ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Κλειστός αγωγός γεμάτος μικρόβια και απόβλητα…

Τρία χρόνια πέρασαν από την παράδοση των οδικών και υδραυλικών έργων στον Κηφισό, μήκους 10 χλμ., που μετέτρεψαν τον ποταμό σε έναν κλειστό αγωγό από μπετόν, αλλά τα προβλήματα φαίνεται πως τώρα αρχίζουν, καθώς ρύπανση και δυσοσμία πνίγουν τους παραλιακούς δήμους. Σειρά δειγματοληψιών από διαφορετικά σημεία του ποταμού που πραγματοποίησε πρόσφατα ο Δήμος Ρέντη και στάλθηκαν προς ανάλυση σε ανεξάρτητη εταιρεία μετρήσεων, κατέδειξαν ότι η ποιότητα του νερού στο εγκιβωτισμένο τμήμα προσομοιάζει με αυτήν ενός βιολογικού καθαρισμού εξαιτίας της ρίψης επεξεργασμένων ή μη βιομηχανικών αποβλήτων και της στασιμότητας που παρουσιάζουν τα ύδατα λόγω των αντιπλημμυρικών έργων που έγιναν εκεί. Την ίδια ώρα, ΥΠΕΧΩΔΕ και ΕΥΔΑΠ «σφυρίζουν αδιάφορα», διαβεβαιώνοντας τους πάντες ότι όλοι οι βιομηχανικοί αγωγοί έχουν κλείσει και ότι δεν εισρέουν στο ποτάμι βιομηχανικά απόβλητα. Ωστόσο, την περασμένη Πέμπτη η Νομαρχία Πειραιά -με αφορμή μια ακόμη εκτεταμένη ρύπανση από μεγάλα τεμάχια γαλακτοποιημένων ελαιωδών αποβλήτων που συνοδευόταν από έντονη και δυσάρεστη οσμή- κατήγγειλε τις αρμόδιες υπηρεσίες ότι «εθελοτυφλούν», τονίζοντας παράλληλα ότι πέραν των στερεών ή υγρών ρύπων που φθάνουν από το ανοιχτό τμήμα, διάφορες βιομηχανίες των νοτίων περιοχών έχουν συνδέσει παρανόμως τους αγωγούς των αποβλήτων τους με εκείνους των ομβρίων υδάτων της ΕΥΔΑΠ, με αποτέλεσμα ο κλειστός Κηφισός να έχει μετατραπεί σε έναν ανήλιαγο αγωγό μικροβίων και κουνουπιών.

Τετραπλό έγκλημα

«Πριν από ακριβώς έναν χρόνο οι ελεγκτές μας συνέταξαν έκθεση-καταπέλτη για όσα συντελούνται στην περιοχή από τη ρύπανση του ποταμού με βιομηχανικά απόβλητα. Ενα χρόνο μετά, ερχόμαστε αντιμέτωποι με την ίδια κατάσταση, καθώς δεν έγινε τίποτα για την επίλυση των προβλημάτων. Η πολιτεία πρέπει, επιτέλους, να αντιδράσει, διότι η εικόνα του ποταμού, ο οποίος έχει πλέον γίνει οχετός αποβλήτων, δεν περιποιεί τιμή για κανέναν» τονίζει, μιλώντας στην «Κ», ο νομάρχης Πειραιά κ. Γιάννης Μίχας.

«Αυτή τη στιγμή στον Κηφισό συντελείται ένα τετραπλό περιβαλλοντικό έγκλημα. Το πρώτο είναι η ρύπανση από την παράνομη έκχυση βιομηχανικών αποβλήτων. Το δεύτερο είναι η φυσική και επόμενη ρύπανση του Αργοσαρωνικού μέσω του δικτύου αποχέτευσης, αφού εκεί καταλήγουν τα νερά του ποταμού. Το τρίτο είναι η υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων των όμορων δήμων, που συχνά υποφέρουν από τη δυσοσμία που εκλύουν τα απορριπτόμενα απόβλητα και την ηχορρύπανση. Το τέταρτο είναι η υποβάθμιση της ποιότητας ζωής όλων των κατοίκων του Λεκανοπεδίου αφού, και σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές πόλεις που έχουν διατηρήσει, αξιοποιήσει και εντάξει ομαλά τους υδάτινους όγκους που τις διασχίζουν, εμείς στερούμαστε αυτού του προνομίου από την εξαφάνιση του φυσικού ποταμού και την μετατροπή του σε αγωγού αποβλήτων», σημειώνει ο κ. Μίχας.

Τα έργα δεν έχουν παραληφθεί

«Ενημερώσαμε την ΕΥΔΑΠ και το ΥΠΕΧΩΔΕ για τη ρύπανση του ποταμού αλλά όλοι δηλώνουν αναρμόδιοι. Η ΕΥΔΑΠ διατείνεται ότι τα νερά δεν περιέχουν υγρά απόβλητα, ενώ από τη Γενική Διεύθυνση Υδραυλικών Εργων του ΥΠΕΧΩΔΕ, αντί άλλης απάντησης, μας δήλωσαν ότι για το θέμα είναι σκόπιμο να επιληφθεί η Υπηρεσία Ειδικών Συγκοινωνιακών Εργων, η οποία επόπτευε την κατασκευή των έργων αναδιευθέτησης του Κηφισού, αφού όπως μας είπαν τα έργα δεν έχουν παραληφθεί και δεν γνωρίζουν εάν έχουν πλήρως ολοκληρωθεί», υπογραμμίζει στην «Κ» ο δήμαρχος Ρέντη κ. Γιώργος Ιωακειμίδης, και εύλογα διερωτάται «πόσο αξιόπιστο μπορεί να θεωρείται ένα έργο όταν τυπικά δεν έχει ακόμη παραληφθεί».

«Ακόμη και αν το κλειστό τμήμα έχει σχεδιαστεί ικανοποιητικά, η επιλογή να σκεπαστεί ο Κηφισός δεν επιτρέπει οποιαδήποτε παρέμβαση σε περίπτωση που στο μέλλον υπάρξει ανάγκη», τονίζει ο κ. Δημήτρης Κουτσογιάννης, καθηγητής τμήματος Πολιτικών Μηχανικών στον Τομέα Υδατικών Πόρων του ΕΜΠ και μέλος του Φορέα Διαχείρισης και Ανάπλασης Κηφισού και καταλήγει. «Το θέμα του Κηφισού, ως ποταμού και όχι ως οδικού άξονα, είναι ιδιαίτερα σοβαρό και μελετημένο σε βαθμό τελείως αναντίστοιχο με τη σοβαρότητά του. Οσο και εάν θέλουμε να τον ξεχάσουμε θάβοντάς τον και μετατρέποντάς τον σε αυτοκινητόδρομο, δεν θα πάψει να είναι ποτάμι, που σημαίνει ότι το πρόβλημα της ρύπανσης και της δυσοσμίας θα παραμένει όσο ο Κηφισός θα αντιμετωπίζεται σαν υπόνομος ή σαν οδικό έργο».