ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Αποψη: Χίλιες τετρακόσιες δεκατέσσερις ημέρες

apopsi-chilies-tetrakosies-dekatesseris-imeres-2288044

1.414 ημέρες κυβερνά τη χώρα ο Αλέξης Τσίπρας. Οχι 100. Με «καθαρό» μυαλό πάντα. Χωρίς πολιτική και ιδεολογία, αλλά με έναν και μοναδικό στόχο: την εξουσία. Με όπλα το αδιάκοπο ψέμα, τις επιχειρήσεις μίσους και διχασμού, την εργαλειοποίηση προσώπων και θεσμών: Από προσωπικότητες της Αριστεράς και της Ν.Δ. ώς τη Δικαιοσύνη και την Εκκλησία.

O κ. Τσίπρας αλλάζει διαρκώς προσωπείο αλλά το πραγματικό του πρόσωπο οι Ελληνες πλέον το έμαθαν καλά. Παριστάνει τον μεταρρυθμιστή, αλλά παθαίνει αλλεργία με την αναθεώρηση του άρθρου 16 για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.
Παριστάνει ότι εκπροσωπεί τους αδύναμους. Στην τετραετία του ωστόσο, η φτώχεια εξαπλώθηκε, οι μισθοί μειώθηκαν, οι εργασιακές σχέσεις επιδεινώθηκαν, η υπερφορολόγηση διέλυσε τη μεσαία τάξη. Παρίστανε ότι θα έδινε ελπίδα στους νέους. Στην τετραετία του έγιναν μετανάστες ακόμη περισσότεροι, ενώ όσοι έμειναν εδώ ζουν με το χαρτζιλίκι του παππού. Θα στήριζε τους συνταξιούχους, αλλά τους έκοψε το ΕΚΑΣ.

Παριστάνει τον «κληρονόμο» του «ηθικού πλεονεκτήματος» της Αριστεράς, αλλά το διέλυσε στο Μάτι και τη Μόρια περιφρονώντας την ανθρώπινη ζωή και το αποτελείωσε με τα σκάνδαλα της κυβέρνησής του: τη ΔΕΠΑ, το Θριάσιο, το αεροδρόμιο, τα βλήματα στη Σαουδική Αραβία, τη διαπλοκή με κάθε λογής επιχειρηματικό συμφέρον. Καταγγέλλει τη «δήθεν ακροδεξιά» στροφή της Ν.Δ. αλλά συνεργάστηκε αρμονικά με τους ακροδεξιούς ΑΝΕΛ.

Ο κ. Τσίπρας πίστευε ότι όλα αυτά θα τα αντιπαρέλθει. Από το καλοκαίρι του 2015 στόχευε σε μια διαρκή συναίνεση-υποταγή των πολιτικών του αντιπάλων. Του γκρέμισε το όνειρο πολύ έγκαιρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης ζητώντας εκλογές, πολιτική αλλαγή, δημιουργώντας ένα κύμα στην κοινωνία: «φύγετε». Οταν απομονώθηκε στην Ελλάδα, αποφάσισε να στηριχθεί απολύτως από το εξωτερικό, κάνοντας οτιδήποτε, ακόμη και ενάντια στα εθνικά μας συμφέροντα, όπως η απαράδεκτη συμφωνία των Πρεσπών. Τρομοκρατημένος απ’ τη λαϊκή αντίδραση στο θέμα των Σκοπίων, πέταξε τόνους λάσπης στους αντιπάλους του κατασκευάζοντας τη σκευωρία της Novartis. Και πάλι η αποφασιστική στάση του Κυριάκου Μητσοτάκη τον αποδιοργάνωσε. Αυτές οι κρίσιμες αποφάσεις του προέδρου της συσπείρωσαν τη Ν.Δ. προσελκύοντας τους πολίτες που, ανεξάρτητα από τις προηγούμενες επιλογές τους, τώρα θέλουν να τελειώνουν με τον λαϊκισμό και τη δημαγωγία.

Και μπροστά στις κάλπες ο κ. Τσίπρας καταφεύγει στα γνωστά: σκανδαλολογία και ακατάσχετη παροχολογία, σε μια απογοητευμένη κοινωνία. Είναι έτοιμος να τινάξει στον αέρα ό,τι έχει απομείνει όρθιο στην οικονομία. Για άλλη μια φορά βάζει το προσωπικό του συμφέρον πάνω από το εθνικό. Εδεσε τη χώρα χειροπόδαρα με βαρύτατες μνημονιακές υποχρεώσεις και υποθήκευσε τη δημόσια περιουσία για 100 χρόνια. Και τώρα, με την ανευθυνότητά του, δρομολογεί τη χώρα σε νέα αδιέξοδα.

Τους νέους αυτούς κινδύνους μπορεί να τους αντιμετωπίσει μόνο μια ισχυρή πλειοψηφία των δυνάμεων της ευθύνης, της πολιτικής αλλαγής και των μεταρρυθμίσεων, η οποία θα επιβάλει την πολιτική σταθερότητα. Γι’ αυτό οι επόμενες εκλογές θα είναι τελικά μια σύγκρουση δύο κόσμων. Της αλήθειας, της ρεαλιστικής ελπίδας, της υπευθυνότητας, απέναντι στις δυνάμεις του ψέματος, της δημαγωγίας, της οπισθοδρόμησης. Ουδετερότητα σε αυτήν την τελική μάχη δεν μπορεί να υπάρξει.

Τις εκλογές τις κερδίζει αυτός που επιβάλλει το διακύβευμα, εκφράζοντας τις ανάγκες των πολλών. Οι πολίτες απογοητευμένοι απ’ το χθες, θέλουν να πάνε επιτέλους μπροστά!

Το «φύγετε» είναι η προϋπόθεση του «Ελλάδα μπορούμε». Η απαίτηση της κοινωνίας είναι η δυναμική, αποφασιστική καταδίκη αυτής της τετραετίας της αποτυχίας, που συνδέεται διαλεκτικά με τη θετική εναλλακτική πρόταση για την πατρίδα μας. «Ελλάδα μπορούμε» σημαίνει: απελευθέρωση της οικονομίας, δουλειές, ασφάλεια, ανοιχτή, δημιουργική παιδεία για όλους. Τελικά αναγέννηση της Ελλάδας. Πρόοδος για τους πολλούς και όχι μόνο για τις ελίτ.

Η Ελλάδα έχει ανάγκη από ισχυρή επανεκκίνηση, με καθαρές απαντήσεις στα πραγματικά διλήμματα. Ευκαιρίες και δουλειές για τους πολλούς ή φτώχεια και επιδόματα ελεημοσύνης; Αξιοκρατία ή πελατειακές αντιλήψεις; Αξιολόγηση παντού ή κομματικό κράτος; Ασφάλεια ή χάος; Πατριωτισμός και αξιοπρέπεια ή συνεχείς εθνικές υποχωρήσεις;

Δίνοντας τις σωστές απαντήσεις, η Ν.Δ. απευθύνεται σε όλους τους πολίτες. Στα 3,4 εκατομμύρια ανθρώπους που την ψήφισαν το 2004. Καθοδηγείται από τη σοφή ρήση του Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1974 ότι οι ετικέτες Δεξιά – Κέντρο – Αριστερά είναι παραπλανητικές. Γι’ αυτό υποδέχεται εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνίδες και Ελληνες, που αποφασίζουν να κάνουν υπερβάσεις ζωής, για το καλό της πατρίδας. Οπως επίσης ξαναβρίσκει το νήμα της επαφής με τα 3,4 εκατομμύρια ανθρώπους που την ψήφισαν το 2004. Η μάχη θα είναι πολύ σκληρή και θα τελειώσει μόνο το βράδυ των εκλογών.

Δεν μπορεί να υπάρχει καμία επανάπαυση. Συναγερμός των δημιουργικών δυνάμεων της χώρας για τη μεγάλη νίκη.

* O κ. Τάκης Θεοδωρικάκος είναι επικεφαλής Στρατηγικού Σχεδιασμού και Επικοινωνίας της Ν.Δ.