ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Ενας άτυχος ήρωας σε καιρό ειρήνης

Ο Κώστας Μελιγκώνης (κέντρο) επί αιγυπτιακού ελικοπτεροφόρου στο πλαίσιο της κοινής άσκησης Ελλάδας - Αιγύπτου «Μέδουσα», το 2019.

Εκδήλωνε την αφοσίωσή του στο καθήκον και την αγάπη του στην πατρίδα με τη βοήθεια της αφοβίας του και μιας γενναίας καρδιάς. Υπό τις πλέον αντίξοες συνθήκες, σε αμέτρητες ασκήσεις πραγματοποιούσε από ελικόπτερα και αεροπλάνα άλματα ελεύθερης πτώσης ο Κώστας Μελιγκώνης, δηλώνοντας πανέτοιμος «εάν κι εφόσον απαιτηθεί». Λοχίας, ετών 34, ένας άτυχος ήρωας σε καιρό ειρήνης.

Πένθιμο συμβάν, εν μέσω της  επικαιρότητας των ημερών που υπαγορεύει την ανάγκη η συζήτηση για τις Ενοπλες Δυνάμεις (Ε.Δ.) σχεδόν να μονοπωλείται από τα εξοπλιστικά προγράμματα. Αεροπλάνα, πλοία, πυραυλικά συστήματα, απαραίτητα όλα για την επαύξηση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων των Ε.Δ., βρίσκονται στην καθημερινή ατζέντα. Για λίγο είχε υποχωρήσει η επωδός των τελευταίων ετών από πολλούς αρχηγούς και επικεφαλής σχηματισμών για το «έμψυχο δυναμικό» ως το πιο σημαντικό στοιχείο των Ε.Δ. Υπάρχουν στιγμές που αυτές οι λέξεις ξεφεύγουν από το ρητορικό σχήμα για το οποίο έχουν προοριστεί και αποκτούν νόημα. Μία από αυτές  καταγράφηκε πριν από δέκα ημέρες. Οταν ο 34χρονος λοχίας ΕΠΟΠ Κώστας Μελιγκώνης ανέβηκε στο Σινούκ που θα τον μετέφερε στη ζώνη ρίψης των Μεγάρων για να κάνει εκείνο που είχε μάθει καλύτερα από πολλούς. Να κάνει άλματα ελεύθερης πτώσης ακόμα και στις πιο αντίξοες συνθήκες, από ελικόπτερα Σινούκ, Χιούι και NH-90, αεροπλάνα C-130 με τον φόρτο του, πλήρη εξάρτυση και διόπτρες. Οι συνάδελφοί του της Διακλαδικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων (ΔΔΕΔ) γνωρίζουν ότι τα άλματα ελεύθερης πτώσης δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που γίνονται με στατικό ιμάντα. Ο βαθμός επιχειρησιακής δυσκολίας είναι πολύ μεγαλύτερος.

Ο Κώστας Μελιγκώνης στο γήπεδο της Λ. Αλεξάνδρας. Ο Παναθηναϊκός ήταν μία από τις μεγάλες του αγάπες.

Εκείνη τη νύχτα, από τις 3 προς τις 4 Σεπτεμβρίου ο Κώστας Μελιγκώνης δεν τα κατάφερε. Παρασυρμένος από ισχυρούς τοπικούς ανέμους, έπεσε σε ένα βαλτώδες σημείο, προτού φθάσει στη ζώνη ρίψης, χτύπησε στο κεφάλι και στα πόδια. Στην πραγματικότητα όταν μεταφέρθηκε στο «Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο (ΓΣΝ) 401» ήταν ήδη νεκρός. Ο Κώστας Μελιγκώνης ζούσε στη Νέα Χαλκηδόνα από παιδί και ήταν υπερήφανος για την ιδιαίτερη καταγωγή του από το νομό Ηλείας. Πήρε την απόφαση να καταταγεί στις Ε.Δ. το 2007, λίγο μετά τα 20 χρόνια του. Το 2012 μονιμοποιήθηκε και μέχρι το 2017 υπαγόταν στη 2η Μοίρα Αλεξιπτωτιστών (ΜΑΛ) όταν και μετακινήθηκε στο Ειδικό Τμήμα Αλεξιπτωτιστών (ΕΤΑ). Λίγο αργότερα πέρασε στα δύσκολα, αποφοιτώντας από το Σχολείο Ελεύθερης Πτώσης, διότι όπως λένε φίλοι του, πάντα ήθελε να εξαντλεί τα όρια των δυνατοτήτων του, πάντα, βέβαια, στο πολύ αυστηρό πλαίσιο εκπαίδευσης των Ειδικών Δυνάμεων. Και γεννάται το ερώτημα γιατί ένας νέος άνθρωπος αποφασίζει να αφιερώσει τα νιάτα του σε σκληρές εκπαιδεύσεις, ολονύκτιες, επικίνδυνες επιχειρήσεις. Κάθε μήνα στον λογαριασμό του Κώστα Μελιγκώνη κατετίθεντο 1.015 ευρώ, όσα, δηλαδή, αναλογούσαν στον βαθμό και στα χρόνια υπηρεσίας του στις Ειδικές Δυνάμεις. Εν ολίγοις, δεν το έκανε για τα λεφτά, όπως άλλωστε και κανένας από τους άνδρες και τις γυναίκες που υπηρετούν στις Ενοπλες Δυνάμεις. Ανθρωποι που τον γνωρίζουν καλά έλεγαν ότι είχε δύο πάθη: πρώτα την πατρίδα και μετά τον Παναθηναϊκό. Οταν δεν συμμετείχε σε κάποια από τις διαρκείς εκπαιδεύσεις της μονάδας του, έπαιζε ποδόσφαιρο, τα τελευταία χρόνια στην Καισαριανή. Ο Κώστας Μελιγκώνης, όπως πολλοί άνδρες και γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων, ήταν αθλητής και όπως αρκετοί από τους εν ενεργεία άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων γνωστοί για την αξία τους στον ίδιο τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ Κωνσταντίνο Φλώρο. Ο λοχίας ήταν συνειδητοποιημένος ως προς τους κινδύνους που αντιμετώπιζε, όπως άλλωστε και ο αγαπημένος αδελφός του Νίκος, στέλεχος της Δύναμης Ειδικών Επιχειρήσεων, ο οποίος λίγες ημέρες μετά έκανε άλμα με αλεξίπτωτο στην ίδια περιοχή όπου σκοτώθηκε ο αδελφός του στη ζώνη ρίψης των Μεγάρων. Ο Κώστας Μελιγκώνης τα έδωσε όλα για το εθνόσημο.