ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Από μια κλωστή…

Από μια κλωστή…

Κυριακή μεσημέρι, λίγες ώρες πριν από την απαγόρευση της κυκλοφορίας. Μια πλατεία, σε μια αστική γειτονιά της Αθήνας, είναι γεμάτη κόσμο. Εφηβοπαρέες, ζευγάρια, πιτσιρίκια, ηλικιωμένοι.

Οι μεγάλοι, σε πηγαδάκια και με καφέδες στο χέρι, απολαμβάνουν τον ήλιο, συζητούν. Τα πιτσιρίκια κάνουν ποδήλατο, παίζουν. Οι Κυριακές του lockdown έχουν πλέον τη δική τους επίφαση κανονικότητας. 

Καμιά δεκαπενταριά άνδρες της ομάδας ΔΙΑΣ φτάνουν στην πλατεία. Αρχίζουν να ελέγχουν τους πολίτες. Εστειλαν SMS με τον σωστό κωδικό; Εχουν μαζί τους τα απαραίτητα προσωπικά τους έγγραφα; Μια οικογένεια απειλείται με πρόστιμο, κάτι παράτυπο έχουν εντοπίσει οι φρουροί της έννομης τάξης. Κάποιοι άλλοι πολίτες, βλέποντας όσα συμβαίνουν, δυσανασχετούν. Ενας νεαρός πλησιάζει. Διαμαρτύρεται. Χωρίς χειρονομίες. Δεν ακούμε τι λέει. Βλέπουμε όμως ένα γκλομπ να υψώνεται – γκλομπ μεταλλικό, που δεν θα έπρεπε να βρίσκεται στα χέρια του αστυνομικού που το κρατάει. Ο αστυνομικός χτυπάει με μένος τον νεαρό. Εκείνος πέφτει στο έδαφος.

«Πονάω, πονάω» φωνάζει. Κι άλλοι αστυνομικοί τον κυκλώνουν. Ο ξυλοδαρμός συνεχίζεται. Περαστικός καταγράφει τα πάντα με την κάμερα του κινητού του. Η αστυνόμευση στην Αθήνα του lockdown τείνει να αποκτήσει τη δική της άγρια κανονικότητα.

«Η άσκοπη βία δεν δικαιολογείται, είμαστε απόλυτοι σ’ αυτό», δήλωσε χθες ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, μετά τα γεγονότα στη Νέα Σμύρνη. Ναι, αλλά το θέμα δεν μπορεί να κλείσει με μια απολογητική δήλωση, ούτε με μια ΕΔΕ. Πώς συντηρείται στους κόλπους της Ελληνικής Αστυνομίας το κλίμα που επιτρέπει σε ενστόλους να συπεριφέρονται έτσι: να συγχέουν την προστασία των πολιτών με την αυθαιρεσία, την ασφάλεια με την τρομοκράτησή τους; Πώς επιτρέπεται σε τμήματα του κρατικού μηχανισμού να ενεργοποιούν τέτοια μοντέλα αυταρχικότητας; Ποιοι ενθαρρύνουν αστυνομικούς να τσαμπουκαλεύονται και να δέρνουν; Ή, μάλλον, ποιοι δεν τους αποτρέπουν, ώς οφείλουν; Θα αναλάβουν την ευθύνη γι’ αυτό;

Τέτοιες συμπεριφορές δεν μπορούν να δικαιολογηθούν στο όνομα της περιφρούρησης της δημόσιας υγείας. Η ψυχολογική πίεση είναι μεγάλη για όλους μας. Μόνο που η ψυχραιμία περιλαμβάνεται στο job description των αστυνομικών, δεν είναι προαιρετική.

Η δυσαρέσκεια των πολιτών αθροίζεται, διογκώνεται επικίνδυνα. Ολα κρέμονται από μια κλωστή. Ο ιός μεταλλάσσεται, μεταδίδεται, προκαλεί θανάτους. Την ώρα που γράφεται αυτό το κείμενο, μόνο δύο θέσεις ΜΕΘ είναι διαθέσιμες στο νοσοκομείο Σωτηρία. Το να μετατραπεί η οργή για τα περιστατικά αστυνομικής βαναυσότητας σε παραίτηση από τα υγειονομικά μέτρα θα είναι καταστροφικό.