ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ο ξένος Τύπος για τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, τις κινήσεις και τις συνεργασίες του

o-xenos-typos-gia-ti-niki-toy-syriza-tis-kiniseis-kai-tis-synergasies-toy-2065187

Η επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ μονοπώλησε χθες το ενδιαφέρον του διεθνούς Τύπου, αν και η υποδοχή της ήταν αντιφατική. «Σαφής εκλογική νίκη για τον τρόμο της Ευρώπης» είναι το πρωτοσέλιδο της γερμανικής ταμπλόιντ εφημερίδας Bild, που απηχεί σε μεγάλο βαθμό τη διάθεση της γερμανικής κοινής γνώμης απέναντι στη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ. «Δώστε στον Τσίπρα μια ευκαιρία», αναφωνεί στη δική της ανταπόκριση η Zeit, ιστορική εφημερίδα του πρώην καγκελάριου Χέλμουτ Σμιτ.

«Θα επιτρέψει η Ευρώπη τον εκβιασμό της από τον Τσίπρα;», αναρωτιέται στη σχετική της ανάλυση η εφημερίδα Welt. «Εναρξη μιας νέας πολιτικής στην Ευρώπη» θα πρέπει κατά το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel να σημάνει η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ. «Επιδείξτε σκληρότητα! Καμία υποχώρηση! Καμία διαγραφή χρέους! Μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας να κέρδισε τις χθεσινές εκλογές, αλλά με τις διεκδικήσεις του δεν πρόκειται να έχει ιδιαίτερη τύχη. “Κούρεμα”; Τέλος της λιτότητας; Χωρίς εμάς. Αυτή η στάση είναι διαδεδομένη στη Γερμανία και αναμένεται να κυριαρχήσει στο αποψινό Eurogroup. Δεν είναι όμως ούτε λογική ούτε ρεαλιστική», γράφει ο αρθρογράφος Χένρικ Μίλερ της έγκυρης επιθεώρησης.

«Ο τρόμος της Ευρώπης»

Προκλητικό πρωτοσέλιδο επέλεξε χθες το βράδυ η «συνήθης ύποπτη» γερμανική Bild, αναγράφοντας με πηχυαίο τίτλο «Ξεκάθαρη εκλογική νίκη για τον τρόμο της Ευρώπης» και μεγάλη φωτογραφία του Αλέξη Τσίπρα να χαιρετά το πλήθος έξω από τα γραφεία του κόμματος στην Κουμουνδούρου. Σε μια προσπάθεια να μην κουράσει τους αναγνώστες της, που ουδόλως αρέσκονται άλλωστε να διαβάζουν, η εφημερίδα ανήρτησε βίντεο με τον ανταποκριτή της στην Αθήνα Πάουλ Ροντσχάιμερ, γνωστό από το τέχνασμα μοιράσματος δραχμών στο Σύνταγμα κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων του 2011, να αναλύει τις πολιτικές εξελίξεις με τρόπο αρκούντως εύπεπτο για το κοινό του σκανδαλοθηρικού φύλλου.

Ιστορική νίκη της ριζοσπαστικής Αριστεράς ανήγγειλε χθες το βράδυ στην πρώτη σελίδα της ηλεκτρονικής έκδοσής της η γαλλική Le Monde, μνημονεύοντας στην πρώτη κιόλας πρόταση τον ηγέτη του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα. Το σημαντικό ποσοστό της «νεοναζιστικής» Χρυσής Αυγής απασχολεί και αυτή κατά προτεραιότητα το δημοσίευμα, όπως και η ατυχής εμφάνιση στην κάλπη του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου. Εκτενή αναφορά αφιερώνει επίσης η εφημερίδα στο ενδεχόμενο εξόδου της χώρας μας από τη Ζώνη του Ευρώ, αναλύοντας κατά προτεραιότητα τις επιπτώσεις μιας τέτοιας εξέλιξης για τη γαλλική οικονομία. Αναζητώντας, ωστόσο, απόψεις νομικών για το ζήτημα αυτό, ο συντάκτης του άρθρου καταλήγει ότι το Grexit δεν είναι εφικτό, ούτε και επιθυμητό από καμία πλευρά, καθώς αποτελεί απλώς διαπραγματευτικό χαρτί στην ευρωπαϊκή πολιτική σκακιέρα.

Σε διαφορετικό μήκος κύματος βρίσκεται η Liberation, με την απεσταλμένη στην Αθήνα να μεταδίδει τον ενθουσιασμό που διακατέχει τη λεγόμενη «Ταξιαρχία Καλημέρα». «Πρόκειται για 300 νέους που ήρθαν στην Αθήνα από το Μιλάνο και τραγουδούν αυτή τη στιγμή το τραγούδι των παρτιζάνων “Bella Ciao” δίπλα στο περίπτερο του ΣΥΡΙΖΑ», γράφει στην εφημερίδα η απεσταλμένη.

Στο «χρώμα» δίνει έμφαση και ο ανταποκριτής του γαλλικού περιοδικού Le Point, που περιγράφει ως εξής τη σκηνή στην ατυχώς –για χθες– ονομαζόμενη πλατεία Κλαυθμώνος: «Το πλήθος κραυγάζει με πάθος, χειροκροτήματα, κάποια δάκρυα, υψωμένες γροθιές, σημαίες ανεμίζουν για να υποδεχθούν το απροσδόκητα υψηλό ποσοστό που συγκέντρωσε το κόμμα, κάτω από το παγωμένο ηλεκτρονικό βλέμμα δεκάδων τηλεοπτικών καμερών από όλο τον κόσμο, που υπομονετικά περίμεναν εκεί για ώρες. Οι ξένοι δημοσιογράφοι δεν είχαν παρά να διαλέξουν μέσα σε αυτή τη γλωσσική Βαβέλ από πού θα έπαιρναν δηλώσεις».

Οι προβλέψεις των «Τάιμς»

Μακριά από γλαφυρές περιγραφές και συναισθηματισμούς στάθηκε χθες η δημοσιογραφική ομάδα των «Τάιμς της Νέας Υόρκης», επιλέγοντας να μεταδώσει με σχεδόν στεγνό –αλλά αναμφίβολα κομψό– ύφος τα τεκταινόμενα χθες το βράδυ. Παρά την έλλειψη διασκεδαστικών περιγραφών, όμως, η ανάλυση παραμένει εύστοχη, προμηνύοντας ενδεχόμενες κινήσεις κυβερνητικής συνεργασίας μεταξύ ενός παρ’ ολίγον αυτοδύναμου ΣΥΡΙΖΑ και του ευρωσκεπτικιστικού, λαϊκίστικου κόμματος των ΑΝΕΛ.