεία τους από την πολιτεία.

Το δικαστήριο επισημαίνει στην γνωμοδότηση του, πως δεν νοείται σύστημα «κρατικής εποπτείας» του Τύπου και η ραδιοφωνία και η τηλεόραση υπάγονται ήδη στον «άμεσο έλεγχο του κράτους» και στην αρμοδιότητα του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου.

Από το δικαστήριο σημειώνεται, ότι η συγκρότηση της Προεδρίας της Κυβέρνησης είναι προς σωστή κατεύθυνση, διότι έτσι «διασφαλίζεται η συνοχή και η αποτελεσματικότητα του κυβερνητικού έργου».

Η Προεδρία της Κυβέρνησης υπάγεται απευθείας στον ίδιο τον πρωθυπουργό, έχει σχεδιαστεί με βάση τις αρχές του επιτελικού κράτους και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τις εξής Γενικές Γραμματείες: α) Πρωθυπουργού, β) Νομικών και Κοινοβουλευτικών Θεμάτων, γ) Συντονισμού, δ) Επικοινωνίας και Ενημέρωσης και ε) Ειδική Γραμματεία Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος  (Ο.Π.Σ.) Παρακολούθησης και Αξιολόγησης του Κυβερνητικού Έργου.

Για τα στελέχη της Προεδρίας της Κυβέρνησης προβλέπονται 400 περίπου άτομα ενώ το ετήσιο κόστος ανέρχεται σε 184χιλιάδες ευρώ.

Ειδικά για τα θέματα του Τύπου, η γνωμοδότηση του ΣτΕ αναφέρει μεταξύ άλλων, «στην έννοια των μέσων ενημέρωσης του άρθρου 20 του σχεδίου περιλαμβάνονται, λόγω της ευρύτητας της διατύπωσης, τόσο ο Τύπος όσο και τα οπτικοακουστικά μέσα ενημέρωσης».

Όμως, «κατά το άρθρο 14 του Συντάγματος δεν νοείται σύστημα “κρατικής εποπτείας” του Τύπου, ενώ κατά το άρθρο 15 παρ. 2 του Συντάγματος η ραδιοφωνία και η τηλεόραση υπάγονται στον “άμεσο έλεγχο του κράτους”, έννοια που υπερβαίνει, ως προς την έκταση και το περιεχόμενο, την έννοια της κρατικής εποπτείας, φορέας δε ελέγχου και επιβολής κυρώσεων στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα είναι αποκλειστικώς το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης και όχι η Κεντρική Δημόσια Διοίκηση».