ΚΟΙΝΩΝΙΑ

«Εχθρός» των μεταμοσχεύσεων, οι χαμηλές τιμές αποζημίωσης

Οικονομικά ασύμφορες για τις μονάδες υγείας είναι οι μεταμοσχεύσεις στη Ελλάδα. Σε μία χώρα που κατατάσσεται μεταξύ των ουραγών της Ευρώπης στον τομέα της δωρεάς οργάνων με μόλις 6,3 δότες ανά εκατομμύριο πληθυσμού έναντι 16,5 που είναι ο μέσος όρος στην Ε.Ε., οι πολύ χαμηλές τιμές με τις οποίες αποζημιώνουν τα ασφαλιστικά ταμεία την κάθε μεταμόσχευση αποτελεί ένα σοβαρό αντικίνητρο για τα νοσοκομεία που στην κυριολεξία «μπαίνουν μέσα» σε κάθε τέτοια επέμβαση. Και όσο ο αριθμός των μεταμοσχεύσεων στην Ελλάδα δεν αυξάνεται, τόσο περισσότεροι ασθενείς αναγκάζονται να καταφύγουν σε κέντρα στο εξωτερικό, όπου το σχετικό κόστος είναι τουλάχιστον διπλάσιο και τριπλάσιο, με τεράστια επιβάρυνση για τα ασφαλιστικά ταμεία, αλλά και για τους ίδιους και την οικογένειά τους.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Ελλάδα το κόστος μεταμόσχευσης νεφρού (τιμή ΦΕΚ) ανέρχεται στα 7.336 ευρώ τη στιγμή που -σύμφωνα με τα στοιχεία του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων- στην Ιταλία κοστολογείται 40.356 ευρώ, στην Ελβετία 58.300 ευρώ, στη Γερμανία 26.100 ευρώ, στην «πρωταθλήτρια των μεταμοσχεύσεων» Ισπανία 27.650 ευρώ και στη Γαλλία 15.275 ευρώ. Αντίστοιχα, μία μεταμόσχευση ήπατος στην Ελλάδα κοστολογείται στα 22.010 ευρώ, στην Ιταλία 79.553 ευρώ, στην Ελβετία 147.000 ευρώ, στη Γερμανία 58.300 ευρώ, στην Ισπανία 55.899 ευρώ και στη Γαλλία, 37.774 ευρώ. Η μεταμόσχευση καρδιάς στην Ελλάδα κοστολογείται με 14.673 ευρώ, στην Ιταλία με 61.219 ευρώ, στην Ελβετία με 172.000 ευρώ, στη Γερμανία με 35.900 ευρώ, στην Ισπανία με 52.998 ευρώ και στη Γαλλάι με 38.220 ευρώ.

«Αλλά ακόμα και το χαμηλό ποσό με το οποίο αποζημιώνονται οι μεταμοσχεύσεις στην Ελλάδα το λαμβάνει μόνο το νοσοκομείο του «λήπτη». Αντίθετα, δεν λαμβάνει τίποτα το νοσοκομείο του εγκεφαλικά νεκρού δότη παρά την αυξημένη φροντίδα σε φάρμακα και προσωπικό που απαιτείται να παρέχει προκειμένου να κρατήσει σε καλή κατάσταση τις βασικές λειτουργίες του», σημειώνει στην «Κ» ο πρόεδρος του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων κ. Ιωάννης Βλαχογιάννης. Οπως σημειώνει, αυτό μπορεί να αποτελέσει σοβαρό αντικίνητρο για να αναφέρουν ένα δότη για πολλά νοσοκομεία ειδικά στον ιδιωτικό τομέα.

Για την «άρση» αυτού του αντικινήτρου, ο Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ) έχει καταθέσει στο υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης συγκεκριμένη πρόταση ανακοστολόγησης των μεταμοσχεύσεων ανά όργανο. Στις νέες τιμές που προτείνει ο ΕΟΜ περιλαμβάνεται και αμοιβή για το νοσοκομείο του δότη που κυμαίνεται ανάλογα με το όργανο από 600 ευρώ (για κερατοειδή) έως 4.700 ευρώ για το ήπαρ, καθώς και αμοιβή για την μεταμοσχευτική ομάδα γιατρών και λοιπού προσωπικού (από 600 ευρώ έως 7.200 ευρώ).

Σύμφωνα με τον κ. Βλαχογιάννη, μία σωστή κοστολόγηση μπορεί να άρει το αντικίνητρο και να δώσει νέα ώθηση στην αύξηση του αριθμού των δοτών που δηλώνονται από τις μονάδες Υγείας και άρα των μεταμοσχεύσεων, αλλά και να επιφέρει τεράστια εξοικονόμηση για τα ταμεία. Ετσι, πολλοί ασθενείς που καταφεύγουν στο εξωτερικό θα αντιμετωπίζονται στην Ελλάδα, ενώ θα μειωθεί και η λίστα όσων περιμένουν το κατάλληλο μόσχευμα και η οποία σήμερα αριθμεί περίπου 1.150 άτομα. Και αξίζει να σημειωθεί ότι ένας ασθενής που περιμένει μόσχευμα «στοιχίζει» στο ασφαλιστικό του ταμείο περισσότερο από ένα μεταμοσχευμένο ασθενή. Είναι ενδεικτικό ότι το ετήσιο κόστος για την φροντίδα ενός νεφροπαθούς που είναι σε αιμοκάθαρση είναι 8πλάσιο σε σχέση με το κόστος για την παρακολούθηση ενός ασθενούς που έχει υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού.